บทที่ 689 ทวงคืนความยุติธรรม / บทที่ 690 ขอโทษกงซวี่

บทที่ 689 ทวงคืนความยุติธรรม

กงซวี่กำหมัดจนกระดูกลั่น สูดหายใจเฮือกหนึ่ง ในที่สุดก็ถอยกลับไป และเหวี่ยงแฟนคลับคนนั้นลงบนพื้นอย่างแรง จากนั้นกลับไปนั่งข้างเยี่ยหวันหวั่นเงียบๆ

สื่อมวลชนเห็นกงซวี่ถูกห้ามไว้ ก็ล้วนมีสีหน้าเสียดาย…

ในขณะเดียวกัน สายตาของสื่อมวลชนก็จับอยู่บนร่างผู้จัดการอายุน้อยด้านข้างกงซวี่

คนนี้เป็นใครกันแน่ ในสถานการณ์เมื่อครู่ถึงขั้นดึงกงซวี่กลับไปได้…

พวกสื่อคล้ายกับพบตัวจุดระเบิดอันใหม่

มีนักข่าวโพล่งขึ้นว่า “ผู้อำนวยการเยี่ย ขอถามคุณสักหนึ่งคำถามได้ไหม!”

เยี่ยหวันหวั่นพยักหน้า “ได้ครับ”

นักข่าวใช้น้ำเสียงคมกริบ “ผู้อำนวยการเยี่ย สองทุ่มของเมื่อวานคุณกดรีเว่ยป๋อของกงซวี่ แสดงว่าอยู่ข้างเดียวกับเขา นี่หมายความว่าคุณเห็นด้วยและสนับสนุนสิ่งที่กงซวี่ทำใช่ไหม!”

กงซวี่มองแขนที่ได้รับบาดเจ็บของผู้จัดการด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ตอนนี้ได้ยินนักข่าวพุ่งเป้าไปที่ตัว เยี่ยไป๋ ก็พลันขมวดคิ้ว ใบหน้าไม่น่ามองขึ้นกว่าเดิม

สีหน้าเยี่ยหวันหวั่นไม่เปลี่ยนแปลง ให้คำตอบชัดเจนตรงไปตรงมา “ครับ”

นักข่าวได้ยินก็หัวเราะร่วน “คนประเภทเดียวกันก็มาอยู่ด้วยกันจริงๆ ไม่น่าล่ะตอนนั้นกงซวี่ถึงได้เลือกคุณเป็นผู้จัดการของตัวเอง ที่แท้เป็นหนูตะเภากลุ่มเดียวกันนี่เอง! ขายอาชีพและจรรยาบรรณตัวเองเพื่อเงินทองกับอำนาจ นี่คือความเป็นมืออาชีพในฐานะผู้จัดการของคุณเหรอ?”

นักข่าวคนอื่นพากันสนับสนุน “คุณเป็นสุนัขรับใช้ให้คนอย่างกงซวี่ คุณรู้สึกผิดต่อตัวเองบ้างไหมคะ?”

“ในเมื่อคุณเป็นผู้จัดการของกงซวี่ ก็อย่าเอาแต่หลบด้านหลังไม่พูดอะไร ต้องให้คำอธิบายกับสื่อมวลชน แฟนคลับ และประชาชนทุกคน! มอบความเป็นธรรมให้กับผู้เสียหายสิ!”

…

กงซวี่กำหมัด ตะโกนขึ้นด้วยความโกรธ “พวกคุณอย่ามากระพือข่าวมั่วๆ ตรงนี้ ผมขอเตือนพวกคุณเลยนะ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับคนอื่น! อยากจะหาที่ลงก็มาลงกับผมนี่!”

กงซวี่กำลังจะพูดต่อ เยี่ยหวันหวั่นก็วางมือลงบนไหล่เขา กดคำพูดต่อจากนั้นของเขากลับไป ก่อนจะค่อยๆ ลุกขึ้นยืน

พอเห็นเยี่ยหวันหวั่นลุกขึ้น กล้องทุกตัวก็จ่อมาที่เธอทันที

ตัวแทนของกงซวี่เตรียมจะยอมรับผิด แล้วพูดขอโทษแทนกงซวี่?

ปกติแล้วถ้านักแสดงรับมือไม่ได้ ก็มีแต่ต้องให้ต้นสังกัดออกหน้า

ถึงอย่างไรจากกระแสสังคม ถ้าเวลานี้ยังไม่ยอมพูดขอโทษอีกก็เท่ากับรอความตายแล้ว

ท่ามกลางสายตาทุกคน เยี่ยหวันหวั่นใช้สายตาเย็นชากวาดมองคนรอบๆ จากนั้นเอ่ยเน้นทีละคำ “เมื่อกี้มีเพื่อนๆ นักข่าวพูดถึงคำอธิบายกับความยุติธรรม ถูกต้องแล้ว ในงานแถลงข่าววันนี้ ผมต้องการทวงคืนความยุติธรรม ขอให้นักแสดงในสังกัดหวงเทียนเอ็นเตอร์เทนเมนต์ นำโดยว่านชานชานและหลิงเส่าเจ๋อ รวมถึงผู้เกี่ยวข้องทั้งหมด ให้อธิบายกับกงซวี่ และขอให้พวกคุณขอโทษกงซวี่ด้วย!”

พริบตาที่เสียงของเยี่ยหวันหวั่นขาดลง ในห้องโถงงานแถลงข่าวก็เงียบงัน เข็มตกก็ได้ยิน

สื่อมวลชนทั้งหมดต่างมีสีหน้าเหลือเชื่อ

เมื่อกี้ตัวแทนของกงซวี่…พูดว่าอะไรนะ?

เขาต้องการทวงคืนความยุติธรรม? เขาต้องการให้ว่านชานชานและหลิงเส่าเจ๋ออธิบายกับกงซวี่?

เขาถึงกับให้คนอื่นพูดขอโทษกงซวี่ด้วย?

คนคนนี้เสียสติไปแล้วหรือไง?

หยางจิ้นหยวนตื่นตกใจเช่นกัน โมโหจนลมออกหู มองเยี่ยหวันหวั่นที่ทำตามใจชอบพร้อมลดเสียงตวาดว่า “เยี่ยไป๋ บ้าไปแล้วเหรอ! นายพูดบ้าอะไรของนาย! รีบหุบปากเดี๋ยวนี้เลยนะ!”

ไม่ใช่แค่สื่อมวลชนกับผู้บริหารอย่างหยวนจิ้นหยาง กงซวี่ก็งงงันอยู่กับที่ด้วย

ถ้าวันนี้เยี่ยไป๋ยอมประนีประนอมเพราะแรงกดดัน เขาก็ไม่อาจพูดอะไรได้ แต่ยังไงเขาก็นึกไม่ถึงเลยว่าเยี่ยไป๋จะพูดแบบนี้…

—————————————————