ตอนที่ 1167
บทที่ 2449 เรื่องชุลมุนในงานแต่ง 3 / บทที่ 2450 เรื่องชุลมุนในงานแต่ง 4
October 22, 2026
บทที่ 2449 เรื่องชุลมุนในงานแต่ง 3
เป่ยโต่วแกะซองแดงออก หลังจากมองเห็นธนบัตรห้าหยวนกับสองหยวนในซองแดงแล้ว มุมปากก็กระตุกนิดๆ
ใบหน้าของกงซวี่บิดเบี้ยวอยู่บ้าง ส่วนเยี่ยมู่ฝานก็มีสีหน้าสับสน
นี่…นี่อะไรกัน จะดูถูกกันเกินไปหน่อยแล้ว!
ในซองแดงมากมายนั้น ธนบัตรที่ใหญ่ที่สุดคือห้าหยวน น้อยที่สุดคือหนึ่งหยวน อีกทั้งเป็นธนบัตรหนึ่งหยวนกว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นต์เลย!
ซองแดงมากมายขนาดนี้ เงินที่ใส่ไว้ด้านในเกรงว่าจะไม่ถึงสองร้อยหยวนด้วยซ้ำ!
“นาย…เอาจริงดิ” เยี่ยมู่ฝานถือธนบัตรหนึ่งหยวนไว้ในมือ แล้วโพล่งถามออกไปตามสัญชาตญาณ
“เงินพวกนี้พอจะซื้อทางได้แล้ว ไว้หน้ากันเถอะ” เนี่ยอู๋หมิงหัวเราะเบาๆ
“ไว้กับตูดสิ จะยังไงนายก็ควรมีความจริงใจหน่อย อย่าหาว่าพูดมากเลยนะ อย่างน้อยในซองแดงก็ควรใส่สักร้อยหยวนสิ นายใส่มาแค่หยวนเดียว ยังจะให้ฉันไว้หน้านายเนี่ยนะ…” เยี่ยมู่ฝานรู้สึกเพียงว่าโทสะสุมทรวงแล้ว
นี่คือพี่ชายแท้ๆ งั้นเหรอ
“ร้อยหนึ่งเหรอ”
เนี่ยอู๋หมิงขมวดคิ้วนิดๆ “หนึ่งซองร้อยหยวน ซองแดงมากมายขนาดนี้จะเป็นเงินเท่าไรกัน พวกนายไปปล้นเอาง่ายกว่า”
หลินเชวีย ซือเยี่ยหาน เจียงหลีเฮิ่นต่างก็เงียบกันไปหมด
ทุกคนในงานก็พูดไม่ออกแล้วเช่นกัน…
“เวรแล้ว สพันจ์บ็อบนี่หว่า!”
สพันจ์บ็อบอะไรกัน
ทันใดนั้น พอเป่ยโต่วมองออกไปด้านหน้าก็อ้าปากหวอแล้ว
ใช่จริงๆ ด้วย สพันจ์บ็อบตัวใหญ่ยักษ์ตัวหนึ่งกำลังเดินเข้ามาทางนี้
“หือ” หลินเชวียจ้องมองสพันจ์บ๊อบที่เดินมาหยุดข้างๆ ตัวเอง นี่มันตัวอะไร
“ใครน่ะ” เจียงหลีเฮิ่นเอ่ยถามด้วยความสงสัย
เพราะอะไรถึงมีคนที่สวมชุดมาสคอตสพันจ์บ็อบวิ่งทะเล่อทะล่าเข้ามาที่นี่ด้วย
“ฉันเอง”
น้ำเสียงที่ไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ แว่วมาจากด้านในของสพันจ์บ็อบ
เมื่อได้ยินเสียงอันเป็นเอกลักษณ์มากนี้ หลินเชวียก็ตัวสั่นขึ้นมาทันที นี่คือ…เสียงของสวะหมา?!
“พี่อี้ ทำไมพี่สวมชุดนี้มาล่ะ” เจียงหลีเฮิ่นไม่ค่อยเข้าใจเท่าไร ทำไมเขาแต่งตัวแบบนี้
“อืม…ฉันไปสถานที่จัดเลี้ยงงานแต่งมา” อี้สุ่ยหานตอบ
“แต่ว่า…งานเลี้ยงน่าจะยังไม่ได้จัดนะ…” มุมปากของหลินเชวียกระตุกนิดๆ
“ฉันไปก่อนเวลา” อี้สุ่ยหานตอบ
“งั้นก็แปลว่า…พี่ไปผิดที่สินะ”
“อืม” อี้สุ่ยหานยอมรับ
ทุกคนพูดไม่ออกเลย…
สถานที่จัดเลี้ยงงานแต่งของเยี่ยหวันหวั่นและซือเยี่ยหานคือสวนสนุกตัวการ์ตูนแห่งหนึ่ง วันนี้พวกเราเหมาไว้แล้ว คนที่มาร่วมงานแต่งจะต้องสวมชุดตัวการ์ตูนให้ตรงตามธีมงาน
ดูเหมือนอี้สุ่ยหานจะไปผิดเวลา ไปสถานที่จัดงานเลี้ยงก่อนเวลา แถมยังสวมชุดมาสคอตแล้วด้วย
“งั้นทำไมพี่ไม่ถอดออกก่อนล่ะ” เจียงหลีเฮิ่นถาม
‘สพันจ์บ๊อบ’ เงียบไปครู่หนึ่ง ถึงได้ตอบว่า “ยุ่งยาก”
เจียงหลีเฮิ่นนึกในใจ ยุ่งยากสุดๆ เลยสินะ
“สวะหมา นายมาพอดีเลย รีบมาจัดการคนพวกนี้ที พวกเขาไม่ให้เข้าไป” เนี่ยอู๋หมิงตะโกนเรียก ‘สพันจ์บ๊อบ’
“อาศัยแค่สพันจ์บ็อบตัวเดียวน่ะเหรอ?!”
“ต่อให้เป็นอี้สุ่ยหาน สวมชุดมาสคอตใหญ่ขนาดนี้มา พวกเราก็ไม่กลัวหรอก ดูสิว่าจะทำอะไรฉันได้ ถ้านายมีฝีมือก็ใส่ชุดมาสคอตมาสู้กับพวกเราสิ!” เป่ยโต่วเอ่ยเยาะเย้ย
ทว่าผู้อาวุโสใหญ่และผู้อาวุโสสามรวมถึงพวกชีซิงต่างก็ถอยหลังไปหลายก้าวอย่างรู้ความ ปล่อยเป่ยโต่วให้ยืนอยู่ตามลำพัง
เป่ยโต่วพูดไม่ออกแล้ว
“หยุดซะ! จะไม่จบกันใช่ไหม! วันนี้ใครกล้าขัดขวางงานแต่งของข้า ฉันจะเล่นมันให้ตาย…”
ทันใดนั้น ในเวลานี้เอง เยี่ยหวันหวั่นในชุดแต่งงานก็ยกชายกระโปรงพุ่งออกมาแล้ว
“โธ่เว้ย…เจ้าสาวก็ออกมาด้วยเหรอ” เยี่ยมู่ฝานมึนงงไปหมดแล้ว แบบนี้ไม่ตรงไปตามบทเลยสักนิด!