บทที่ 497 แย่งชิง / บทที่ 498 ครั้งก่อนป้อนยังไง

บทที่ 497 แย่งชิง / บทที่ 498 ครั้งก่อนป้อนยังไง Ink Stone_Romance บทที่ 497 แย่งชิง

เซวียลี่ทางด้านข้างเห็นว่าฉินรั่วซีพูดจานอบน้อมกับคุณหนูไฮโซที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย สีหน้าของเขาก็ยิ่งแย่ขึ้นไปอีก

ชายวัยกลางคนอดไม่ได้ที่จะเอ่ยว่า “ตั้งแต่เมื่อไรกันที่พวกเราจะรายงานการทำงาน แล้วต้องไว้หน้าคนนอกก่อน? คุณหนูท่านนี้ ฉันคิดว่าคุณไม่มีสิทธิมาขัดขวางไม่ให้พวกเราพบคุณชายเก้าเลยนะ!”

เวลานี้เอง สวี่อี้ที่อยู่ข้างหลังกระแอมเสียงขึ้นได้เหมาะสมกับเวลา พลางอธิบาย “ประธานเซวีย คุณหนูรั่วซี เป็นเรื่องจริงที่คุณชายเก้าให้คุณหนูหวันหวั่นมาจัดการเรื่องนี้ครับ คุณทั้งสองมีเรื่องอะไรสามารถบอกผ่านคุณหนูหวันหวั่นได้เลย ส่วนเอกสารคุณหนูหวันหวั่นก็จะส่งมอบให้คุณชายเก้า!”

ได้ยินสวี่อี้พูดเช่นนี้แล้ว เซวียลี่พลันจุกพูดไม่ออก ฉินรั่วซีเงียบไปทันที

เยี่ยหวันหวั่นหาวนอนอย่างเกียจคร้าน สีหน้าหงุดหงิดขึ้นมาบ้างแล้ว “ยังมีปัญหาอะไรอีกไหม?”

ฉินรั่วซีหน้าเปลี่ยนสี ผ่านไปครู่หนึ่งจึงเอ่ยว่า “ในเมื่อเป็นความตั้งใจของประธานซือ งั้นก็มอบให้คุณหนูเยี่ยเถอะ ประธานซือตอนนี้กำลังพักผ่อนรักษาตัว ไม่เหมาะที่จะไปรบกวนจริงๆ”

เซวียลี่ได้ยินก็ร้อนใจ “แบบนี้ได้ไง จะเอาเรื่องสำคัญขนาดนี้ให้คนนอกได้ไง…”

ฉินรั่วซีชำเลืองมองเยี่ยหวันหวั่น “คุณหนูเยี่ยคือว่าที่นายหญิง จะเป็นคนนอกได้อย่างไร”

“นายหญิงอะไรกัน เห็นชัดว่าเป็น…” นังจิ้งจอกใช้มารยาเข้าแลก!

คำพูดถัดมา เซวียลี่ไม่กล้าพูดออกมา เพียงแต่ส่งเอกสารให้กับมือของเยี่ยหวันหวั่นอย่างไม่ยินดี

เมื่อออกจากประตูใหญ่

เซวียลี่ยังคงโมโหไม่หาย “ผู้อำนวยการฉิน จะยอมให้ผู้หญิงคนนี้แทรกมือเข้ามายุ่งเรื่องสำคัญขนาดนี้จริงๆ เหรอ? ตอนนี้สถานการณ์สุขภาพของคุณชายเก้ามาถึงขั้นนี้แล้ว หลับไหลไม่ได้สติ หากผู้หญิงคนนั้นทำอะไรลับหลังคุณชายเก้า ผลที่ตามมาอาจเลวร้ายจนไม่กล้าคิด…”

ฉินรั่วซีขมวดคิ้วย่น “ในเมื่อเป็นคนที่เก้าไว้ใจ น่าจะไม่…”

เซวียลี่กล่าวอย่างโกรธเคือง “จะไม่ได้ไง! ผู้อำนวยการฉิน คุณมองคนในแง่ดีเกินไปแล้ว ผู้หญิงคนนั้นอ้างว่าช่วยดูแลสุขภาพของคุณชายเก้าให้ดีขึ้นคอยอยู่ข้างกายคุณชายเก้าโดยตลอด ตอนนี้ก็เริ่มยื่นมือมายุ่งเรื่องงานบริษัท แม้แต่สวี่อี้ก็ยังถูกเธอดึงมาเป็นพวก นี่เห็นได้ชัดว่ามีแผนการอื่น! ถึงตอนนั้นไม่เพียงทำร้ายคุณชายเก้า แม้แต่บริษัทก็คงต้องพังพินาศไปด้วย!”

ฉินรั่วซีนวดขมับสีหน้าลำบากใจ พลางกล่าว “แต่ว่าตอนนี้ เธอคือคนที่เก้าเชื่อใจที่สุด ต่อให้เป็นฉัน ก็ไม่อาจยื่นมือเข้าไปแทรกได้ อีกอย่างด้วยสถานะของฉันก็ลำบาก…”

เซวียลี่เข้าใจถึงการแสดงออกนี้ดี ฉินรั่วซีถูกพูดถึงมาตลอดว่าเป็นตัวเต็งที่ดีที่สุดสำหรับตำแหน่งนายหญิงในอนาคต ในเวลานี้จะออกหน้าคัดค้านเยี่ยหวันหวั่น ก็คงจะถูกเข้าใจผิดว่ากำลังแย่งชิงตำแหน่งนายหญิงกับเขาอยู่

“คนที่เชื่อใจมากที่สุดอะไรกัน คนที่ประธานซือไว้ใจที่สุดทำไมถึงยังเป็นคนรักไม่ได้! ผมว่าประธานซือป่วยจนเลอะเลือนไปแล้วจริงๆ! ผู้อำนวยการฉิน คุณไม่สะดวกแทรกมือ งั้นเดี๋ยวผมทำเอง ผมจะไปหากรรมการบริหารที่สำนักงานใหญ่ เรื่องนี้ปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด!”

เซวียลี่พูดแล้วก็จัดแจงเสื้อผ้า สาวเท้าฉับไวเดินออกไป

เห็นเงาหลังของเซวียลี่จากไปด้วยความโมโห สีหน้าเหนื่อยล้าและลำบากใจของฉินรั่วซีพลันค่อยๆ จางหายไป

“คุณหนูรั่วซี!” เวลานี้ ด้านหลังมีเสียงเรียกของชายหนุ่มพลันดังขึ้น

ได้เห็นคนที่มา ฉินรั่วซีฝืนเป็นเผยรอยยิ้มเหนื่อยล้า “หลิวอิ่ง นายกลับมาแล้ว”

หลิวอิ่งกำหมัดแน่น กล่าวว่า “เป็นเรื่องจริงเหรอครับ?”

“อะไร?”

“นายท่าน…สุขภาพของเขา…”

ฉินรั่วซีหน้าจืดจางลงไป “ใช่…เมื่อวานที่งานประชุมใหญ่ของตระกูล เก้าและคุณหญิงย่าพูดเองกับปาก”

“เป็นแบบนี้ไปได้ไง…” หลิวอิ่งใบหน้าเปี่ยมไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

เขารู้เพียงว่าสุขภาพของนายท่านไม่ค่อยดีมาโดยตลอด กลับไม่รู้ว่าจะเลวร้ายมาถึงขั้นนี้ได้

………………………………………………………..

บทที่ 498 ครั้งก่อนป้อนยังไง