บทที่ 585 ไร้เหตุผลสิ้นดี / บทที่ 586 เลี้ยงหนูได้แน่นอน

บทที่ 585 ไร้เหตุผลสิ้นดี

เมื่อเห็นสายตาเร่งเร้าของเยี่ยหวันหวั่น ซือเยี่ยหานลุกขึ้นขอตัวครู่หนึ่ง จากนั้นเดินไปเข้าห้องน้ำ

หลังจากคิดไปมาอยู่นาน ชายหนุ่มกดมือถือ โทรหากลุ่มวีแชทกสามคนในลุ่มหนึ่งที่ไม่เคยคุยด้วย

[ซือเยี่ยหาน: ทำยังไงถึงจะสร้างความประทับใจได้]

…

ในขณะเดียวกัน ที่บาร์แห่งหนึ่ง

เดิมทีหลินเชวียกำลังเล่นมือถือเบื่อๆ ปรากฏว่าไม่รู้เห็นอะไร ถึงพ่นวิสกี้ในปากไปยังเซี่ยเจ๋อจือที่อยู่ตรงข้าม “พรวด… สุดยอด!”

“เฮ้ย…หลินเอ้อร์ ทำไมสกปรกอย่างนี้?” เซี่ยเจ๋อจือปัดๆ ชุดราคาแพงของตัวเองด้วยสีหน้ารังเกียจ

หลินเชวียรีบตะโกนบอก “ไม่ใช่…นายรีบดูในกลุ่มดิ ดูในกลุ่ม!”

เซี่ยเจ๋อจือทำท่าทางเกียจคร้าน “กลุ่มอะไร”

หลินเชวียโวยวายอยู่นั่น “กลุ่มในวีแชท! กลุ่มสามคนที่มีพวกเรากับพี่เก้าในวีแชทไง! ศพที่จมน้ำมาเป็นหมื่นปีฟื้นคืนชีพแล้ว! หมอนี่มีแฟนแล้วลืมพวกเราไปถึงทุ่งหญ้าไซบีเรียแล้วไม่ใช่เหรอ โทรไปไม่รับส่งข้อความไปไม่ตอบหายหัวไปเลย ช่วงนี้แม้แต่บริษัทยังไม่ไป นี่มันติดผู้หญิงจนเสียการเสียงานชัดๆ…”

[ซือเยี่ยหาน: ทำยังไงถึงจะสร้างความประทับใจได้]

หลินเชวียนิ่งเงียบ

เซี่ยเจ๋อจือก็พูดไม่ออก

เวลานี้ ทั้งสองคนจ้องมองข้อความที่น่าอัศจรรย์ใจนั้น พลางเงียบไปชั่วขณะด้วยความแปลกใจ

หลินเชวียเงียบไปนาน “นายว่า พี่เก้าโดนแฮ็กมือถือหรือเปล่า”

เซี่ยเจ๋อจือเลิกคิ้ว “แฮกเกอร์ระดับไหนถึงแฮ็กมือถือเขาได้”

หลินเชวียทำหน้าผวา “หมายความว่า นี่คือตัวจริง?! ถ้าเป็นตัวจริง ด้วยนิสัยเขาที่เห็นความรักดีกว่าเพื่อนพ้อง ทำไมถึงได้มาสนใจพวกเราได้ เพราะงั้นไม่ใช่ว่าเลิกกันแล้วหรอกนะ ว่าฮ่าฮ่า…ในที่สุดพี่เก้าก็กลับมาอยู่กับพวกเราแก๊งคนโสดสามคนแล้วใช่ไหม”

แก๊งคนโสดสามคน…

เซี่ยเจ๋อจือชำเลืองมองเขา “อย่าเหมารวมฉันด้วย”

“ถึงผู้หญิงทั้งประเทศจะชอบนายแล้วยังไง นายก็เป็นแค่หนุ่มโสดคนหนึ่งอยู่ดี!” หลินเชวียเริ่มเข้าโหมดเหน็บแนม ดึงเซี่ยเจ๋อจือให้จมน้ำไปด้วยกัน จากนั้นรีบพิมพ์ตอบกลับไป

[หลินเชวีย: พี่เก้า ในที่สุดพี่ก็ปรากฏตัวแล้ว! สร้างความประทับใจอะไร สร้างความประทับใจให้ใครพี่เก้า? ช่วงนี้ความสัมพันธ์ไม่ค่อยดีเรอะ รีบบอกน้องมาเร็ว]

หลินเชวียเม้าท์มอยด้วยความตื่นเต้น

ไม่ถึงสามวินาที ฝั่งนั้นก็ตอบกลับมา…

[ซือเยี่ยหาน: พ่อแม่ของหวันหวั่น]

หลินเชวียอึ้งไปก่อน จากนั้นร้องคร่ำครวญด้วยความปวดใจ “เชี่ย! พี่เก้าถึงกับไปเจอพ่อแม่แล้ว คิดว่าเขาเลิกกันแล้วซะอีก กลายเป็นว่าพัฒนาไปถึงขั้นเจอพ่อแม่แล้ว? ด้วยอีคิวพี่เก้าพวกเรา เป็นไปได้ยังไง! ไร้เหตุผลสิ้นดี!”

ในกลุ่ม

[ซือเยี่ยหาน: @เซี่ยเจ๋อจือ]

ซือเยี่ยหานเลือกที่จะไม่สนใจหลินเชวีย แล้วยังแท็กชื่อเซี่ยเจ๋อจืออีกด้วย

หลินเชวียไม่พอใจทันที “ทำไมแท็กแต่นายคนเดียว! ลำเอียงเกินไปแล้ว!”

เซี่ยเจ๋อจือหัวเราะเบาๆ อัดเสียงตอบกลับไปว่า “เด็กน้อย…นายแน่ใจนะว่า…นายต้องการสร้างความประทับใจ?”

หลินเชวียรีบสมทบตอบอีกประโยค “ใช่แล้วพี่เก้า พี่หน้าตาหล่อขนาดนี้แล้วยังรวยอีก ยังต้องสร้างความประทับใจอะไร!”

สำหรับคำถามนี้ ซือเยี่ยหานที่กำลังพิงขอบระเบียงเลือกที่จะเงียบ

ก็เพราะว่าหล่อเกินไปรวยเกินไปถึงโดนรังเกียจ เขาจะพูดยังไงได้…

หลินเชวียพูด “ดังนั้นนะพี่เก้า เชื่อผม ด้วยเงื่อนไขอย่างพี่แล้ว ถึงจะอาศัยแค่หน้าตา ความประทับใจก็มาเต็มแล้ว! ถึงตอนที่เจอหน้ากันแต่งตัวให้หล่อได้มากเท่าไรก็จัดเต็มไปเลย!”

เซี่ยเจ๋อจือบอก “สู้ให้สินสอดพันล้านไปเลยไม่ดีกว่าเหรอ?”

ซือเยี่ยหานเงียบ

หลังผ่านไปเนิ่นนาน กลุ่มวีแชทแสดงแถบแจ้งข้อความหนึ่งขึ้นมา [ซือเยี่ยหาน เพื่อนของคุณออกจากกลุ่มนี้แล้ว]

“เฮ้ยๆ? ทำไมออกไปแล้วล่ะ ฉันว่าความเห็นของพวกเราดีมากออก…”

…………………………………………………..