บทที่ 355 สายที่โทรหาซือเยี่ยหาน / บทที่ 356 พาไปที่บ้านแนะนำให้พ่อกับแม่รู้จัก

บทที่ 355 สายที่โทรหาซือเยี่ยหาน / บทที่ 356 พาไปที่บ้านแนะนำให้พ่อกับแม่รู้จัก Ink Stone_Romance บทที่ 355 สายที่โทรหาซือเยี่ยหาน

บทที่เยี่ยหวันหวั่นพูดคำพูดพวกนี้ มือถือในมือเธอส่องสว่างขึ้นมา โชว์ให้เห็นสถานการณ์โทรออก

หลายนาทีก่อน ด้านนอกบ้านใหญ่ตระกูลเยี่ย

มีเงาคนซ่อนอยู่ในรถคันหนึ่ง ชายหนุ่มมีสีหน้าเย็นชานั่งอยู่เบาะหลัง

ที่นั่งคนขับด้านหน้า สวี่อี้แอบแขวะในใจอยู่ครึ่งค่อนชั่วโมงมาแล้ว

เมื่อกี้ตอนแรกจะกลับจิ่นหยวน ปรากฏว่าจู่ๆ นายท่านให้เขากลับรถ บอกว่าจะไปอีกสถานที่หนึ่งที่เป็นทรัพย์สินเขา ปรากฏว่าไปได้ครึ่งทาง แล้วพลันให้เขาหยุดรถ

เขากำลังสงสัยอยู่ว่าทำไมสถานที่ที่ไปนั้นดูเหมือนไม่เคยไปมาก่อน แล้วทำไมถึงให้เขาหยุดรถกลางทาง จากนั้นก็พบว่า สถานที่ที่จอดรถอยู่ใกล้กับบ้านใหญ่ตระกูลเยี่ยพอดี

ได้! ไปสถานที่อื่นคือหลอก จงใจผ่านมาดูคนรักนี่สิของจริงใช่ไหม?

บทที่สวี่อี้กำลังประชดประชันอยู่ จู่ๆ มือถือซือเยี่ยหานก็ดังขึ้นมา หัวใจดวงน้อยตกใจแทบกระโดดออกมา

จากที่เขาเหลือบมองไป เห็นว่าสายที่โทรมาคือ… เยี่ยหวันหวั่น

ให้ตาย! ตอนนี้ผู้หญิงคนนี้ร่วมงานเลี้ยงวันเกิดปู่เธออยู่ไม่ใช่เหรอ?

เวลานี้โทรมาหาเจ้านายทำไม?

บทที่กำลังร้อนใจ ที่เบาะหลัง หลังชายหนุ่มนิ่งไปอยู่นาน ก็รับสายขึ้นมา

วินาทีต่อมา เสียงของหญิงสาวก็ดังออกมาจากมือถือ…

‘คุณชายกู้ ขอฉันยืมไมโครโฟนหน่อยได้ไหม?’

ได้ยินประโยคนี้ ที่เบาะหลัง นัยน์ตาของฝ่ายชายมืดมิดลงโดยไม่สามารถสังเกตได้

สวี่อี้ก็อึ้งไป นี่หมายความว่ายังไง?

เยี่ยหวันหวั่นเหมือนกำลังพูดกับคนอื่นอยู่? คนที่พูดด้วยยังแซ่กู้อีก? คงไม่ใช่… กู้เยว่เจ๋อนะ!

ตามมาด้วย เสียงของเยี่ยหวันหวั่นที่พูดต่อ…

‘เรียนแขกผู้มีเกียรติ และเพื่อนสนิท…’

‘วันนี้ ที่ตรงนี้ ฉันขอประกาศกับทุกคนอย่างน่าเสียดาย ฉันเยี่ยหวันหวั่น ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป ขอยกเลิกสัญญาแต่งงานกับคุณกู้เยว่เจ๋ออย่างเป็นทางการ…’

‘คุณกู้ ฉันเข้าใจความโกรธของคุณ แต่ขอโทษด้วยค่ะ ฉันไม่มีความรู้สึกต่อคุณอีกแล้ว…’

‘ฉันมีคนที่ชอบแล้ว…’

……..

ในขณะเดียวกัน ในห้องโถงงานเลี้ยง หลังกู้เยว่เจ๋อฟังคำขู่ของเยี่ยหวันหวั่นจบ รูม่านตามีแสงเย็นวาบปรากฏ

เขาย่อมไม่ต้องการให้มีคนรู้ว่าคู่หมั้นของกู้เยว่เจ๋อกลายเป็นผู้หญิงของซือเยี่ยหาน

ถ้าเป็นผู้ชายคนอื่น เขาย่อมดูถูกได้ แม้แต่คุณชายจากตระกูลที่ร่ำรวยทั้งเมืองหลวงก็ยังไม่มีใครสักคนที่เขาต้องกลัวเกรง แต่ทำไม…ทำไมต้องเป็นซือเยี่ยหาน…

แม้แต่ตระกูลยิ่งใหญ่ของพวกเขายังไม่มีคุณสมบัติที่จะเงยหน้าขึ้นมามองเลย

บทที่กู้เยว่เจ๋อสีหน้าเย็นชานิ่งเงียบอยู่ เยี่ยหวันหวั่นก็สะบัดกระโปรง เดินออกไปแล้ว

ภายในงาน มีเหล่าคุณชายไฮโซจับกลุ่มกันสามสี่คน อุทานด้วยความประหลาดใจ

“แม่…แม่เจ้า! ฉันดูผิดไปหรือเปล่า? คุณชายใหญ่กู้ของพวกเราตอนนี้โดนคนทิ้งแล้วหรือ?”

“ฮ่า ยิ่งกว่าโดนทิ้งอีก คู่หมั้นประกาศต่อหน้าทุกคนว่ารักกับผู้ชายคนอื่น จะยกเลิกสัญญาแต่งงาน บนยอดศีรษะนั้นกลายเป็นทุ่งหญ้าไซบีเรียแล้ว!”

“คิดไม่ถึงว่าคุณชายใหญ่กู้ก็จะมีวันนี้เหมือนกัน!”

คืนนี้เดิมทีกู้เยว่เจ๋อวางแผนไว้อย่างสวยงาม ยกเลิกสัญญางานแต่ง แล้วจะประกาศหมั่นกับเยี่ยอีอี ตอนนั้นถ้าเยี่ยหวันหวั่นโวยวายสูญเสียการควบคุม ก็จะยิ่งเป็นผลดีต่อเขา

แต่เขาคิดไม่ถึงเลย สุดท้ายกลับโดนเยี่ยหวันหวั่นทำร้าย ตอนนี้เขากลายเป็นคนนั้นที่โดนทิ้งแล้ว แล้วยังเป็นวิธีที่น่าขายหน้าที่สุดสำหรับลูกผู้ชายด้วย

ไม่เพียงแต่กู้เยว่เจ๋อ ใบหน้าเล็กที่อ่อนโยนของเยี่ยอีอีก็แข็งทื่อไปหมด