บทที่ 761 ไม่ต้องพิจารณาแล้ว / บทที่ 762 ฉับเดียวไม่จนก็รวย

บทที่ 761 ไม่ต้องพิจารณาแล้ว

เฝิงอี้ผิงเอ่ยว่า “เธอ…”

กลับเป็นซือหมิงหลี่เสียอีกที่มองเยี่ยหวันหวันอย่างไม่สะทกสะท้าน “ได้ ฉันจะพนันกับเธอ แต่ถ้าเธอแพ้ก็ต้องไสหัวไปจากบริษัทซะ!”

“ได้ค่ะ ถ้าฉันชนะก็ต้องทำตามที่ฉันพูด ถ้าฉันแพ้ฉันจะไปจากบริษัทและไม่ยุ่งเกี่ยวกับงานของบริษัทอีก” เยี่ยหวันหวั่นตบโต๊ะตกลง

“งั้นก็ดี ฉันพนันด้วย!” เฝิงอี้ผิงก็เปิดปากแล้ว

ผู้หญิงคนนี้ไม่รู้อะไรสักอย่างเกี่ยวกับหยกดิบ แต่กลับพูดจาโอหังกล้าพนัน หาเรื่องใส่ตัวแท้ๆ เชียว!

อย่าว่าแต่นักพนันหยกมือใหม่เลย แม้แต่อาจารย์พนันหยกมือหนึ่งยังไม่กล้าตบอกพูดว่าตัวเองชนะขาดลอยได้

อย่างไรเสียอาชีพพนันหยกสามส่วนคือความสามารถ อีกเจ็ดส่วนก็คือโชค

เวลานี้ โหวเม่าเฟิงกับเซวียลี่มองเยี่ยหวันหวันด้วยสีหน้าตกตะลึง

ไม่คิดเลยว่าผู้อาวุโสตระกูลซือกับคณะกรรมการบริหารระดับสูงจะกดผู้หญิงคนนี้ไว้ไม่อยู่…

แต่โหวเม่าเฟิงมองเป็นแค่เรื่องตลกเท่านั้น อย่างไรเสียนี่ก็เป็นศึกหักหน้าของพวกตระกูลซือ ไม่เกี่ยวอะไรกับเขาสักนิดเดียว

“เซวียลี่ เปิดวิดีโอไว้ตลอด ฉันละอยากรู้ว่าเยี่ยหวันหวั่นคนนี้จะชนะขาดได้ยังไง”

ในวิดีโอ บุคคลระดับสูงของตระกูลซือคนหนึ่งเอ่ยเสียงเย็น

“ได้ครับ” เซวียลี่พยักหน้ารับคำ

เวลานี้มีผู้ชมมากขึ้นเรื่อยๆ ผู้คนห้อมล้อมร้านฮุ่ยชุ่ยจนอัดแน่นทั้งในและนอก

พวกอี้จือฮวากับนักพรตใจบริสุทธิ์คุ้มกันเยี่ยหวันหวันอย่างเกินจริงที่สุด ราวกับว่ามีใครจ้องจะเอาชีวิตเธอ

“เถ้าแก่ว่าน ฉันเอาหยกดิบกองนี้หมดเลย สะดวกซื้อขายกันตอนนี้เลยไหมคะ” เยี่ยหวันหวั่นมองว่านเฮ่ออวิ๋น

“คือว่า…คุณหนูเยี่ยจะไม่ลองพิจารณาดูอีกนิดจริงๆ เหรอ…” ว่านเฮ่ออวิ๋นถอนหายใจ

ถึงแม้ว่าว่านเฮ่ออวิ๋นอยากได้เงินก้อนโตมาก ถ้าขายออกไปในราคาเดิมได้ เขาก็จะจ่ายหนี้ดอกเบี้ยมหาโหดที่ยืมมาก่อนหน้านี้ได้หมด หนำซ้ำยังจะมีเงินทุนทำกิจการเพิ่มขึ้นไม่น้อย ถ้าเป็นแบบนี้ ร้านพนันหยกของเขาก็จะสามารถดำเนินกิจการไปอย่างมั่นคงราวๆ สองปี…

แต่สถานการณ์ฝั่งเยี่ยหวันหวั่นเป็นอย่างไร ว่านเฮ่ออวิ๋นก็กระจ่างแจ้งดี

อย่าว่าแต่เบื้องบนและผู้อาวุโสของตระกูลซือเลย ต่อให้เป็นเขาก็ยังไม่คาดหวังกับหยกดิบกองนี้นัก ลำพังแค่รูปลักษณ์และผิวสัมผัส ร้านฮุ่ยชุ่ยก็ต้องประเมินอย่างจริงจังหลายครั้งทีเดียว…

“ไม่ต้องพิจารณาแล้วค่ะ ซื้อขายตอนนี้เลยได้หรือเปล่า” เยี่ยหวันหวั่นเอ่ยถาม

“ก็ได้…” ว่านเฮ่ออวิ๋นพยักหน้า

ในเมื่อรู้ว่าซื้อหยกดิบได้แล้ว เยี่ยหวันหวันก็ไม่เสียเวลา ซื้อขายกับว่านเฮ่ออวิ๋น ณ ที่นั้นทันที

หลังผ่านไปประมาณสิบห้านาที การแลกเปลี่ยนซื้อขายหยกดิบก็นับว่าเสร็จสิ้น

ฝั่งของหวงซื่อซินก็ซื้อหยกดิบจากร้านฮุ่ยชุ่ยแล้วเช่นกัน ตอนนี้ หยกดิบกองนั้นที่แต่เดิมเฉินรั่วซีคุยได้มาถูกหวงซื่อซินซื้อไว้หมดแล้ว

โหวเม่าเฟิงมองเยี่ยหวันหวันก่อนจะยิ้มเย็น “ในเมื่อคุณหนูเยี่ยมั่นใจขนาดนี้ งั้นไม่สู้ผ่าเปิดหยกในร้านผมเลย ผมจะให้คุณยืมช่างตัดหยกในร้านเอง ผมอยากเปิดหูเปิดตามากว่า หยกดิบกองนี้ที่คุณหนูซื้อจากว่านเฮ่ออวิ๋นจะมีของชั้นยอดอะไรออกมา!”

“ได้แน่นอนอยู่แล้ว แต่ฉันไม่เอาช่างตัดหยกของร้านคุณนะ ถ้าของชั้นยอดของฉันเสียหายขึ้นมา ฉันเกรงว่าคุณจะรับผิดชอบไม่ไหว” เยี่ยหวันหวันเอ่ยด้วยรอยยิ้ม

“ฮ่าๆ…ในขยะกองนี้จะมีของชั้นยอดอะไรได้…เกรงว่าเมื่อวานคุณหนูเยี่ยคงเหนื่อยจนหลับไม่สนิท ตอนนี้เลยฝันกลางวันซะแล้ว” นัยน์ตาโหวเม่าเฟิงเต็มไปด้วยแววดูถูก

เยี่ยหวันหวั่นก็คร้านจะจัดการโหวเม่าเฟิง มองตรงไปทางว่านเฮ่ออวิ๋น “เถ้าแก่ว่าน รบกวนคุณเรียกช่างตัดหยกของร้านคุณมาหน่อยได้ไหมคะ”

————————————————————

บทที่ 762 ฉับเดียวไม่จนก็รวย