บทที่ 677 มีคำถามจะถามพี่หน่อย / บทที่ 678 ศัตรูความรักตัวจริง...

บทที่ 677 มีคำถามจะถามพี่หน่อย

หลังงานเลี้ยงเลิกรา ที่หน้าบาร์ ทุกคนต่างทยอยกันร่ำลา

หานเซี่ยนอวี่ถาม “เยี่ยไป๋ นายกลับยังไง”

“เพื่อนอยู่ใกล้ๆ แถวนี้ เดี๋ยวจะมารับฉันไปด้วยกัน” เยี่ยหวันหวั่นตอบ

ลั่วเฉิน กงซวี่ หานเซี่ยนอวี่และถังซิงหั่วกำลังรอรถของตัวเองอยู่

หานเซี่ยนอวี่หันหน้าไปกำลังคุยกับเยี่ยหวันหวั่นอยู่ ลั่วเฉินกำลังโทรคุยกับผู้ช่วยอยู่ กงซวี่ที่ปกติจะชอบอยู่ใกล้เยี่ยหวันหวั่นเป็นประจำกลับอยู่ด้านหลังห่างออกไปหลายก้าวดูผิดปกติ

สายตาถังซิงหั่วค่อยๆ วาดผ่านเยี่ยไป๋ ลั่วเฉิน หานเซี่ยนอวี่ และกงซวี่ทีละคน ในใจทนอยากรู้อยากเห็นไม่ไหว

มักจะรู้สึกเหมือนมีอะไรซ่อนเร้นอยู่ แต่ก็ยังหาไม่เจอ!

กงซวี่ก้าวเท้าเดินไปตรงหน้าหานเซี่ยนอวี่ เรียกเขามาข้างๆ คนเดียว

“พี่เซี่ยนอวี่ ผมมีคำถามจะถามพี่หน่อย” สายตากงซวี่จ้องเขม็งมองไปยังชายหนุ่มด้านหน้า

“คำถามอะไร” หานเซี่ยนอวี่ถาม

กงซวี่ถาม “พี่เยี่ยมีแฟนแล้วใช่ไหม”

หานเซี่ยนอวี่พยักหน้า “ใช่แล้ว อีกอย่างว่ากันว่าสวยมากด้วย ถึงแม้ฉันจะยังไม่เคยเห็นตัวจริง”

กงซวี่ขมวดคิ้ว “พี่แน่ใจว่าเขาชอบผู้หญิง?”

หานเซี่ยนอวี่ได้ยินคำถามนี้ก็อดไม่ได้หลุดขำออกมา พูดด้วยสีหน้าจนปัญญา “แน่นอน นายคิดฟุ้งซ่านอะไรอยู่ คงไม่ใช่เพราะเกมส์วันนี้นะ! ฉันขอประกาศ ฉันกับพี่เยี่ยของนายบริสุทธิ์ใจต่อกัน!”

เห็นท่าทีบริสุทธิ์ใจของหานเซี่ยนอวี่ กงซวี่เลยเงียบลง

หลังผ่านไปสักพัก กงซวี่ก็เดินมาด้านหน้าลั่วเฉิน “มานี่! ฉันมีเรื่องจะถามนาย!”

“เรื่องอะไร” ลั่วเฉินขมวดคิ้วเล็กน้อย

“ให้นายมาก็มา พูดมากอยู่นั่น!” กงซวี่ลากเขาไปเหมือนโจร

ลั่วเฉินพูด “ตกลงมีเรื่องอะไร”

“ฉันถามนายหน่อย พี่เยี่ยมีแฟนแล้วใช่ไหม” กงซวี่ถามคำถามเดียวกันอีกครั้ง

“ใช่ ทำไมเหรอ” ลั่วเฉินมีสีหน้าสงสัย

“นายแน่ใจว่าพี่เยี่ยชอบผู้หญิง?” กงซวี่ยังถามต่ออย่างไม่ลดละ

เขาก็ไม่รู้ว่าทำไมตัวเองจะต้องเอาแต่ถามคำถามนี้ และไม่รู้ว่าคำตอบที่เขาหวังจะได้ยินคืออะไร…

ลั่วเฉินขมวดคิ้ว พูดด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์ “นายพูดจาเลอะเทอะอะไร พี่เยี่ยชอบผู้หญิงแน่นอนอยู่แล้ว!”

กงซวี่เบะปาก สุดท้ายก็ไม่พูดอะไรแล้ว น่าจะรู้สึกว่าตัวเองคิดมากเกินไป

คืนนี้เขาต้องเมาแล้วแน่เลย ถึงได้ผิดปกติแบบนี้…

เขาเป็นผู้ชายแท้ พี่เยี่ยยิ่งแท้ใหญ่…

ใช่ แบบนี้แหละ…

“กงซวี่” เวลานี้ เยี่ยหวันหวั่นเดินมาทางกงซวี่

ปรากฏว่าวินาทีที่ชายหนุ่มเดินมาถึงหน้าตัวเอง หัวใจกงซวี่ที่เดิมทีสงบนิ่งอยู่ก็เต้นอย่างบ้าคลั่งขึ้นมาอีกครั้ง เลือดก็เริ่มสูบฉีดขึ้นมา

กงซวี่ออกแรงกดตรงหัวใจ

โว้ย! นายหัวใจเต้นแรงกับผู้ชายคนหนึ่งนี่ตกลงเป็นอะไรกันแน่

“เป็นอะไรไป” เยี่ยหวันหวั่นเห็นสภาพเลยถามขึ้นมา

“ไม่… ไม่มีอะไร! พี่เยี่ยพี่มีเรื่องอะไรเหรอ” ในที่สุดกงซวี่ก็สงบจิตสงบใจแล้วถาม สายตาดูหลบเลี่ยง

“ผมนายเป็นอะไรไป” เยี่ยหวันหวั่นถาม

ผมกงซวี่เปียกชื้น เสื้อตรงหน้าอกก็เปียกเป็นดวง

ถังซิงหั่วหลบอยู่ในมุม น้ำตาไหลเต็มหน้า นี่มันหลักฐานความผิด หลักฐานความผิด! หลักฐานความผิดที่เขาล่วงเกินผมไง!

“ไม่มีอะไร โดนของเลอะ เลยซักหน่อย” กงซวี่ตอบ จากนั้นทำหน้าเหมือนจะพูดแต่ก็หยุด ใบหน้าบิดเบี้ยวจนจะกลายเป็นปาท่องโก๋เกลียวอยู่แล้ว

โธ่เว้ย! ยังเต้นอยู่อีก!

เต้นๆๆ เต้นหาน้องสาวแกสิ!

เขาเป็นอะไรกันแน่

ทำไมพอเห็นพี่เยี่ย คุยกับพี่เยี่ย ทั้งตัวก็ผิดปกติขึ้นมา หัวใจเต้นแรง ตัวร้อน สมาธิกระเจิดกระเจิง…

………………………………………………………………