ตอนที่ 1101
บทที่ 2317 รับขวัญ / บทที่ 2318 ห่างกันราวฟ้ากับเหว
October 22, 2026
บทที่ 2317 รับขวัญ
ณ บาร์แห่งหนึ่ง
อินเหิงรินเหล้าแก้วแล้วแก้วเล่า
ตอนแรกคืนนี้เขาควรได้เป็นตัวเด่น เป็นเวลาที่เขาจะได้บดขยี้ซือเยี่ยหาน แต่ไม่คิดเลยว่าทุกอย่างจะวุ่นวายไปเพราะการปรากฏตัวขึ้นของอี้อวิ๋นโม่
เพราะอี้อวิ๋นโม่เข้าไปพูดคุยกับซือเยี่ยหานด้วยท่าทางคลุมเครือ รวมถึงชวนเต้นรำ สายตาของทุกคนจึงหันเหไปที่ตัวของซือเยี่ยหาน
ถึงขั้นที่มีคนพูดลับหลังว่า เพราะซือเยี่ยหานไม่แลฉินซีย่วน ดังนั้นฉินซีย่วนถึงได้ถอยออกมาแล้วค่อยมาหาเขา!
ยังมีประโยคของอี้อวิ๋นโม่ในคืนนี้ที่พูดว่า ‘แล้วถ้าฉันมีล่ะ’
มีเหรอ มีอะไรล่ะ
หรือว่าอี้อวิ๋นโม่มีความคิดแบบนั้นต่อซือเยี่ยหานจริงๆ
มีสิทธิ์อะไรกัน!
เกิดเสียงดัง ‘ปึก’ อินเหิงกระแทกจอกเหล้าลงบนโต๊ะบาร์อย่างรุนแรง
คนสนิทเห็นสถานการณ์จึงรีบเอ่ยปลอบ “คุณชายอินครับ ผมรู้สึกว่ามีความเป็นไปได้สูงที่คุณจะคิดมากไปนะครับ ถึงยังไงตอนนั้นคุณหนูอี้ก็ไม่ได้พูดชัดเจน…
ด้วยตำแหน่งฐานะของคุณหนูอี้ การกระทำคำพูดของเธอไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้น และไม่ได้เรียบง่ายขนาดนั้น จะถูกใจผู้ชายที่เพิ่งเจอหน้ากันครั้งเดียวในงานเลี้ยงได้ยังไง ผมคิดว่าพวกเราอย่าเพิ่งว้าวุ่นไปเลยจะดีกว่า!”
อินเหิงมองคนสนิทแวบหนึ่ง แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงใช้ความคิด “นายคิดว่า…อี้อวิ๋นโม่หมายความว่ายังไงกันแน่”
คนสนิทวิเคราะห์ออกมา “คุณชายครับ ผู้หญิงแบบอี้อวิ๋นโม่ผมรู้จักดี สายตาสูงลิ่ว ในใจไม่เห็นหัวใครทั้งนั้น ทั้งเย็นชาทั้งเย่อหยิ่ง คาดว่าคงจุกจิกและรังเกียจผู้ชาย มองจากท่าทางที่เธอมีต่อผู้ชายพวกนั้นในคืนนี้คุณก็น่าจะรู้นี่ครับ”
อินเหิงถามต่อ “แล้วท่าทางที่เธอมีต่อซือเยี่ยหานล่ะจะว่ายังไง”
แถมยังให้คนไปเปลี่ยนน้ำแกงโสมมา แล้วยังให้คนเอาผ้าคลุมมาให้อีก
เนื่องจากอี้อวิ๋นโม่เย่อหยิ่งเย็นชาเกินไป พอเธอปฏิบัติต่อซือเยี่ยหานเป็นพิเศษเลยทำให้คนคิดมากไปกว่าเดิม
คนสนิทเอ่ยตอบ “คุณชายครับ คุณเป็นหนึ่งในนั้น อยู่ในสถานการณ์ถึงอ่านเกมไม่ออก ผมว่าท่าทีที่คุณหนูอี้ปฏิบัติต่อซือเยี่ยหานในคืนนี้ ก็แค่สุภาพกว่านิดหน่อย ยืนยันอะไรไม่ได้ แปดสิบเปอร์เซ็นต์ก็เป็นเพราะเห็นแก่หน้าประธานอี้เท่านั้น เพราะคำชมที่ประธานอี้มีต่อซือเยี่ยหาน ดังนั้นถึงได้คิดจะคบหาทำความรู้จัก”
ถึงแม้คำอธิบายนี้จะทำให้อินเหิงพอใจไม่ได้เหมือนเดิม แต่ก็ดีกว่าอี้อวิ๋นโม่ถูกใจซือเยี่ยหาน
“ดังนั้นคุณชายครับ ตอนนี้คุณต้องจับคุณหนูฉินไว้แน่นๆ ถึงจะสำคัญที่สุดนะครับ ถ้าทำให้คุณหนูฉินโกรธ นั่นจะเป็นหายนะของจริงนะครับ!” คนสนิทเอ่ยกล่อม
ตอนนี้อินเหิงสงบลงบ้างแล้ว “นายพูดถูก!”
พอเป็นเรื่องซือเยี่ยหานเขาก็เสียการควบคุมได้ง่ายมาก พอคิดดูดีๆ แล้ว ปฏิกิริยาตอบสนองของเขาค่อนข้างเกินไปจริงๆ
ถึงยังไงเรื่องทางอี้อวิ๋นโม่ก็ยังไม่ส่งผลกระทบ ส่วนทางฉินซีย่วนก็เป็นคนของเขาแล้ว อีกทั้งให้ฉินจงช่วยจัดสรรตำแหน่งให้เขาในการประชุมครั้งนี้แล้ว ให้เข้าร่วมการประชุมได้
ตำแหน่งนี้ถึงแม้จะไม่มีอำนาจอย่างแท้จริง แต่ก็เป็นบันไดขั้นหนึ่ง หลังจากสิ้นสุดการประชุมสมัชชาครั้งนี้ ฉินจงจะช่วยจัดการให้เขาได้เข้าสภาตุลาการ
ตอนนั้นก็ไม่รู้เหมือนว่าซือเยี่ยหานไต่เต้าไปถึงตำแหน่งตุลาการที่สูงขนาดนี้ได้ยังไง ตำแหน่งอยู่ในระดับที่ทัดเทียมกับอินเยวี่ยหรง ทำให้ความพยายามอันยาวนานในบ้านตระกูลอินของเขาร่วงดิ่งลงมา แต่พอเปรียบเทียบกับซือเยี่ยหานแบบนี้แล้ว ก็ดูเป็นตัวตลกอยู่ดี
เขาต้องคว้าโอกาสครั้งนี้ไว้ให้ได้ ไม่สามารถปล่อยให้เกิดความผิดพลาดได้แม้แต่นิดเดียว
….
วันต่อมา
การประชุมสมัชชาของสภาตุลาการเริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ การประชุมดำเนินไปอย่างตึงเครียดตลอดทั้งวัน ตุลาการและสมาชิกระดับสูงทั้งหมดต่างก็เข้าร่วม
ตกเย็นวันนั้น อี้หลิงจวินจัดงานปาร์ตี้ให้ลูกสาวสุดที่รัก เพื่อรับขวัญเธอ ขณะเดียวกันก็เพื่อให้เธอได้รู้จักคบหากับเพื่อนมากขึ้น