บทที่ 297 รสนิยมทางเพศ / บทที่ 298 ปาร์ตี้สระว่ายน้ำ

แผนรักร้ายคว้าหัวใจคุณสามี – บทที่ 297 รสนิยมทางเพศ / บทที่ 298 ปาร์ตี้สระว่ายน้ำ บทที่ 297 รสนิยมทางเพศ / บทที่ 298 ปาร์ตี้สระว่ายน้ำ โดย Ink Stone_Romance บทที่ 297 รสนิยมทางเพศ

ถ้าบอกว่าสามปีก่อนบทที่เขาเพิ่งเข้าวงการบันเทิง เขาโด่งดังระดับหนึ่งจริง กระทั่งมีโอกาสที่จะโด่งดังเป็นพลุแตกได้ แต่ในสามปีนี้เพราะความนิยมหนุ่มหล่อ หลังจากที่แต่ละบริษัทได้ลิ้มลองความหวานหอมแล้วต่างก็ผลักดันพวกหนุ่มหล่อกันอย่างบ้าคลั่ง มีการปั้นเด็กใหม่ขึ้นมามากมาย คนที่ดังจริงๆ ก็มีแค่ไม่กี่คน การแข่งขันก็สูงมาก

แค่บริษัทพวกเราบริษัทเดียวก็มีคนใหม่และเด็กฝึกตำแหน่งเดียวกับเขาไม่น้อยเลย อีกทั้งแต่ละคนยังหน้าตาดูดีมาก อายุอยู่ระหว่าง 16-20 ปี ส่วนเขาพลาดช่วงเวลาและอายุที่ดีที่สุดไปแล้ว จุดที่ยืนอยู่นั้นลำบากมาก

เรื่องพวกนี้เขารู้กระจ่างดีที่สุด…

เยี่ยหวั่นหวันมองลั่วเฉินที่จิตใจไม่สงบอยู่ฝั่งตรงข้าม สีหน้ายิ่งดูเคร่งขรึม พูดขึ้นมาว่า “ยังมีอีกหนึ่งคำถามสุดท้าย รสนิยมทางเพศของเธอ”

ทันทีที่ได้ยินคำถามนี้ ใบหน้าของลั่วเฉินที่เพิ่งผ่อนคลายลงกลับมาซีดไร้สีเลือดอีกครั้ง ร่างกายแข็งทื่อเหมือนก้อนหินทันที

เยี่ยหวั่นหวันเห็นท่าทางลั่วเฉิน ก็แทบจะทนไม่ไหวถามคำถามต่อไป แต่ช่วยไม่ได้ คำถามพวกนี้สำคัญมาก เธอจำเป็นต้องรู้อย่างละเอียดก่อน

โดยเฉพาะคำถามเรื่องรสนิยมทางเพศ ถึงแม้ว่าสังคมตอนนี้จะเปิดกว้างแล้ว อัตราการยอมรับเรื่องรักร่วมเพศมีมากขึ้น กระทั่งตลาดสาววายในอนาคตจะยิ่งเติบโต แต่การยอมรับของสื่อหลักกลับไม่สูงนัก ในวงการบันเทิงยิ่งถือว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องต้องห้าม รวมไปถึงผู้บริหารเบื้องบนด้วย ถ้าศิลปินในวงการบันเทิงถูกเปิดโปงว่าชอบเพศเดียวกัน ก็ถือว่าชีวิตของศิลปินคนนั้นจบสิ้นลงแล้ว

เยี่ยหวั่นหวันถามอย่างเด็ดเดี่ยว “คำถามนี้ตอบยากมากหรือ? เธอชอบผู้ชาย ผู้หญิง หรือว่าได้หมด?”

เห็นได้ชัดว่าลั่วเฉินต่อต้านคำถามนี้มาก ริมฝีปากสั่นระริก ผ่านไปนานมากก็เค้นสองคำออกมาในที่สุด “ผู้หญิง…”

เยี่ยหวั่นหวันมองสำรวจอย่างละเอียด คำตอบของลั่วเฉินดูไม่ได้โกหก ท่าทีเขาที่มีต่อผู้ชายเห็นได้ชัดเจนว่ารังเกียจมาก แต่ว่าบทที่เขาพูดว่าผู้หญิงก็เหมือนไม่ได้รู้สึกดีสักเท่าไร

ยังไงไม่ได้มีรสนิยมแบบนั้นก็ดีแล้ว

เยี่ยหวั่นหวันมองแกะน้อยฝั่งตรงข้ามที่แทบจะโดนตัวเองทำให้ตกใจกลัว พูดน้ำเสียงอ่อนลง “ขอโทษด้วยที่ถามคำถามเธอเยอะขนาดนี้ บางคำถามอาจจะทำให้เธออึดอัด แต่ว่าตอนนี้ฉันเป็นผู้จัดการของเธอ เรื่องของเธอทุกอย่าง ฉันจำเป็นต้องเข้าใจ

ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เรื่องของเธอทุกเรื่องไม่ว่าจะเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ ฉันเป็นคนรับผิดชอบทั้งหมด ไม่จำกัดว่าเป็นแค่เรื่องงาน เรื่องรับละคร คิวถ่ายโฆษณา อาหารการกินที่อยู่ของเธอ กิจกรรมทางสังคมของเธอ เพื่อนรอบตัว แฟนที่คบ การวางตัวกับบุคคลภายนอก การพูดจาและพฤติกรรมทุกอย่าง เรื่องพวกนี้จำเป็นต้องเชื่อฟังที่ฉันจัดการ

ไม่ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นจะต้องบอกฉันเป็นคนแรก รวมถึงคำถามเมื่อกี้ที่เธอตอบฉันด้วย ห้ามปิดบังใดๆ ทั้งสิ้น เรื่องที่ฉันพูดมาทั้งหมดนี้ เธอมีคำถามอะไรไหม? มีคำถามก็ถามได้เลยตอนนี้”

เทียบกับโจวเหวินปินที่ทุกครั้งจะใช้คำพูดคำจาน้ำเสียงอ่อนโยนหยอกล้อและหว่านล้อมให้ยอมจำนนแล้ว ท่าทีของผู้จัดการใหม่คนนี้ที่มีต่อเขาเรียกได้ว่าเคร่งครัด แต่ว่า ท่าทีแบบนี้กลับทำให้เขารู้สึกวางใจได้อย่างประหลาด เขาก้มหน้าลงพยักหน้าเบาๆ แล้วตอบอย่างว่าง่าย “ผมจะให้ความร่วมมือ”

เยี่ยหวั่นหวันเห็นท่าทีเขาก็แสดงสีหน้าพอใจออกมา ไม่เสียเวลา คุยรายละเอียดกับเขาต่อเลย…

จนกระทั่งมั่นใจว่าไม่มีอะไรตกหล่นแล้ว เยี่ยหวั่นหวันถึงหยุด “โอเค วันนี้พอเท่านี้ก่อน เธอแอดคอนแทคฉันหน่อย ตอนกลางคืนก็รีบนอนนะ พรุ่งนี้ก่อนเก้าโมงเช้ามาที่สตูดิโอถ่ายภาพของบริษัท ถ้าไม่มีคำถามอะไรเธอก็กลับได้แล้ว”

ลั่วเฉินบันทึกเบอร์มือถือของอีกฝ่าย แอดวีแชทของเขา จากนั้นออกจากห้องทำงานไปด้วยความรู้สึกสับสน

ผู้ชายคนนี้เลือกเขาจริงหรือ?

ทำไมถึงได้มั่นใจใช้ตัวเขาเป็นเดิมพันขนาดนี้?

เขาไม่ได้เล่นละครมาสามปีเต็มแล้ว…

เขาทำได้จริงๆ เหรอ…

แทนที่จะกลัวผู้ชายคนนี้ สิ่งที่เขากลัวยิ่งกว่าคือตัวเขาเองทำไม่ได้…

………………………………………………………….

บทที่ 298 ปาร์ตี้สระว่ายน้ำ

เยี่ยหวันหวั่นเรียนรู้งานทั้งวัน ยุ่งกับขั้นตอนการมอบหมายงานสารพัด จนถึงบทที่รู้สึกตัวฟ้าก็มืดแล้ว