บทที่ 403 มีเพียงจุดจบเดียว / บทที่ 404 สนมชายที่รูปหล่อกว่าซือเยี่ยหาน

บทที่ 403 มีเพียงจุดจบเดียว / บทที่ 404 สนมชายที่รูปหล่อกว่าซือเยี่ยหาน บทที่ 403 มีเพียงจุดจบเดียว / บทที่ 404 สนมชายที่รูปหล่อกว่าซือเยี่ยหาน Ink Stone_Romance บทที่ 403 มีเพียงจุดจบเดียว

ว่ากันว่าสมาชิกในองค์กรล้วนสวมเสื้อกันลมสีดำปักลายกุหลาบกับหน้ากากสีเงิน ผู้นำขององค์กรคือสตรีสวมกระโปรงสีดำกับผ้าตาข่ายสีดำปิดหน้า ขนานนามว่าหญิงหม้ายชุดดำ

ไม่มีใครรู้ที่มาของผู้หญิงคนนั้น อายุ มีข่าวลือว่าอายุกว่าหกสิบปีแล้ว แต่กลับมีใบหน้าดั่งสาวแรกรุ่น และมีคนพูดว่าใบหน้าโหดร้ายน่าเกลียด…

อีกทั้งลูกน้องไม่กี่คนที่ติดตามผู้หญิงคนนี้ แม้ว่าจำนวนคนจะน้อย แต่แค่ดูจากฝีเท้าและบรรยากาศก็มองออกแล้วว่า แต่ละคนไม่ธรรมดา คล้ายกับอาวุธอันเย็นชาในรูปแบบของมนุษย์

การแต่งกายลักษณะภายนอกล้วนตรงกับในตำนาน ทั้งยังควบคุมทีมแบบนี้…

“หรือ…หรือว่า…เธอ…เธอคือหญิงหม้ายชุดดำ?” ยูจีนก็โงนเงนถอยหลังตามเจสันไปก้าวหนึ่ง

ถ้าหากพูดถึงความวิปริตและความกระหายเลือด ผู้หญิงคนนี้จะต้องเป็นต้นกำเนิดอย่างแน่นอน และฝีมือยังร้ายกาจกว่าเขาหลายพันหลายร้อยเท่า

อีกทั้งผู้หญิงคนนี้ยังชอบผู้ชายหน้าตาดีมีฐานะสูงส่งเป็นพิเศษอีกด้วย แม้แต่หัวหน้าตระกูลแอสเพอร์เกอร์แห่งประเทศ M ยังเคยถูกเธอจับไป

เวลานั้นตระกูลแอสเพอร์เกอร์ระดมคนทั้งหมดออกมาด้วยความโกรธ ผลสุดท้ายถูกฆ่าทั้งตระกูลภายในคืนเดียว

เมื่อสิบปีก่อนเป็นเวลาที่กุหลาบแห่งความตายรุ่งเรืองที่สุดมีเรื่องกับมหาอำนาจจำนวนนับไม่ถ้วน แต่ว่าผลลัพธ์ส่วนใหญ่ทั้งหมดคืออำนาจเหล่านั้นถูกล้มล้าง

ไม่ต้องพูดถึงว่าเป็นตระกูลหนึ่งเลย ต่อให้เป็นประเทศทั้งประเทศ เมื่ออยู่เบื้องหน้ากุหลาบแห่งความตายก็เป็นเพียงของเล่นที่สามารถบีบให้แหลกสลายคามือได้ตามใจชอบ

ถ้าหากมีเรื่องกับอำนาจเช่นนี้ นั่นก็จะมีเพียงจุดจบเดียวเท่านั้น ตาย

มิน่าเล่า…

มิน่าสตรีผู้นี้ถึงสามารถบอกตำแหน่งจุดตายของเขาได้ทันที แม้แต่เรื่องราวเบื้องลึกของ K ยังรู้เป็นอย่างดี…

ในขณะเดียวกัน หลิวอิ่งเองก็รู้สึกถึงความผิดปกตินี้แล้ว รีบถอยหลังไปหลายเมตร

“กุหลาบแห่งความตาย!?” ความหวังที่เพิ่งจะส่องสว่างขึ้นมาอีกครั้งของหลิวอิ่งกลับกลายเป็นความสิ้นหวังที่ดิ่งลึกกว่าเดิม

“เป็นไปได้ยังไง!” ใบหน้าของสวี่อี้เต็มไปด้วยความตกใจและหวาดกลัว

นั่นมันองค์กรในตำนานไม่ใช่เหรอ? ไม่มีข่าวคราวอะไรในเส้นทางนี้มาสิบปีแล้ว!

ตอนแรกเห็นว่าสตรีผู้นั้นให้ความช่วยเหลือซ่งจิ้ง ยังหลงคิดว่าเป็นกำลังเสริม ใครเลยจะรู้ว่าเป็นคู่ต่อสู้ที่น่ากลัวยิ่งกว่าเดิม อีกทั้งฟังจากคำพูดของอีกฝ่าย ก็มุ่งมาทางพวกเขาด้วย!

นี่มันหนีเสือปะจระเข้ชัดๆ!

หัวใจของทุกคนตกไปอยู่ที่ตาตุ่มอีกครั้ง…

ซ่งจิ้งกุมบาดแผล จ้องมองบอดี้การ์ดข้างกายสตรีชุดดำคนนั้นอย่างใช้ความคิด แล้วเอ่ยขึ้นมาเป็นห้วงๆ ว่า “ทำไมฉัน…ทำไมรู้สึกว่ารูปร่างของบอดี้การ์ดคนนั้นคุ้นๆ นะ…”

ไม่เพียงเท่านี้ ไม่รู้ว่าเขารู้สึกไปเองหรือเปล่า นอกจากบอดี้การ์ดแล้ว เขายังรู้สึกว่าสตรีผู้นั้นเหมือนเยี่ยหวันหวั่นอีกด้วย

บอดี้การ์ด?

หลิวอิ่งและสวี่อี้ได้ยินดังนั้นก็หันไปทางบอดี้การ์ดหน้ากากเงินที่กำลังประคองสตรีผู้นั้น ดูคุ้นตา…จริงๆ เสียด้วย…

“รูปร่างคล้ายกับสิบเอ็ดเลย…” สวี่อี้พึมพำ

สิบเอ็ดคือหัวหน้าทีมย่อยที่คุ้มครองและส่งเยี่ยหวันหวั่นออกไปจากที่นี่ เพราะว่ารูปร่างผอมสูงกว่าคนทั่วไป จึงทำให้จำได้ง่าย

เมื่อพูดถึงสิบเอ็ด ก็คิดถึงเยี่ยหวันหวั่นที่ทิ้งพวกเขาไป ใบหน้าของหลิวอิ่งพลันยิ่งหมองคล้ำ

หลิวอิ่งเพียงรู้สึกว่ารูปร่างคล้ายเท่านั้น แต่ไม่มีแก่ใจไปคิดอะไรมาก มุ่งความสนใจทั้งหมดมองไปยังอำนาจทั้งสองตรงหน้าอย่างเคร่งเครียด

วันนี้…หรือว่าสุดท้ายก็ต้องตายอยู่ที่นี่อย่างนั้นเหรอ?

หากตกอยู่ในกำมือของกุหลาบแห่งความตาย ไม่สู้อยู่ในกำมือของพันธมิตรเลือดเสียยังจะดีกว่า