ตอนที่ 316
บทที่ 739 คุณคือแม่ผมเหรอ / บทที่ 740 จู่ๆ ก็มีลูก?
October 22, 2026
บทที่ 739 คุณคือแม่ผมเหรอ
“คุณคือแม่ผมเหรอ?” ดวงตาของเด็กชายที่เดิมทีไร้อารมณ์ หลังจากเห็นเยียหวันหวั่นแล้วก็เกิดคลื่นอารมณ์บางๆ
“หา…อะไรนะ? แม่เธอ?” เยี่ยหวันหวั่นงงงวยเพราะคำพูดของเด็กชาย
เธอยังไม่ได้แต่งงานเลยนะ?!
จะมีลูกโตขนาดนี้ได้ยังไง…
แต่ว่าถ้าเป็นเด็กชายที่สวยแบบนี้…เธอก็ยินดีนะ…
“เจ้านายตัวน้อยของฉัน อย่าพูดจาส่งเดชน่า นี่เป็นลูกค้าของฉัน ไม่ใช่แม่แกสักหน่อย!” เนี่ยอู๋หมิงได้ยินก็ว่าอย่างลนลาน
“อ้อ”
พอได้ยินคำพูดของเนี่ยอู๋หมิง ดวงตาเด็กชายก็กลับคืนสู่ความสงบนิ่ง
“งั้นก็หมายความว่ายังไม่เจอแม่ผมสินะ” เด็กน้อยจ้องมองเนี่ยอู๋หมิง เชิดมุมปากขึ้นเล็กน้อย เผยความน่ากลัวที่บรรยายไม่ถูก
“เอ่อ…จะว่าแบบนั้นก็ได้…แต่ว่าพวกเรามีเบาะแสแล้ว” เนี่ยอู๋หมิงเห็นรอยยิ้มของเจ้านายตัวน้อยก็รู้สึกร้อนตัวแปลกๆ
“ประโยคนี้ รวมกับที่ลุงพูดวันนี้ นับเป็นสิบครั้งพอดี” เด็กชายเอ่ยด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
“แค่กๆ…อย่าเครียดน่า ลุงจะหาแม่ให้แกแน่” เนี่ยอู๋หมิงทอดถอนใจ
“ดังนั้นลุงก็เลยหาผู้หญิงคนหนึ่งมาหลอกผมแทน” เด็กชายว่า
ยังไม่รอให้เนี่ยอู๋หมิงตอบ เด็กชายก็ตัดบทอย่างเฉยชา “อีกสักสองสามวันผมจะไปประเทศ Z ด้วยตัวเอง ก่อนหน้านี้ ทางที่ดีลุงหาพ่อกับแม่ผมให้เจอดีกว่า ถ้าผมไปจริงๆ ผมกลัวว่าจิตใจของลุงจะรับไม่ไหว”
พูดจบเด็กชายก็ไม่ให้โอกาสเนี่ยอู๋หมิงได้พูด แค่มองเยี่ยหวันหวั่นที่อยู่ด้านหลังเนี่ยอู๋หมิงครู่หนึ่ง แล้ววางสายไปอย่างเงียบๆ
เยี่ยหวันหวั่นเดิมทีอยากจะมองให้เยอะกว่านี้ กลับพบว่าวิดีโอถูกตัดไปแล้ว
เด็กคนนี้ถึงแม้จะอายุไม่เท่าไร แต่ดูมีออร่ามากทีเดียว…
“ลูกคุณเหรอ?” เยี่ยหวันหวั่นถาม
เยี่ยหวันหวั่นถามจบก็มองเนี่ยอู๋หมิงด้วยความประหลาดใจอยู่บ้าง ดูไม่ออกเลยว่าหัวหน้าทีมที่ไม่ธรรมดาคนนี้จะมีลูกชายหน้าสวยแบบนี้ด้วย…
เฮ้อ หน้าตา…สวยจริงๆ….แถมยังน่ารักอีก…
เนี่ยอู๋หมิงได้ยินก็หมดคำจะพูด ถ้าหากเขามีลูกน่ากลัวแบบนี้ เขาไม่อยู่ดีกว่า
“เป็นลูกของน้องสาวน่ะ” เนี่ยอู๋หมิงตอบ
“งั้น…เขาไม่รู้จักแม่ของตัวเองเหรอ?” เยี่ยหวันหวั่นปั้นสีหน้าพิกล เมื่อครู่เด็กชายมองเธอพร้อมกับเรียกแม่…หรือว่าแม้แต่แม่ของตัวเองก็ยังไม่รู้จัก?
“เฮ้อ…” เนี่ยอู๋หมิงทอดถอนใจ ตบศีรษะตัวเอง “เรื่องมันยาวน่ะ”
ราวกับก่อนหน้านี้ไม่มีใครให้ระบาย เนี่ยอู๋หมิงใช้แขนข้างหนึ่งจับเยียหวันหวั่นไว้ จากนั้นก็บอกเล่าความในใจออกมา “น้องสาวฉันต้องออกจากบ้านตั้งแต่ยังเด็กเหมือนกับฉัน ตอนแรกที่บ้านกำหนดตัวสามีในอนาคตไว้ให้แล้ว แต่ใครจะรู้ว่ายัยนั่นไม่ยอมกลับบ้าน แถมไปได้ผู้ชายคนหนึ่งจากไหนก็ไม่รู้ หลังจากเด็กเกิดมาแล้วก็หายตัวไป…เจ้านายตัวน้อยของฉัน อย่าว่าแต่รู้จักแม่เลย แม้แต่พ่อก็ไม่รู้ว่ามีหน้าตายังไง!”
เยี่ยหวันหวั่นนิ่งไป
พ่อแม่คู่นี้แปลกประหลาดจริงๆ ทำให้ลูกบังเกิดเกล้าของตัวเองไม่รู้จักได้ ถือว่าไม่ง่ายเลย
“น้องโหย่วหมิง เธอไม่รู้ว่าเด็กนี่รับมือยากขนาดไหน…ร้ายกาจจนน่าตกใจเลยละ…” เนี่ยอู๋หมิงทำหน้าหมองเศร้า หากอีกสองสามวันจอมมารน้อยตนนี้มาแล้วยังหาตัวเนี่ยอู๋โยวไม่เจอ อย่างนั้นก็ลำบากแล้ว…
ทันใดนั้น เนี่ยอู๋หมิงคล้ายนึกอะไรออก จับจ้องเยี่ยหวันหวั่นเขม็ง ดวงตาเป็นประกาย “น้องโหย่วหมิง…เธอมาช่วยฉันได้ไหม?”
ขณะมองเนี่ยอู๋หมิงทำหน้ากระวนกระวาย เยี่ยหวันหวั่นเอ่ยปากอย่างไม่ลังเลแม้แต่น้อย “ฉันไม่มีเงินให้ยืมหรอกค่ะ”
————————————————–
บทที่ 740 จู่ๆ ก็มีลูก?