บทที่ 409 ไม่อยากจะเชื่อ / บทที่ 410 เกิดอันตรายขึ้นจริง

บทที่ 409 ไม่อยากจะเชื่อ / บทที่ 410 เกิดอันตรายขึ้นจริง Ink Stone_Romance บทที่ 409 ไม่อยากจะเชื่อ

หลิวอิ่งโมโหอกแทบระเบิด กระโจนเข้าใส่เยี่ยหวันหวั่นอย่างบ้าคลั่งไม่คิดชีวิต ท่าทางเหมือนกับจะให้พินาศไปด้วยกัน

ครั้งนี้สิบเอ็ดจะไม่พูดไม่ได้แล้ว “หลิวอิ่ง! หยุดเดี๋ยวนี้!”

ได้ยินเสียงอันคุ้นเคยเป็นที่สุดเสียงนี้ หลิวอิ่งหยุดชะงัก การเคลื่อนไหวพร้อมโจมตีของลูกน้องพลันชะงักงันเช่นเดียวกัน มองไปทางชายหนุ่มอย่างตกตะลึง อุทาน “นาย…”

สิบเอ็ดถอดหน้ากากออก มองไปทางหลิวอิ่งพลางกล่าว “หลิวอิ่ง อย่าวู่วาม ฉันเอง!”

“นาย…สิบเอ็ด?” หลังจากได้เห็นใบหน้าภายใต้หน้ากากแล้ว หลิวอิ่งตะลึงงัน สวี่อี้ก็งงด้วยเช่นกัน

คนอื่นๆ เดิมทีเตรียมพร้อมจะเป็นมัจฉาตายตาข่ายขาด[1] ต่างพากันงุนงงอยู่ตรงนั้น

และสิ่งที่ทำให้พวกเขายากจะเชื่อก็คือ ตามมาด้วยการที่ผู้ติดตามคนอื่นๆ ของหญิงหม้ายชุดดำทยอยกันถอดหน้ากากออก…

ได้เห็นผู้ติดตามเผยโฉมหน้าที่แท้จริงทีละคน เห็นใบหน้าอันคุ้นเคยคนแล้วคนเล่า สีหน้าของหลิวอิ่ง สวี่อี้ ซ่งจิ้งและคนอื่นๆ เหมือนกับกำลังฝันไป

คนเหล่านี้…สมาชิกขององค์กรกุหลาบแห่งความตาย…ที่แท้ก็คือสายลับทีม1 ที่อารักขาไปส่งเยี่ยหวันหวั่นหนีไป? !

พวกเขาไปกันแล้วไม่ใช่เหรอ?

นี่มันเรื่องอะไรกันแน่?

ทำไมคนของกุหลาบแห่งความตายจึงเป็นสายลับทีม1ได้?

หรือว่า…เรื่องทั้งหมดนี้เป็นเรื่องไม่จริง?

สายลับทีม1 ปลอมตัวเป็นกุหลาบแห่งความตายงั้นเหรอ?

นี่มันเป็นอะไรที่ยากจะเชื่อจริงๆ…

กุหลาบแห่งความตายก็คือสายลับทีม1 เช่นนั้น…หญิงหม้ายชุดดำ…

ไม่รู้ว่าคิดอะไรได้ สายตาของหลิวอิ่งพลันมองไปทางเยี่ยหวันหวั่น

ตามมาด้วยสายตาตกตะลึงของหลิวอิ่ง เยี่ยหวันหวั่นยื่นมือออกมาค่อยๆ ถอดหมวกออกจากศีรษะ เพียงพริบตาใบหน้างดงามที่ถูกผ้าโปร่งดำบดบังอยู่ก็เผยสู่สายตาของผู้คน

ได้เห็นใบหน้าของหญิงสาวคนนั้นค่อยๆ เผยออกมาจากหลังผ้าโปร่งสีดำ รูม่านตาของหลิวอิ่งก็หดเกร็งลงไปทีละนิด สุดท้ายกลายเป็นความตกใจและอาการตกตะลึงอย่างมาก แข็งทื่อไปทั้งตัวราวกับเป็นรูปปั้น

เยี่ยหวันหวั่นยิ้มเล็กน้อย พลางกล่าว “หัวหน้าหลิวอิ่ง ไม่เจอกันนานสบายดีไหม”

สตั้นไปสิบวินาทีเต็มๆ หลิวอิ่งถึงเรียกสติกลับมาได้ อุทาน “เยี่ย…เยี่ยหวันหวั่น! ! !”

นี่…นี่จะเป็นไปได้อย่างไร!

หญิงหม้ายชุดดำก็คือเยี่ยหวันหวั่นเหรอ?

เมื่อครู่นี้ผู้หญิงที่ออร่าแรงกล้า สยบพันธมิตรเลือดให้กลัวจนปัสสาวะราดยอมถอยล่นกลับไปก็คือ…เยี่ยหวันหวั่น?

ไม่เพียงแต่หลิวอิ่ง ทุกคนต่างก็ตกตะลึงพูดอะไรไม่ออกอยู่ตรงนั้น อาการเหมือนกับเจอผีอะไรอย่างนั้น

“ทำ…ทำไมถึงเป็นคุณ…คุณไม่ได้ไปแล้วเหรอ…แล้วก็สายลับทีม1…พวกนาย…ทำไมถึงได้…” เพราะตกใจเกินไป หลิวอิ่งจึงพูดจาจับใจความไม่ค่อยได้

สีหน้าของสวี่อี่ก็ค่อนข้างซับซ้อนปนความประหลาดใจ ถึงว่าเมื่อครู่นี้เขาจึงรู้สึกว่าคุ้นหูคุ้นตากับน้ำเสียงและรูปร่างของผู้หญิงคนนี้เหลือเกิน โดยเฉพาะเวลาที่เธอเข้าใกล้นายท่าน และตอนที่เธอตั้งใจยั่วโมโหหลิวอิ่ง ความรู้สึกคุ้นก็ยิ่งชัดเจนขึ้น

แต่ว่าให้เขาคิดอย่างไรก็คิดไม่ถึง ที่แท้เธอ…ก็คือเยี่ยหวันหวั่น!

ซ่งจิ้งที่อยู่ข้างกายหลิวอิ่งก็มีสีหน้าว่างเปล่า เพราะไม่รู้ว่าควรจะทำหน้าอย่างไรดี

เมื่อครู่นี้คนที่ช่วยชีวิตเขาไว้…ก็คือผู้หญิงที่ชอบสร้างปัญหาไม่มีตรงไหนดีเลยนอกจากถ่วงขาหลังคนนั้น?

ทุกคนต่างมองหน้าสบตากัน ผ่านไปนาน ผู้คนที่งุนงงเหมือนอยู่ในความฝันก็ได้สติกลับคืนมา

“สิบเอ็ด นี่…นี่มันเกิดเรื่องอะไรกันแน่?” หลิวอิ่งถามด้วยความประหลาดใจ

สิบเอ็ดคาดเดาปฎิกิริยาตอบสนองของพวกเขาได้ตั้งแต่แรกแล้ว เห็นเช่นนี้จึงตอบยิ้มๆ “พูดไปเรื่องมันยาว สรุปคือครั้งนี้ต้องขอบคุณคุณหนูเยี่ยมากๆ เข้าด้านในกันก่อนค่อยคุยเถอะ! บาดแผลของพวกนายจำเป็นต้องรีบจัดการ!”