ตอนที่ 389
บทที่ 889 อันตรายเกินไปแล้ว! / บทที่ 890 พูดถึงพ่อคุณทูนหัว พ่อคุณทูนหัวก็มา
October 22, 2026
บทที่ 889 อันตรายเกินไปแล้ว!
อี้จือฮวากับนักพรตใจบริสุทธิ์ที่ไม่ทำงานเอาแต่กินที่ตรงนั้นพากันลุกขึ้น ‘พึ่บพั่บ’ แม้แต่หนุ่มภูเขาน้ำแข็งที่แกล้งตายบนพื้นก็ยังถูกเงินฟาดจนตื่นขึ้นมา
“แม่เจ้า! ขอบคุณเถ้าแก่! ขอบคุณเถ้าแก่ท่านนี้! เถ้าแก่ช่างเป็นคนดีจริงๆ! เงินนี่พอให้ผมฝังพ่อได้สิบหนเลยเชียว!”
“เถ้าแก่อยากดูดวงหรือว่าดูฮวงจุ้ยดี! ให้พวกเราช่วยทำงานที่บ้านก็ได้ รับประกันความพอใจ!”
เห็นแค่ว่าคนที่ให้เงินเป็นผู้ชายสวมชุดดำสองคน
หนึ่งในนั้นเอ่ยปาก “ไม่ต้องขอบคุณพวกเรา พวกเราไม่ใช่คนให้เงิน”
“เอ่อ ไม่ใช่พวกคุณ งั้นเงินนี่คือ…?” อี้จือฮวากับกับนักพรตใจบริสุทธิ์งุนงง
ชายชุดดำสองคนขยับไปด้านข้างหนึ่งก้าว เปิดทางให้ตำแหน่งตรงกลาง
ทันทีที่เห็นดวงหน้าเล็กไร้อารมณ์ที่ราวกับหยกสลัก สีหน้าประจบประแจงของอี้จือฮวากับนักพรตใจบริสุทธิ์ก็แข็งค้างในฉับพลัน ทั้งร่างกลายเป็นหินไปแล้ว
“ชะ…เชี่ย!”
แม่งเอ๊ย! เศรษฐีหน้าโง่ที่ไหนกัน! พญายมน้อยมาเยือนนี่หว่า!
อี้จือฮวาไปหลบด้านหลังโลงศพของหนุ่มภูเขาน้ำแข็งด้านข้างอย่างรวดเร็ว นักพรตใจบริสุทธิ์ก็กุมหัวหดตัวไปติดๆ กัน ส่วนหนุ่มภูเขาน้ำแข็งล้มหงายหลัง ปิดตาอย่างไม่ลังเล
พวกเขาเห็นเด็กชายอายุประมาณสี่ห้าขวบยืนอยู่ตรงหน้า เด็กชายมีใบหน้างดงามอย่างยิ่ง แต่อารมณ์บนใบหน้าเย็นชาเหมือนหุ่นยนต์ ในดวงตาสีดำฉายประกายที่ไร้ความเป็นมนุษย์
สายตาของเด็กชายกวาดมองทั้งสามคนแล้วจึงเอ่ย “ไม่เจอกันนาน”
พริบตาที่พูด อี้จือฮวากับนักพรตใจบริสุทธิ์ที่อยู่ตรงข้ามตัวสั่นเทา
ไม่อยากเจอๆ! พวกเขาไม่อยากเจอปีศาจน้อยตัวนี้สักนิด!
อี้จือฮวาเอ่ยขึ้น “ฮ่าๆๆ…ใช่…จริงด้วย…ไม่เจอกันนานเลย! ไม่เจอกันนานจริงๆ! ทำไมนายน้อยจู่ๆ มาอยู่จีนได้ล่ะ”
นักพรตใจบริสุทธิ์พูด “จีนสนุกมากเลยนะ อยากให้พวกเราเป็นไกด์พาเที่ยวหรือเปล่าครับ”
เด็กชายไม่สนใจความตั้งใจเบี่ยงประเด็นของสองคนนี้ พูดตามตรง “คุณลุงอยู่ไหน”
จบกันแล้ว หลอกไม่ได้…
จะไปหลอกสำเร็จได้ยังไงกันเล่า!
นักพรตใจบริสุทธิ์ไอหนึ่งที “ระ…เรื่องนี้พวกเราก็ไม่รู้เหมือนกันครับ…”
อี้จือฮวาสมทบ “หัวหน้าเป็นมังกรเทพเห็นหัวไม่เห็นหางบ่อยๆ พวกเราไม่รู้จริงๆ ว่าเขาอยู่ไหน ไม่งั้นนายน้อยกลับประเทศไปก่อนเถอะ รอพวกเราเจอหัวหน้าแล้วจะให้หัวหน้าติดต่อคุณไปทันที! คุณมาที่นี่คนเดียวอันตรายเกินไปแล้ว!”
เด็กชายชำเลืองมองทั้งสองคน “อันตราย?”
อี้จือฮวากับนักพรตใจบริสุทธิ์กอดกันน้ำตาไหลเต็มหน้า อันตรายกับผีน่ะสิ!
ต่อให้อันตรายก็เป็นพวกเขาที่เป็นอันตรายมากกว่า!
นักพรตใจบริสุทธิ์กล่าว “นายน้อย คุณอย่าถามอีกเลยครับ พวกเราไม่ขายหัวหน้าหรอก!”
อี้จือฮวาก็เอ่ย “ถูกต้อง! พวกเราไม่ขายหัวหน้า!”
เด็กชายพูด “ฉันให้เวลาพวกนายใคร่ครวญสามวินาที”
ว่าไงนะ…สะ…สามวินาที?
“หัวหน้าอยู่ที่ภูเขามังกรเร้นที่แถบชานเมืองปักกิ่ง!” นักพรตใจบริสุทธิ์กับอี้จือฮวาเอ่ยพร้อมกัน
เด็กชายหันตัวจากไป “ไปเถอะ”