บทที่ 815 เล่นสำบัดสำนวน / บทที่ 816 พองขน

บทที่ 815 เล่นสำบัดสำนวน

เธอต้องยืนยันว่าทางหวงเทียนจะถ่ายบทละครที่สวีหลินเขียนเรื่องนั้นหรือไม่

ตอนนี้เธอใช้ความจำเขียนบทละครเรื่องนี้ออกมาก่อนแล้วเพื่อชิงจดทะเบียนลิขสิทธิ์ก่อนหวงเทียน และเริ่มโครงการอย่างลับๆ

เธอจะพลิกตัวได้หรือไม่ หนังเรื่องนี้เป็นไพ่ตายที่สำคัญที่สุด…

ถ้าว่าเดินหมากนี้ไม่ดี หลังจากออกจากกวงเย่า หากคิดกลับมาตั้งตัวใหม่จะลำบากถึงขีดสุด

เรื่องแรกในตอนนี้คือ เธอจำเป็นต้องชำระหนี้ให้เร็วที่สุด ทวงกรรมสิทธิ์ของบ้านกลับมาโดยสมบูรณ์ สองคือต้องรอข่าวที่ชัดเจนจากทางหวงเทียน…

ขณะที่เยี่ยหวันหวั่นกำลังพูด เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ที่เร่งด่วนดังขึ้นมา

ปลายสายมีเสียงกระวนกระวายของตงไจ๋ผู้ช่วยของกงซวี่ดังมา “พี่เยี่ย แย่แล้วครับ กงซวี่…กงซวี่มีเรื่องกับไช่หย่งเซิ่งแล้ว…”

เยี่ยหวันหวั่นขมวดคิ้วเบาๆ “ไช่หย่งเซิ่ง? วันนี้พวกเขาไปถ่ายปกซิวเซ่อไม่ใช่เหรอ?”

ตงไจ๋เอ่ย “ใช่ครับ แต่ว่าผู้อำนวยการไช่พาหยางลู่ซีนักแสดงในสังกัดของเขามาด้วย แถมยังบอกว่าจะให้หยางลู่ซีถ่ายรูปปกกับกงซวี่ กงซวี่ไม่ยอมเลยอาละวาด!”

คิดไม่ถึงเลย นอกจากไช่หย่งเซิ่งคนนี้จะแย่งความดีความชอบไปแล้ว ยังฉวยโอกาสแทรกนักแสดงที่ตัวเองพามาเข้าไปด้วย ใช้ทั้งทรัพยากร เกาะทั้งชื่อเสียงของกงซวี่

วางแผนมาเป็นอย่างดีจริงๆ ด้วย!

“เดี๋ยวฉันไปหา” เยี่ยหวันหวั่นพูดจบก็วางสาย

“หวันหวั่น เกิดอะไรขึ้น?” เยี่ยมู่ฝานมีสีหน้าเป็นห่วง

เยี่ยหวันหวั่นตอบ “ไช่หย่งเซิ่งแทรกหยางลู่ซีให้ขึ้นปกซิวเซ่อ”

เยี่ยมู่ฝานสบถ “เชี่ยเอ๊ย! เจ้าหมอนี่มันทำไมหน้าไม่อายขนาดนี้!”

เยี่ยหวันหวั่นบอก “ฉันจะไปดูสักหน่อย พี่ไม่ต้องห่วงฉัน รีบไปจัดการเรื่องของพี่เถอะ”

…

ตึกบริษัทของนิตยสารซิวเซ่อ ในสตูดิโอถ่ายรูป

“พี่เยี่ย!” พอเห็นเยี่ยหวันหวั่น กงซวี่ที่กำลังทะเลาะกับไช่หย่งเซิ่งทำหน้าเหมือนความบริสุทธิ์มีมลทินมัวหมองทันที “พี่เยี่ย ผมไม่ถ่ายแล้ว ผมจะกลับบ้าน!”

พอเห็นเยี่ยหวันหวั่น เหลียงฉงจงใจทำสีหน้าประหลาดใจพลางกล่าว “อ้าว ผู้อำนวยการเยี่ย ทำไมถึงมาด้วยตัวเองล่ะครับ?”

เยี่ยหวันหวั่นส่งสายตาบอกกงซวี่ให้ใจเย็น จากนั้นก็มองเหลียงฉง พูดตรงไปตรงมาว่า “หัวหน้าบ.ก.เหลียง ถ้าผมจำไม่ผิด ตอนแรกที่พวกเราคุยกันคือให้กงซวี่ถ่ายปกนิตยสารฉบับนี้ไม่ใช่เหรอครับ?”

เหลียงฉงตาเป็นประกายคมกริบวูบหนึ่ง ก่อนจะพูดอย่างไม่รีบไม่ร้อน “ผู้อำนวยการเยี่ย ไม่ใช่สิ ตอนนี้ต้องเรียกรองประธานเยี่ยแล้ว ยังไม่ได้แสดงความยินดีที่รองประธานเยี่ยได้เลื่อนขั้นเลย! เรื่องมันเป็นแบบนี้ครับ ถึงผมจะตอบรับให้กงซวี่ขึ้นปกของฉบับนี้ แต่ไม่ได้บอกนี่ว่าไม่มีคนอื่น ถูกรึเปล่าครับ?”

เยี่ยหวันหวั่นยกมุมปากยิ้มเย็นชา ไม่นึกเลยว่าจะเล่นสำบัดสำนวนกับเธอ…

เหลียงฉงพูดต่อ “ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้ผู้อำนวยการฝ่ายผู้ดูแลนักแสดงเป็นคุณไช่ด้วย เรื่องถ่ายปกคู่ผมคุยกับเขาดีแล้ว”

ถึงแม้ตอนนี้จะพูดให้ดูดีว่าเยี่ยหวันหวั่นเป็นรองประธาน แต่มีใครที่ไม่รู้ความสัมพันธ์ของไช่หย่งเซิ่งกับฉู่หงกวงบ้าง ที่ฉู่หงกวงดึงตัวเขามาที่กวงเย่าเพราะตั้งใจจะทำอะไร ไม่ว่าวงในของกวงเย่าหรือคนภายนอกต่างก็รู้ดี พวกเขาย่อมต้องรู้ว่าใครมีสิทธิ์มีเสียงมากที่สุด

วันนี้รองประธานอย่างเยี่ยหวันหวั่นเป็นไม้ประดับอย่างแท้จริง มีเพียงแค่ชื่อเท่านั้น

ตอนนั้นเอง ไช่หย่งเซิ่งพาหยางลู่ซีเดินมาพร้อมหัวเราะเริงร่า “รองประธานเยี่ย เรื่องเล็กๆ แบบนี้ให้ผมจัดการเถอะ ไม่ต้องลำบากคุณหรอก คุณดูสิ กงซวี่กับซีซีของเราต่างก็เป็นหนุ่มหล่อสาวสวย พอยืนด้วยกันแล้วยิ่งเพลินตา ทุกคนอยากจะเห็นแบบนี้ อีกอย่างละครทีวีที่ซีซีเป็นนักแสดงหลักก็เพิ่งฉายจบไป ชื่อเสียงกำลังดี ยอดขายของนิตยสารฉบับนี้ต้องถล่มทลายแน่นอน!”

—————————————

บทที่ 816 พองขน

กงซวี่ฉุนเฉียวขึ้นมาอีกครั้ง ชี้หน้าไช่หย่งเซิ่ง ด่าว่า “ถล่มทลายเตี่ยแกสิ มาเกาะชื่อเสียงของฉันแล้วยังพูดจาให้ตัวเองดูดีแบบนี้อีก ทำอย่างกับว่าฉันได้เปรียบกว่า ได้ความกล้ามาจากไหนกันวะ! ขอบอกเลยนะ จะถ่ายใครก็ถ่ายไป ฉันไม่เอาด้วย! คิดจะใช้ฉันเหรอ? อย่างงั้นก็ต้องดูก่อนว่าฉันยอมหรือเปล่า!”

เมื่อกงซวี่หักหน้าเขาต่อหน้าคนจำนวนมากขนาดนี้ สีหน้าของไช่หย่งเซิ่งพลันไม่น่ามอง บอกเสียงทุ้มว่า “กงซวี่ เธอคิดว่าตัวเองยังเป็นคุณชายสองของตระกูลกงอยู่เหรอ? การร่วมมือที่สำคัญแบบนี้ เธอบอกไม่ถ่ายก็ไม่ถ่ายได้เหรอไง รองประธานเยี่ย หรือว่านี่เป็นนิสัยของนักแสดงในสังกัดคุณ?”

กงซวี่ชักสีหน้า สิ่งที่เขาเกลียดมากที่สุดในตอนนี้ก็คือ ‘คิดว่าตัวเองยังเป็นคุณชายสองของตระกูลกง’ ประโยคนั้น ขณะกำลังจะเปิดปากด่า เยี่ยหวันหวั่นก็กดไหล่ของกงซวี่ไว้ จากนั้นมองไช่หย่งเซิ่ง “นิสัยของนักแสดงในสังกัดของผมจะเป็นยังไง ยังไม่ถึงตาคนนอกมาสอดปาก”