บทที่ 845 ไม่แน่ / บทที่ 846 ขอกลับมา?

บทที่ 845 ไม่แน่

“หัวหน้าบ.ก.ไฉ รอเดี๋ยวก่อน!” ผู้พูดคือราชินีจอเงินโหยวซือเฟย

“คุณโหยวมีธุระอะไรเหรอ” ไฉหย่งหลีพลันหยุดฝีเท้า

โหยวซือเฟิงเอ่ยเสียงเบาว่า “ได้ยินว่าหัวหน้าบ.ก.ไฉบอกคนนอกไปทั่วว่า…ฉันเบี้ยวนัดคุณ ฝ่าฝืนสัญญาเหรอ”

ไฉหย่งหลีขมวดคิ้วน้อยๆ ไม่ได้พูดอะไร เขาไม่อยากทะเลาะเรื่องพวกนี้กับศิลปินในที่สาธารณะ

เซียวอวี่ถงที่อยู่ด้านข้างเอ่ยด้วยแววตาเย็นชา “ถึงเป็นเรื่องจริงที่คุณโหยวผิดสัญญา แต่พวกเรา ‘VIVI’ ไม่มีงานอดิเรกนินทาลับหลังใคร คนอื่นคิดยังไง ไม่ใช่อะไรที่พวกเราจะจัดการได้”

ผู้จัดการของโหยวซือเฟยที่อยู่ด้านข้างหัวเราะเสียงเย็น “เซียวอวี่ถง ‘VIVI’ ตอนนี้เป็นยังไง ทุกคนรู้อยู่แก่ใจดี ซือเฟยของพวกเราถ่ายรูปปกให้พวกคุณ นั่นเพราะซือเฟยมีน้ำใจ เห็นแก่มิตรภาพเก่าก่อน แต่พวกคุณดันกล้ารังเกียจรูปถ่ายของซือเฟย…”

เซียวอวี่ถงกับไฉหย่งหลีได้ยินแบบนั้นก็มีสีหน้าไม่น่ามองเล็กน้อย

โหยวซือเฟยยอมช่วยพวกเขาถ่ายรูปขึ้นปกก็จริง แต่ท่าทางของเธอเหมือนทำบุญให้ขอทานอย่างไรอย่างนั้น เรื่องพวกนี้พวกเขาทนได้ แต่ทนไม่ได้ที่เธอไม่ตั้งใจทำงานของตัวเอง

ไม่เพียงมาสายทั้งวัน ทำให้เจ้าหน้าที่ทุกคนต้องรอ พอมาแล้วยังถ่ายแค่ห้านาทีก็กลับไป สุดท้ายงานที่ถ่ายออกมาใช้ไม่ได้เลยสักนิดเดียว

พวกเขาแค่เสนอว่าจะเปลี่ยนวันถ่ายใหม่ แต่กลายเป็นว่าโหยวซือเฟิงกลับผิดสัญญาไม่ถ่ายแล้ว…

ผู้จัดการของโหยวซือเฟิงเอ่ยต่อ “ในเมื่อไว้หน้าพวกคุณแล้วไม่เอา งั้นก็อย่ามาโทษว่าพวกเราไม่แสดงไมตรีจิตแล้วกัน หัวหน้าบรรณาธิการไฉ ทีหลังรบกวนอย่าให้ลูกจ้างของพวกคุณหน้าไม่อายมาตอแย ยัดขยะอย่างนี้มาให้ฉัน และลดเกรดซือเฟยของพวกเราอีก!”

ผู้หญิงคนนี้พูดพลางเขวี้ยงเอกสารปึกหนึ่งใส่หน้าไฉหย่งหลี

แผนการถ่ายภาพที่ไฉหย่งหลีใช้เวลาหลายเดือนกว่าจะเตรียมเสร็จตกกระจายลงบนพื้น…

เวลานี้มีผู้คนเข้าออกประตู รอบๆ เต็มไปด้วยนักแสดงที่มุงดูเรื่องสนุก

“ชิ ไฉหย่งหลีคนนี้ก็นะ ไม่รู้จักวางตัวเลย ยุจนราชินีจอเงินโหยวโมโหหมดแล้ว!”

“ใครใช้ให้เขาให้หน้าแล้วไม่เอาล่ะ ราชินีจอเงินยอมให้พวกเขาถ่ายรูปขึ้นปกก็ถือว่าลดระดับลงมาแล้ว”

“ยังคิดว่าตัวเองเป็นบิดาแห่งวงการแฟชั่นอยู่เหรอ นับวันสายตายิ่งแย่ หาใครมาพวกนายรู้ไหม ครั้งนี้เขาถึงกับให้ผู้ชายสองคนมาถ่ายรูปขึ้นปก น่าขำฟันร่วงจริงๆ…”

…

เซียวอวี่ถงมองเอกสารแผนงานที่ถูกลงพื้นให้คนเหยียบย่ำ โกรธจนเบ้าตาแดง “พวกสารเลว!”

เยี่ยหวันหวั่นก้มหยิบกระดาษที่เปื้อนรอยเท้าขึ้นมาทีละใบ ก่อนส่งไปให้

เซียวอวี่ถงรับมาอย่างรู้สึกซาบซึ้งใจ “ขอบคุณ…”

ไฉหย่งหลีมีสีหน้ามืดมน “อวี่ถง ช่างเถอะ…พวกเขาพูดถูกแล้ว…บางที…ฉันอาจไม่เหมาะจะอยู่ในวงการนี้แล้วจริงๆ…เธอก็รีบหาลู่ทางเร็วหน่อยเถอะ อยู่ด้วยที่นี่ฉันเอาเปรียบเธอแล้ว…”

หลายปีนี้ พนักงานเก่าของ ‘VIVI’ แทบจะถูก ‘ซิ่วเซ่อ’ ดึงตัวไปหมดแล้ว

เซียวอวี่ถงกำหมัดแน่น “หัวหน้าบรรณาธิการ! คุณพูดเหลวไหลอะไร ฉันไม่ยอมออกจาก ‘VIVI’ หรอก…”

ตั้งแต่ที่เริ่มตีพิมพ์มา เธอกับไฉหย่งหลีก็พยายามอย่างหนักด้วยกันมาตลอด แนวคิดแฟชั่นของเขา ทัศนคติการทำงานของเขา เธอนับถือมันทั้งหมด

สีหน้าเซียวอวี่ถงเต็มไปด้วยความห่อเหี่ยว พึมพำอย่างเหนื่อยล้าว่า “แต่น่าเสียดาย วงการบันเทิงตอนนี้ไม่ใช่สถานที่ที่ถ้ามีความสามารถก็รับประกันอนาคตได้อีกแล้ว…”

เยี่ยหวันหวั่นมองเซียวอวี่ถง พูดเหมือนรำพึงกับตัวเอง “นั่นก็ไม่แน่”

ถ้าโลกนี้เห็นเราเป็นศัตรู ถ้าอย่างนั้นก็แข็งแกร่งขึ้น จนแม้แต่ทั้งโลกก็ไม่สามารถขวางฝีเท้าของเราได้…

———————————————————————

บทที่ 846 ขอกลับมา?

[ข่าวด่วน: กงซวี่ลั่วเฉินไล่ตามเทพธิดาสุดขอบฟ้า!]