ตอนที่ 1172
บทที่ 2459 ตอนพิเศษ : จี้ซิวหร่าน 5 / บทที่ 2460 ตอนพิเศษ : จี้ซิวหร่าน 6
October 22, 2026
บทที่ 2459 ตอนพิเศษ : จี้ซิวหร่าน 5
ขากลับจากครัวไปที่สวนหลังเขา แสงตะวันสดใส สายลมแผ่วพัดโชย บรรยากาศปลอดโปร่งมาก
จี้ซิวหร่านนั่งอยู่ในบ้านสวนพร้อมกับถือตำราปราชญ์ ค่อยๆ พลิกอ่าน เนี่ยอู๋โยวที่นั่งอยู่ข้างๆ จี้ซิวหร่าน เหลือบมองชายหนุ่มข้างกายเป็นระยะ
“หนังสือน่าดูขนาดนั้นเลยเหรอ” เนี่ยอู๋โยวถาม
“ไม่ได้หนึ่งในหมื่นของเธอหรอก” จี้ซิวหร่านเอ่ยตอบไปทันควัน
ไม่รอให้หญิงสาวได้พูดอะไรต่อ จี้ซิวหร่านก็ลดตำราในมือลง “เรื่องในพันธมิตรอู๋เว่ย ดูเหมือนจะไม่สู้ดีนักนะ”
พอได้ยินคำพูดนี้ หญิงสาวก็นิ่งเงียบไปชั่วขณะ
ก็จริง อุปสรรคที่พันธมิตรอู๋เว่ยต้องเผชิญใหญ่หลวงเกินไปจริงๆ ทั้งยังกระทบต่อผลประโยชน์ของกลุ่มอำนาจขาใหญ่บางพวกด้วย เรียกได้ว่าเอาชีวิตรอดอย่างลำบากลำบน
“ไม่มีอะไรหรอก ราบรื่นมากจริงๆ นะ” หญิงสาวฝืนยิ้ม
“อืม ราบรื่นก็ดีแล้ว” จี้ซิวหร่านพยักหน้านิดๆ
….
รอจนกระทั่งเยี่ยหวันหวั่นจากไปแล้ว
“คูกู่”
จี้ซิวหร่านร้องเรียก
พอสิ้นเสียงของจี้ซิวหร่าน ชายหนุ่มร่างผอมบางคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น
สายตาของจี้ซิวหร่านไม่ละไปจากตำราในมือเลย พลิกอ่านเป็นพักๆ แต่ปากกลับเอ่ยถามขึ้น “ไม่ว่าจะเป็นใครหน้าไหนที่คุกคามพันธมิตรอู๋เว่ย ฆ่าทิ้งให้หมด อย่าให้เหลือสักราย”
“ครับ”
จากนั้น ชายหนุ่มก็จากไป
“คุณชาย…”
จี้เยวี่ยมองจี้ซิวหร่าน “ตอนนี้สถานการณ์ของพวกเราก็ไม่สู้ดีนะครับ ตระกูลถงกับตระกูลโจวได้ร่วมมือกับหลี่ฉุนอดีตราชาใต้ดินคนก่อน ตอนนี้เรื่องชักจะแย่แล้ว”
ทว่าจี้ซิวหร่านกลับไม่เงยหน้าขึ้นมาเลย ทำเพียงเอ่ยอย่างไม่อนาทรร้อนใจ “ทำเรื่องที่นายควรทำให้ดีเถอะ”
“คุณชาย…เฮ้อ ได้ครับ” จี้เยวี่ยหมดหนทางอยู่บ้าง
คุณชายของตัวเอง หรือจะบ้าไปแล้ว ระยะนี้ เป็นช่วงหน้าสิ่วหน้าขวานที่สุดสำหรับคุณชาย จะกำราบเครือข่ายใต้ดินทั้งหมดได้หรือไม่ ก็ต้องดูกันในช่วงนี้ อีกทั้งบ้านถง และบ้านโจวทั้งสองตระกูลก็คอยจ้องจี้ซิวหร่านตาเป็นมัน จับโจรต้องจับตัวหัวหน้าก่อน ถ้ากำจัดจี้ซิวหร่านได้ก่อน แต่ในเวลานี้ เขาดันให้พวกคูกู่ไปช่วยพันธมิตรอู๋เว่ยอะไรนั่นซะได้
….
ตกดึก ในสำนักงานของกลุ่มอำนาจแห่งหนึ่ง
สมาชิกระดับสูงหลายคนเสมือนเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจ คนพวกนี้ แทรกซึมเข้ามาในสำนักงานอย่างเงียบเชียบ หลีกเร้นจากหูตาทั้งได้สำเร็จ พวกเขาไม่พบเบาะแสเลยสักนิด ทำได้ยังไงกัน?!
สีหน้าของคูกู่มืดมน ยืนอยู่ข้างกายชายหนุ่ม
ชายหนุ่มอยู่ในชุดเสื้อโค้ท สวมถุงมือหนังคู่หนึ่ง
“ฉันได้ยินว่า พวกนายใช้อุบาย ทำร้ายไป๋เฟิงแห่งพันธมิตรอู๋เว่ย” มุมปากของจี้ซิวหร่านเจือรอยยิ้มนิดๆ ทว่ากลับทำให้คนหนาวสะท้านใจ
คูกู่มองเจ้านายของตัวเอง รอยยิ้มนี้ เป็นสิ่งบ่งบอกถึงความโกรธของชายคนนี้ที่เห็นได้น้อยนัก
“ไป๋เฟิงเหรอ”
สมาชิกระดับสูงคนหนึ่งยิ้มเยาะทันที “ฉันก็นึกว่าใคร ที่แท้ก็คนของพันธมิตรอู๋เว่ย คิดเหรอว่าแทรกซึมเข้ามาในสำนักงานของเราแล้วจะทำอะไรได้ ขอบอกพวกแกเลยนะ ที่นี่วางกับดักเอาไว้อย่างแน่นหนา พวกแกทั้งหมดต้องตายแน่นอน!”
“กับดักของพวกนาย ถูกจัดการจนเกลี้ยงไปนานแล้ว ไม่อย่างนั้นพวกเราจะเข้ามาได้ยังไง” จี้เยวี่ยที่อยู่ด้านข้างเอ่ยเสียงเย็น
“อะไรนะ?!”
พอสมาชิกระดับสูงทั้งหลายได้ยินใบหน้าก็พลันเปลี่ยนสี ล้อเล่นอะไรกัน!
“จี้หวง จัดการยังไงดีครับ”
คูกู่ถาม
“จี้หวง?!”
พอเห็นคำเรียกขานของชายหนุ่ม ม่านตาของทุกคนในเหตุการณ์ก็พลันหดตัวลง พวกเขาเรียกผู้ชายคนนี้ว่า จี้…จี้หวงเหรอ?!
“จี้หวง…หรือว่านายคือ…จี้ซิวหร่าน…แห่งตระกูลจี้?!”
สมาชิกระดับสูงคนหนึ่งตัวสั่นเทาไปหมด เป็นไปไม่ได้ จี้ซิวหร่านเกี่ยวข้องกับพันธมิตรอู๋เว่ย เกี่ยวข้องกับไป๋เฟิงได้ยังไง! เรื่องนี้เป็นไปไม่ได้!
จี้ซิวหร่านเป็นคนระดับไหนกัน ถึงแม้จะเผยโฉมในรัฐอิสระน้อยมาก มีคนมากมายที่ยังไม่เคยเห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของจี้ซิวหร่านมาก่อน แต่ว่า ตั้งแต่สมัยที่จี้ซิวหร่านยังเป็นวัยรุ่นอยู่ ชื่อเสียงอันความเหี้ยมโหดของเขา…ดังกระฉ่อนไปทั่วทั้งรัฐอิสระมานานแล้ว!
“ลบชื่อออกไปจากรัฐอิสระนับตั้งแต่นี้ซะ” จี้ซิวหร่านเอ่ยอย่างเฉยเมย
….
ไม่นาน สำนักงานแห่งนี้ก็มีเพลิงลุกโหม ถูกเผาจนวอดวาย
ใครหน้าไหนที่ทำร้ายเธอ เขาไม่มีทางยกโทษให้ มีให้เพียงความตายและความวอดวายเท่านั้น