บทที่ 651 ชีวิตหลังแต่งงาน / บทที่ 652 คำอวยพรที่น่าประทับใจ

บทที่ 651 ชีวิตหลังแต่งงาน

‘อนาคต’ ข้างหน้ายังอีกยาวไกล…?

มุมปากซือเยี่ยหานกระตุกขึ้นมาโดยไม่ทันสังเกตเห็น

เยี่ยหวันหวั่นลูบปลอบโยนเขาพลางพูดขึ้นมา “ซือเยี่ยหาน ฉันมีคำถามหนึ่งอยากถามคุณ…”

โซฟากว้างใหญ่มาก ซือเยี่ยหานนอนลงข้างๆ หญิงสาว สายตามองที่ตัวเธออย่างต่อเนื่อง นัยน์ตามีความปรารถนาที่ยังไม่จางหายไป “คำถามอะไร”

เยี่ยหวันหวั่นลังเลอยู่นาน จากนั้นถามว่า “แค่อยากจะถามดูค่ะ…ในอุดมคติของคุณ ชีวิตหลังแต่งงานของพวกเราจะเป็นยังไง”

ความคิดที่อยากจะหนีไปของเธอดูเหมือนยิ่งน้อยลงทุกวันโดยไม่รู้ตัว จนถึงขั้นเริ่มคิดถึงคำถามนี้แล้ว…

ชาติที่แล้วชีวิตหลังเธอกับซือเยี่ยหานแต่งงานกันเป็นฝันร้ายที่ไม่อยากกลับไปนึกถึงจริงๆ…

ชีวิตหลังแต่งงาน…

ซือเยี่ยหานเงียบไปนานมากอย่างหาได้ยาก ผ่านไปครู่หนึ่งค่อยพูดขึ้นมา “ข้าว ถ่าน น้ำมัน เกลือ ซอส น้ำส้มสายชู ชา[1]”

เยี่ยหวันหวั่นได้ยินก็อดไม่ได้เลิกคิ้วขึ้น เห็นได้ชัดว่าคิดไม่ถึงว่าคำตอบของซือเยี่ยหานจะ…เรียบง่ายขนาดนี้…

เรียบง่ายจนไม่มีอะไรพิเศษเลย…

เธอยังคิดว่าด้วยนิสัยของจอมมาร คำตอบจะต้องไม่เหมือนคนอื่นเสียอีกถึงจะถูก

เยี่ยหวันหวั่นกำลังจะพูด เวลานี้เอง เสียงมือถือดังขึ้นมา พี่ชายเธอโทรมาหา

“เฮ้อ ฉันรับสายนี้ก่อน”

สีหน้าซือเยี่ยหานเย็นชาเล็กน้อย “กฎข้อที่สาม”

เยี่ยหวันหวั่นมุมปากกระตุกทันที กฎข้อนี้แข็งเหมือนหิน ไม่สามารถสั่นคลอนได้เลย

“รู้แล้วค่ะๆ ข้อสาม ไม่อนุญาตให้ยั่วเพศตรงข้าม! แต่นี่พี่ชายแท้ๆ ของฉันนะ ดึกป่านนี้แล้ว ถ้ามีเรื่องด่วนอะไร…”

ซือเยี่ยหานนิ่งเงียบ ไม่ได้พูดอะไร ถือว่าไม่คิดเล็กคิดน้อยแล้ว

เอาละ เทียบกับก่อนหน้านี้ที่เธอทำไม่ได้แม้แต่จะมองผู้ชายคนอื่น นี่ก็นับว่ามีพัฒนาการมากแล้ว เธอควรจะให้กำลังใจหน่อย

“ขอบคุณค่ะที่รัก” เยี่ยหวันหวั่นหอมแก้มชายหนุ่ม จากนั้นจึงรับสาย

“ฮัลโหล พี่ เกิดเรื่องอะไรหรือเปล่า ทำไมโทรมาหาฉันดึกป่านนี้”

อีกฟากของมือถือ เยี่ยมู่ฝานพูดเสียงจริงจัง “วันนี้ตอนที่เห็นตัวจริงของลั่วเฉิกับกงซวี่ ในหัวเกิดไอเดียขึ้นมา ตอนดึกนอนไม่หลับก็เลยออกแบบชุดสไตล์แตกต่างกันหลายชุดให้พวกเขา ฉันส่งอีเมลไปให้แล้ว แกลองดูเอา”

เยี่ยหวันหวั่นได้ยินก็อดถอนใจไม่ได้ “เฮ้อ พี่นี่ขยันเหมือนของก๊อปเกรดเอจริงๆ!”

เยี่ยมู่ฝานเอ่ยอย่างอารมณ์เสีย “ของแท้ ขอบคุณ!”

เยี่ยมู่ฝานพูดจบ ก็พูดเสียงลับๆ ล่อๆ “ตอนนี้แกอยู่กับชายโฉดนั่นเหรอ ตอนนี้พวกแกสถานะไหนกันแล้ว อยู่ด้วยกันแล้วเหรอ”

“ไม่ใช่ชายโฉด เป็นแฟนที่มีคุณธรรมค่ะขอบคุณ!” เยี่ยหวันหวั่นแก้คำก่อนแล้วค่อยตอบ “ช่วงนี้เขาไม่สบาย ฉันอยู่ที่นี่เป็นเพื่อนเขา”

ถึงแม้จะรู้ว่าเวลานี้น้องสาวไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้ว เยี่ยมู่ฝานก็ยังไม่ค่อยวางใจ “จำคำพูดที่ฉันพูดกับแกตอนกลางวันไว้ ระวังตัวเองไว้หน่อย!”

“รู้แล้ว!”

หลังวางสายไป เยี่ยหวันหวั่นรีบเข้าไปปลอบจอมมารขี้หึงที่อยู่ข้างๆ “เบบี๋ คุณอย่าใส่ใจเลย พี่ชายฉันชอบเป็นห่วงกลัวฉันโดนคุณหลอกเอาเงินหลอกฟัน กลัวได้ไม่มีเหตุผลจริงๆ! ถึงแม้จะหลอกเอาเงินหลอกฟัน ควรจะเป็นฉันที่หลอกคุณมากกว่า!”

ซือเยี่ยหาน “…”

กลางดึก

หลังจากปลอบจนซือเยี่ยหานเข้านอนแล้ว เยี่ยหวันหวั่นส่งข้อความวีแชทเข้าไปในกลุ่มเพื่อน

[ยินดีที่จะอยู่กับคุณตลอดทั้งชีวิตที่เหลืออยู่ ข้าว ถ่าน น้ำมัน เกลือ ซอส น้ำส้มสายชู น้ำส้มสายชู น้ำส้มสายชูน้ำส้มสายชู น้ำส้มสายชู น้ำส้มสายชู น้ำส้มสายชู น้ำส้มสายชู น้ำส้มสายชู[2] ชา!]

เดิมทีคิดว่าดึกป่านนี้แล้วคงไม่มีใครตอบเธอ คิดไม่ถึงว่าไม่นานก็มีคนนอนดึกมาเขียนคอมเมนต์ด้านล่าง

[หลินเชวีย: วางยาพิษกลางดึกมีจิตสาธารณะอยู่หรือเปล่า คนโสดในกลุ่มเพื่อนโดนทรมานกันหมดตอนกลางดึก!]

[เซี่ยเจ๋อจือ: กระต่ายน้อยขาวเฉียบแหลมจังนะ]

[สวี่อี้: นับดูแล้ว มีน้ำส้มสายชูเก้าคำ อืม]

[เยี่ยมู่ฝาน: ปิดหน้าจอแล้ว ขอบคุณ]

[1] ข้าว ถ่าน น้ำมัน เกลือ ซอส น้ำส้มสายชู ชา หมายถึงสิ่งที่ในชีวิตประจำวันไม่สามารถขาดได้

[2]น้ำส้มสายชู คำแสลงจีนหมายถึงหึงหวง

………………………………………………………………

บทที่ 652 คำอวยพรที่น่าประทับใจ