บทที่ 283 หวังว่าจะไม่ระเบิดลง / บทที่ 284 แนะนำแฟนสาวให้สักคน

แผนรักร้ายคว้าหัวใจคุณสามี – บทที่ 283 หวังว่าจะไม่ระเบิดลง / บทที่ 284 แนะนำแฟนสาวให้สักคน บทที่ 283 หวังว่าจะไม่ระเบิดลง / บทที่ 284 แนะนำแฟนสาวให้สักคน โดย Ink Stone_Romance บทที่ 283 หวังว่าจะไม่ระเบิดลง

เยี่ยหวันหวั่นเห็นหานเซี่ยนอวี่จู่ๆ มาปรากฏตัวหน้าห้องพักตัวเอง ในมือถือข้าวของถุงเล็กถุงน้อย ตกใจอยู่นานถึงค่อยได้สติกลับมา ถามด้วยความประหลาดใจว่า “คุณคือ…”

“ผมเพิ่งรู้จากพี่หยางว่าคุณย้ายมาอยู่ห้องข้างผม ก็เลยแวะมาเยี่ยม” หานเซี่ยนอวี่พูดอย่างมีมารยาท

เยี่ยหวันหวั่นได้ยินแล้วมองไปทางห้องข้างๆ ด้วยความประหลาดใจทันที “คุณอยู่ที่นี่เหรอครับ?”

หานเซี่ยนอวี่ตอบด้วยสีหน้าช่วยไม่ได้อยู่บ้าง “เดิมทีอยู่ที่บ้านพักฝั่งตะวันออกครับ แต่คุณก็รู้ เพราะเรื่องก่อนหน้านี้ที่พักส่วนตัวของผมเลยถูกเปิดเผยหมด ก็เลยย้ายมาอยู่ที่นี่ชั่วคราว…”

เยี่ยหวันหวั่นค่อยเข้าใจ “ที่แท้แบบนี้เอง”

เยี่ยหวันหวั่นพูดจบก็อดมองหานเซี่ยนอวี่ไม่ได้ เห็นวันนี้เขาสวมกางเกงยีนส์ แจ็กเก็ตหนังสีดำ ใส่เสื้อเชิ้ตพิมพ์ลายไว้ด้านใน สวมรองเท้ากีฬาสีขาว หูซ้ายใส่ต่างหูเป็นธนูขนนก ผมสั้นสีน้ำตาลอ่อนดูยุ่งเล็กน้อย

เขาแต่งตัวตามสบายมาก ดูไปแล้วทั้งหล่อทั้งสบายๆ เพราะรูปร่างหน้าตาที่โดดเด่นและบุคลิกที่อยู่หน้ากล้องมานาน ไม่ว่าจะมองมุมไหนเขาก็เหมือนรูปโปสเตอร์

ทว่าสิ่งที่ทำให้คนเตะตามากที่สุดก็คือดวงตาคู่นั้น เป็นประกายมีชีวิตชีวา เหมือนเปลวไฟสองกลุ่มที่กำลังเริงระบำ

เทียบกับวันนั้นตอนเธอเห็นเขาดูซึมเศร้าและหม่นหมองในห้องประชุมของโกลบอลเอ็นเตอร์เทนเมนท์ สภาพหานเซี่ยนอวี่เวลานี้ดีขึ้นเยอะ

หานเซี่ยนอวี่ในความทรงจำของเธอ เขาสามารถทำให้แฟนคลับกรีดร้อง และสามารถก้มตัวลงไปเก้าสิบองศาเพื่อช่วยประคองผู้สูงอายุ เขาขับรถเฟอร์รารี่สีแดงคันใหญ่อยู่บนถนน และก็ให้อาหารแมวจรจัดข้างถนนได้เช่นกัน…

ดูเป็นอิสระไม่มีกฎเกณฑ์ตายตัว แต่กลับอ่อนโยนจิตใจดี

อิสระจนเหมือนลมพัดมาวูบหนึ่ง พร่างพราวราวกับดวงอาทิตย์ที่อยู่ด้านบน ไม่ว่าเวลาไหนเขาก็จะส่งต่อความกระตือรือร้นและจิตใจที่ดีงามให้ทุกคนรอบด้าน

นี่สิหานเซี่ยนอวี่ตัวจริง

ชาติที่แล้วเธอชอบหานเซี่ยนอวี่ศิลปินคนนี้ และยังหวั่นไหวเพราะความอบอุ่นเป็นตัวของตัวเองจากเขา

เพราะสมบูรณ์แบบเกินไป ชาติที่แล้วการที่เขาตกอับจึงทำให้ทุกคนรู้สึกเสียดายมาก

ยังดี ชาตินี้ดาวที่เป็นประกายดวงนี้ยังคงสุกสกาวอยู่…

หานเซี่ยนอวี่โดนสายตาคู่นั้นของอีกฝ่ายจ้องมองอย่างตั้งใจ แต่ไม่รู้ว่าทำไมหัวใจถึงบีบรัดอย่างประหลาด เขากระแอมเบาๆ ก่อนเอ่ย “หวังว่าคงจะไม่ได้รบกวนคุณนะ…”

เยี่ยหวันหวั่นได้สติกลับมา รีบพูด “ได้ยังไงล่ะ รีบเข้ามาสิ!”

คิดไม่ถึงว่าจะบังเอิญขนาดนี้ หานเซี่ยนอวี่อยู่ห้องข้างๆ เธอ แล้วยังมาเยี่ยมถึงห้องด้วย

เอ่อ เวลานี้ซือเยี่ยหานยังอยู่ข้างในอยู่เลย ทำยังไงดี?

คนเขาอุตส่าห์หิ้วของตั้งมากมายมาทักทายตัวเองถึงหน้าประตู เธอก็ไม่ให้เขาเข้ามาไม่ได้นี่!

ช่วยไม่ได้ เยี่ยหวันหวั่นจึงได้แต่ให้เขาเข้ามาก่อน

ยังดีที่ตอนนี้เธอแต่งตัวเป็นผู้ชาย ถือว่าปลอดภัยมาก

อีกฝาก หานเซี่ยนอวี่เพิ่งเข้ามา ก็เห็นที่โซฟามีคนนั่งอยู่ จึงอดแปลกใจไม่ได้

ที่จริงแล้วเป็นเพราะรูปร่างหน้าตาและบุคลิกของชายหนุ่มดูสะดุดตาเกินไป

เขาเชื่อมั่นในหน้าตาตัวเองมาตลอด ปกติลงรูปอะไรไปก็มีแฟนคลับนับไม่ถ้วนมาเกาะติดหน้าจอมือถือ แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าผู้ชายที่โดดเด่นคนนี้ เขาดูหม่นลงในพริบตา

ถ้าเขารูปร่างหน้าตาหล่อเหลา ผู้ชายตรงหน้านี่ก็หล่อจนทำร้ายประเทศชาติและประชาชนได้เลย