ตอนที่ 1150
บทที่ 2415 ดูแลถังถังให้ดี / บทที่ 2416 ไม่มีความคิดจะดิ้นรนต่อสู้เลย
October 22, 2026
บทที่ 2415 ดูแลถังถังให้ดี
อินเยวี่ยหรงเอ่ยอย่างสงบ “แน่นอนค่ะ เชิญคุณตามสบายเลย”
อินเยวี่ยหรงกลับสู่ความสุขุมอย่างรวดเร็ว ปกติเธอเป็นคนนิสัยแข็งกร้าว เคร่งครัดกับการรักษากฎระเบียบเป็นพิเศษ สร้างศัตรูเอาไว้ไม่น้อยเลย ก่อนหน้านี้ก็เคยมีคนรายงานเธอเพราะไม่พอใจเหมือนกัน
เพียงแต่เธอรอบคอบระมัดระวังมาโดยตลอด ไม่มีอะไรให้คนอื่นจับผิดได้ คนพวกนั้นส่วนใหญ่ก็แค่หาเรื่องรายงานเธอเพื่อความสะใจเล็กน้อยเท่านั้น
ยิ่งไปกว่านั้นคือไม่ว่าจะเป็นที่บ้านเก่าตระกูลอินหรือว่าที่บ้านพักตากอากาศหมื่นเหมยก็มีการป้องกันอย่างแน่นหนาเหมือนกัน ไม่มีทางเกิดปัญหาอะไรขึ้นได้
พอหัวหน้าหลิวได้ฟัง ก็โบกมือทันที ให้คนเข้าไปตรวจค้นอย่างรวดเร็ว
อินเยวี่ยหรงเรียกแม่นมเฉียวเข้ามา “นมเฉียว!”
ในใจของแม่นมเฉียวกำลังกระสับกระส่ายอยู่ พอได้ยินจึงรีบเข้าไปทันที “ค่ะ นายหญิง คุณมีอะไรจะสั่งการคะ”
“ให้คนดูแลถังถังให้ดี อย่าให้เขามาที่โถงหน้า”
แม่นมเฉียวฟังแล้วเข้าใจทันทีว่าอินเยวี่ยหรงกลัวว่าถังถังจะถูกเรื่องนี้ทำให้ตกใจ จึงรีบตอบรับ “ค่ะ นายหญิง…”
เธออยู่เคียงข้างนายหญิงมาโดยตลอด รู้จักนายหญิงดีที่สุด รู้ดีว่านายหญิงไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆ กับเรื่องสกปรกพวกนั้นของฉินจงเลย เป็นไปได้ยังไงที่จะมีของสำคัญอย่างสมุดบัญชีของฉินจงเก็บซ่อนไว้
แต่ว่า วันนี้หัวหน้าหลิวมาอย่างแข็งกร้าว พร้อมกับพูดอย่างมั่นใจ จึงทำให้เธออดกังวลไม่ได้จริง…
เวลาผ่านไปไม่ถึงห้านาที ก็มีชายหนุ่มในชุดเครื่องแบบคนหนึ่งถือบางสิ่งกลับมาด้วยความรีบร้อน “หัวหน้าครับ หาเจอแล้ว!”
อินเยวี่ยหรงเห็นเพียงว่าชายหนุ่มคนนั้นถือกล่องไม้แกะสลักสีแดงแปลกตาใบหนึ่งเดินออกมาจากห้องหนังสือของเธอ ดวงตาก็ฉายแววเยียบเย็นแวบหนึ่ง
กล่องใบนี้ เธอไม่เคยเห็นมาก่อน โผล่มาในห้องหนังสือของเธอได้ยังไง
หัวหน้าหลิวเดินไปรับกล่องใบนั้นมาแล้วเปิดออก มองเห็นแค่ว่าด้านในมีเครื่องเคลือบสีครามชิ้นหนึ่งวางอยู่
หัวหน้าหลิวสั่งไปอีก “งัดกล่องซะ”
ลูกน้องรับคำสั่ง แล้วชักกริชเล่มหนึ่งออกมาทันที แงะกล่องไม้งามประณีตใบนั้นออกด้วยความระมัดระวัง
ผ่านไปครู่หนึ่ง เกิดเสียงดัก ‘แกรก’ ส่วนก้นกล่องที่ค่อนข้างหนาถูกลูกน้องงัดเปิดจากตรงกลาง ไม่น่าเชื่อเลยว่ากล่องใบนั้นจะมีชั้นลอยคั้นไว้ และด้านในก็มีสิ่งหนึ่งที่หุ้มด้วยกระดาษคราฟท์วางไว้
ลูกน้องอุทานแล้วยื่นของส่งให้ทันที “หัวหน้าครับ!”
หัวหน้าหลิวแกะห่อของออกทีละนิด เป็นสมุดบัญชีของฉินจงจริงๆ…
“ตุลาการอิน ตอนนี้คุณยังมีอะไรจะพูดอีกไหม” ใบหน้าของหัวหน้าหลิวเต็มไปด้วยความเย็นชา
อินเยวี่ยหรงจ้องสมุดบัญชีเล่มนั้น ใบหน้าเต็มไปด้วยเมฆหมอกทะมึน “ฮึ…”
พูดอะไรงั้นเหรอ สถานการณ์แบบนี้ ไม่มีอะไรให้พูดแล้วจริงๆ…
เธอมั่นใจในตัวเองเกินไป ไม่คิดเลยว่าจะมีคนสามารถเอาของไปวางไว้ในห้องหนังสือเธอโดยที่เทพไม่รู้ผีไม่เห็นได้
แม่นมเฉียวกลับมาเห็นฉากนี้เข้า ก็ตกตะลึงจนหน้าถอดสี “หัวหน้าหลิว! เป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ! ต้องมีอะไรเข้าใจผิดไปแน่ๆ นายหญิงของพวกเราทำทุกอย่างด้วยความโปร่งใส่มาโดยตลอดจะทำเรื่องแบบนี้ได้ยังไง บัญชีเล่มนี้ต้องมีคนจงใจใส่ร้ายแน่ๆ!”
หัวหน้าหลิวมองเธออย่างเยียบเย็นแวบหนึ่ง แล้วเอ่ยขึ้นมา “ใส่ร้ายงั้นเหรอ ที่นี่คือบ้านหมื่นเหมย ขอถามทีเถอะ ใครกันที่มีความสามารถขนาดนี้ เอาของแบบนี้ไปไปวางไว้ในห้องหนังสือของตุลาการอินได้น่ะ”
แม่นมเฉียวเอ่ยด้วยความตระหนก “ห้องหนังสือของนายหญิงได้รับการป้องกันอย่างแน่นหนา ถ้าไม่ได้รับอนุญาตก็ไม่มีทางปล่อยให้ใครเข้าไปได้ แต่…”
ไม่รอให้แม่นมเฉียวพูดจบ หัวหน้าหลิวก็เอ่ยขัดเธอ “ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นก็ไม่มีทางเข้าใจผิดแล้ว!”
แม่นมเฉียวมองไปทางอินเยวี่ยหรงตามสัญชาตญาณแวบหนึ่ง คำพูดส่วนหลังเธอไม่ได้พูดออกมาให้จบคือ…แต่ว่า อันที่จริงแล้วคุณชายน้อยสามารถเข้าออกได้อย่างอิสระ…
—————————————————————————————
บทที่ 2416 ไม่มีความคิดจะดิ้นรนต่อสู้เลย
และในช่วงที่ผ่านมานี้ ก็มีแค่คุณชายน้อยคนเดียวที่เข้านอกออกในห้องหนังสือของนายหญิงได้
หรือว่า…
ไม่มีทาง! จะเป็นไปได้ยังไง!
อย่าว่าแต่เป็นไปไม่ได้เลย ต่อให้พูดออกมา ก็ไม่มีใครเชื่อหรอกว่าเด็กคนหนึ่งจะทำเรื่องพรรค์นี้ได้