บทที่ 413 ชะตากรรมของสวี่อี้ / บทที่ 414 กลับมาแล้ว

บทที่ 413 ชะตากรรมของสวี่อี้ / บทที่ 414 กลับมาแล้ว Ink Stone_Romance บทที่ 413 ชะตากรรมของสวี่อี้

อีกทั้ง…

ถ้าหากเธอจำไม่ผิดละก็ สายจุดฉนวนระเบิดของโศกนาฎกรรมทั้งหมดของสวี่อี้ มีความเกี่ยวพันกันอย่างแนบแน่นกับเรื่องที่ซือเยี่ยหานถูกลอบฆ่าครั้งนี้

ในชาติก่อนเรื่องใหญ่อย่างเรื่องที่ซือเยี่ยหานถูกลอบฆ่า ตระกูลซือย่อมต้องสืบหาตัวการให้ได้

เมื่อตรวจสอบ สุดท้ายก็สืบมาถึงคนของตัวเอง ในบริษัทมีหนอนบ่อนไส้

และหนอนบ่อนไส้คนนี้…ก็คือสวี่อี้คนสนิทที่ซือเยี่ยหานเชื่อใจและไว้วางใจที่สุด…

เพราะตำแหน่งและอิทธิพลของสวี่อี้ ทำให้ในเวลานั้นตกใจกันทั้งตระกูลซือ

เวลานั้นซือเยี่ยหานยังคงไม่ฟื้นคืนสติ ผู้ที่จัดการเรื่องนี้คือคุณหญิงย่า ผู้บริหารระดับสูงของบริษัทรวมทั้งผู้อาวุโสของตระกูล

พนักงานระดับสูงภายในหลายคนร่วมมือกันสืบสวน สุดท้ายตัดสินว่าหลักฐานเชื่อถือได้

อุปกรณ์ถูกขโมย ทีมบอดี้การ์ดทั้งหมดกับบอดี้การ์ดลับเสียหายอย่างหนัก มีคนเจ็บและตายนับไม่ถ้วน ตัวซือเยี่ยหานก็ยังสลบไสลไม่ได้สติจนถึงตอนนี้ ความผิดใหญ่หลวงเช่นนี้ ส่วนวิธีลงโทษสวี่อี้คนทรยศคนนี้ของตระกูลซือแค่คิดก็รู้แล้ว

เวลานั้นสวี่อี้พยายามอธิบายสุดชีวิต ขอร้องคนไปทั่ว ปฏิเสธว่าเขาไม่เคยทำเรื่องพวกนี้ แต่ภายใต้หลักฐานเช่นนั้น ไม่มีใครเชื่อเขาหรือยืนอยู่ข้างเขาเลย

สุดท้าย สวี่อี้ที่หัวเดียวกระเทียมลีบถูกฆ่าล้างตระกูล มีเพียงตัวสวี่อี้เองที่โชคดีรอดไปได้

แต่สำหรับสวี่อี้แล้ว การมีชีวิตอยู่เจ็บปวดยิ่งกว่าตายเสียอีก

ต้องแบกรับชื่อว่าเป็นคนทรยศที่ไม่อาจล้างมลทินชั่วชีวิตและความเจ็บปวดที่ถูกฆ่าล้างตระกูล ชีวิตที่เหลือล้วนอยู่ในความเจ็บปวดทรมานอย่างที่สุด…

เยี่ยหวันหวั่นจำได้ว่าตอนที่ซือเยี่ยหานหาตัวเขาพบ สวี่อี้พิการขาขวาไปแล้ว นอนสกปรกอยู่ใต้สะพานลอย สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว จิตใจล่องลอย

แม้ว่าหลังจากซือเยี่ยหานฟื้นขึ้นมาและสืบรู้ถึงผู้ร้ายหลังม่านตัวจริง แต่ว่าเรื่องราวทั้งหมดนี้สำหรับสวี้อี้ไม่มีความหมายอะไรอีกแล้ว

จากนั้น ซือเยี่ยหานก็รับสวี่อี้กลับไป ส่งคนคอยดูแลรักษา แต่ว่าผ่านไปไม่นาน สวี่อี้ก็หายตัวไปในคืนที่ฝนตกหนัก นับแต่นั้นก็ไม่ปรากฏตัวอีก ไม่รู้ว่าเป็นหรือตาย…

หลังจากนั้น ข้างกายซือเยี่ยหานก็ไม่มีคนใกล้ชิดเช่นนี้อีกเลย ชื่อสวี่อี้ชื่อนี้ กลายเป็นคำต้องห้ามที่ทุกคนไม่กล้าเอ่ยถึง

ดังนั้นพูดได้ว่า จุดจบของสวี่อี้ในชาติที่แล้วจึงน่าเวทนามากจริงๆ…ไม่ใช่น่าเวทนาธรรมดา…

เมื่อชาติก่อน เรื่องทุกอย่างของเธอก็เป็นสวี่อี้ที่ดูแลรับผิดชอบทั้งหมด เวลานั้นเธอแทบจะก่อเรื่องไม่เว้นแต่ละวัน คนที่มาเก็บกวาดแก้ไขล้วนเป็นสวี่อี้เสมอ

แม้ว่าสวี่อี้จะมีท่าทีระแวดระวังเธอ แต่ก็รับผิดชอบหน้าที่อย่างสุดความสามารถตลอด ทั้งยังช่วยปกปิดเรื่องรนหาที่ตายของเธอไม่น้อย พยายามบรรเทาความขัดแย้งและแก้ไขความเข้าใจผิดระหว่างเธอกับซือเยี่ยหาน นับตั้งแต่ที่สวี่อี้จากไป คืนวันของเธอในตระกูลซือก็ลำบากมากยิ่งขึ้น

และในชาตินี้ สวี่อี้ก็ช่วยเธอมากมาย…

หากสามารถทำได้ เธอหวังว่าจุดจบของสวี่อี้จะไม่น่าเวทนาขนาดนี้…

“คุณหนูหวันหวั่น… คุณหนูหวันหวั่น…”

ข้างหูพลันแว่วเสียงเรียกของสวี่อี้ ทำให้เยี่ยหวันหวั่นที่กำลังจมอยู่ในความคิดได้สติกลับคืนมา “อะไรเหรอ?”

“บาดแผลหลิวอิ่งและซ่งจิ้งได้รับการดูแลเรียบร้อยแล้ว พวกเราออกเดินทางได้แล้ว” สวี่อี้เอ่ยขึ้น

“อ้อ โอเค” เยี่ยหวันหวั่นพยักหน้า จากนั้นก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

แม้ว่าชาติที่แล้วจุดจบของสวี่อี้จะน่าเวทนามาก แต่วงโคจรความเป็นไปของชาตินี้ถูกเธอเปลี่ยนแปลงไปตั้งมากมาย ตามหลักการของทฤษฎีปีกผีเสื้อ ชะตาชีวิตของสวี่อี้เป็นไปได้มากว่าจะเปลี่ยนไปด้วยละมั้ง?

บางทีชาตินี้ เรื่องราวอาจจะไม่ได้เป็นไปแบบนั้นก็ได้