บทที่ 629 เชิญเริ่มเล่นละครได้ / บทที่ 630 คนนี้ใช่ผมเหรอ?

บทที่ 629 เชิญเริ่มเล่นละครได้

เห็นเยี่ยมู่ฝานทำท่าทางสบายไร้กังวล เหลียงเหม่ยเซวียนยิ้มเย็นชา หรือว่าคุณชายใหญ่คนนี้ยังคิดว่าเรื่องครั้งนี้ใหญ่ไม่พอ?

เยี่ยมู่ฝานขโมยเอกสารการประมูลครั้งนี้ ก็ทำให้ผู้อาวุโสทั้งสองโกรธเป็นฟืนเป็นไฟแล้ว ครบครัวเยี่ยเส่าถิงต้องล่มจมแน่นอน แล้วเยี่ยมู่ฝานต้องติดคุกด้วย!

คิดมาถึงตรงนี้ นัยน์ตาเหลียงเหม่ยเซวียนมีประกายยิ้ม

เยี่ยเส่าอันพูดด้วยสีหน้ารำคาญ “ในเมื่อคนมาครบแล้ว ก็เริ่มจัดการเลยแล้วกัน แกจะยอมมอบตัวกับทางการโดยตรง หรือเจอกันในศาล”

เยี่ยหวันหวั่นมองไปทางเยี่ยมู่ฝานอย่างไม่ช้าไม่เร็ว

ได้รับสัญญาณทางสายตาจากน้องสาว เยี่ยมู่ฝานพยักหน้า ทันใดนั้นสีหน้ายิ่งดูไม่ซีเรียสขึ้นไปอีก

“มอบตัว?” เยี่ยมู่ฝานมองประเมินไปรอบๆ ทำสีหน้าประหลาด “ใครต้องมอบตัว? ทำไม พวกเราตระกูลเยี่ยมีคนทำผิดกฎหมายเหรอครับ”

เยี่ยเส่าอันและเหลียงเหม่ยเซวียนอึ้งไปพร้อมกัน เยี่ยมู่ฝานเด็กคนนี้ไม่น่าจะตกใจ คำพูดของเยี่ยเส่าอันก็ชัดเจนว่าพูดกับเขานี่…

“เยี่ยมู่ฝาน แกแกล้งโง่อะไร คนในตระกูลที่ทำผิดกฎหมายก็คือแกไง!” เยี่ยเส่าอันต่อว่า

“ผม?” เยี่ยมู่ฝานอึ้งอยู่ที่เดิม ชี้มาที่ตัวเองตามสัญชาตญาณ “ผมทำผิดเหรอ?”

“พูดเหลวไหล!” เหลียงเหม่ยเซวียนพูดอย่างอารมณ์เสีย

“คุณอารอง อายังไม่ตื่นเหรอครับ” เยี่ยมู่ฝานขมวดคิ้ว “ผมฆ่าคนตาย หรือว่าวางเพลิง?”

เหลียงเหม่ยเซวียนหัวเราะหยัน “เยี่ยมู่ฝาน แกนี่เล่นละครเก่งนะ! ขโมยเอกสารการประมูลของตระกูลเยี่ยไป หรือว่าแกลืมไปแล้ว”

“เอกสารการประมูล?” สีหน้าเยี่ยมู่ฝานเต็มไปด้วยความสงสัย แล้วหันไปมองเยี่ยหวันหวั่น “หวันหวั่น เอกสารการประมูลที่อารองพูดคืออะไร”

เยี่ยหวันหวั่นรับบทพูดต่ออย่างขี้เกียจ “เหมือนว่าจะเป็นเอกสารการประมูลโครงการหวากวงน่ะ”

“อ้อ…การประมูลโครงการหวากวง ฉันเคยได้ยิน ทำไม ตระกูลเยี่ยของพวกเราก็เข้าร่วมด้วยเหรอ” เยี่ยมู่ฝานพยักหน้า

“เข้าร่วม แต่ว่าตระกูลเฉินชนะได้ไป” เยี่ยหวันหวั่นพูดอย่างเสียดาย

“ตระกูลเฉิน?” เยี่ยมู่ฝานทำปากจุ๊ๆ “ตระกูลเฉินนั่นตระกูลเล็กธุรกิจเล็ก เอาชนะตระกูลเยี่ยของเราได้? งานประมูลหวากวงนี่ใครเป็นคนรับผิดชอบ ใช้ไม่ได้เลย!”

“แก…!” เหลียงเหม่ยเซวียนคิดไม่ถึงว่าเยี่ยมู่ฝานจะหน้าหนาหน้าทนขนาดนี้ ไม่เพียงแค่แกล้งโง่ แต่ยังพูดอ้อมๆ หลอกด่าพวกเขาว่าใช้ไม่ได้อีก!

“ถ้าไม่เป็นเพราะแกคนอกตัญญูกินบนเรือนขี้บนหลังคา ขโมยเอกสารการประมูลไปให้ตระกูลเฉิน ไม่อย่างนั้นตระกูลเฉินจะรู้ราคาประมูลของพวกเราเหรอ!” เหลียงเหม่ยเซวียนพูดด้วยความโกรธ

“อ้อ ผมเข้าใจแล้ว อาจะบอกว่าเอกสารการประมูลโดนผมขโมยไป แล้วผมจงใจเอาไปให้ตระกูลเฉินเพื่อให้ชนะโครงการหวากวง?!” เยี่ยมู่ฝานทำสีหน้าตกอกตกใจ

“หึ…แกเสแสร้งอะไร หรือว่าไม่ใช่แบบนี้ล่ะ” เหลียงเหม่ยเซวียนหัวเราะเย็นชา

“พูดจาหมาๆ!” เยี่ยมู่ฝานตะคอกทันที

‘เพียะ’

จากนั้น ได้ยินแต่เสียงดังกังวานสะท้อนในห้องโถง

เห็นเพียงหลังมือของเยี่ยมู่ฝานตบลงไปบนใบหน้าเหลียงเหม่ยเซวียน

ไม่เพียงแต่ผู้อาวุโสทั้งสองที่อึ้งอยู่ตรงนั้น ทั้งเยี่ยเส่าถิงและเหลียงหวั่นจวินก็นิ่งงันไปด้วย

เยี่ยหวันหวั่นที่อยู่ข้างๆ มุมปากกระตุกเล็กน้อย

“ไอ้เดรัจฉาน แกจะต่อต้านเหรอ ถึงกับกล้าตีฉัน?!” เหลียงเหม่ยเซวียนถลึงตาทั้งสองข้าง กุมหน้าฝั่งซ้าย ปากก็ส่งเสียงกรีดร้องแหลม

“อาสะใภ้รอง ผมคิดไม่ถึงว่าอาจะเหี้ยมโหดขนาดนี้ ถึงกับใส่ร้ายผมเลย!” เยี่ยมู่ฝานตะโกนเสียงดัง อารมณ์ขึ้นยิ่งกว่าเหลียงเหม่ยเซวียนเสียอีก ยกมือขึ้นจะตบอีกครั้ง

แต่ว่าครั้งนี้กลับโดนเยี่ยหวันหวั่นดึงห้ามไว้ “พี่ ทำไมพี่ทำแบบนี้ อารองเป็นผู้ใหญ่นะ!”

………………………………………………………………

บทที่ 630 คนนี้ใช่ผมเหรอ?