บทที่ 929 ฟ้าจะเปลี่ยนแล้ว? / บทที่ 930 น้องสาวข่มเหง

บทที่ 929 ฟ้าจะเปลี่ยนแล้ว?

กลางคืนวันนั้น ศูนย์จัดการแสดงนานาชาติ

ในสถานที่จัดงานเต็มไปด้วยหมู่ดาราแพรวพราว ดารามีชื่อเสียงที่ในวันปกติถูกแฟนคลับห้อมล้อมเหมือนดาวล้อมเดือนเหล่านี้ เวลานี้ต่างแย่งชิงหาโอกาสไปอยู่ข้างเยี่ยอีอีกันถ้วนหน้า

ตอนนี้เยี่ยเส่าอันเป็นประธานของเยี่ยกรุ๊ป ส่วนเยี่ยอีอีก็เป็นไข่มุกหนึ่งเดียวในมือเขา หวงเทียนเอนเตอร์เทนเมนต์ในอนาคต กระทั่งว่าผู้สืบทอดของเยี่ยกรุ๊ป ย่อมต้องเป็นเป้าหมายของศิลปินทุกคน

ถานอี้หลานที่กำลังสังสรรค์กับพวกแขกหาเวลาเดินมาตรงหน้าเยี่ยอีอี “อีอี หลานบอกมู่ฝานแล้วหรือยัง”

เยี่ยอีอีเปิดปากยิ้มน้อยๆ “คุณย่าคะ หนูบอกพวกเขาแล้วค่ะ มู่ฝานบอกว่าจะมา”

“อืม ดีแล้วละ” ถานอี้หลานพยักหน้า

ช่วงนี้เธอสังเกตว่ามู่ฝานนับวันยิ่งก้าวหน้า ไม่เพียงจะโดดเด่นขึ้นเรื่อยๆ ในวงการนักออกแบบ แต่ตัวเองยังเปิดบริษัท เซ็นสัญญากับศิลปินคุณภาพไม่เลวหลายคน ทำให้เธอต้องมองอีกฝ่ายใหม่ครั้งใหญ่

ตอนนี้แม้แต่เยี่ยหงเหวยก็เปิดปาก เสนอให้มู่ฝานกับหวันหวั่นสองพี่น้องมาเข้าร่วมงานเลี้ยงฉลองครบรอบยี่สิบปีของบริษัท

การเคลื่อนไหวของเยี่ยหงเหวยครั้งนี้ เรียกได้ว่ามีความหมายสำคัญอย่างมาก

นี่หมายความว่า เขาเริ่มใคร่ครวญมู่ฝานในฐานะผู้สืบทอดใหม่อีกครั้งแล้ว

เยี่ยอีอีกับเหลียงเหม่ยซวนจะไม่เข้าใจความหมายของเขาได้อย่างไร

ท่าทีหวั่นไหวของผู้อาวุโสครั้งก่อนก็ชัดเจนแจ่มแจ้งแล้ว!

ขณะที่กำลังพูดคุย ที่ประตูเยี่ยหวันหวั่นกับเยี่ยมู่ฝานส่งบัตรเชิญ จากนั้นก็เดินเข้ามาอย่างราบรื่น

“คุณย่า!”

ทันทีที่เห็นถานอี้หลาน เยี่ยมู่ฝานก็เรียกเธออย่างสนิทสนมทันที จากนั้นเขาก็เอ่ยอย่างทึ่งใจ “คุณย่า คืนนี้คุณย่าสวยเกินไปแล้ว เมื่อกี้ผมมองคุณย่าจากที่ไกลๆ ยังนึกว่าเป็นเทพธิดาจากสวรรค์ชั้นเก้าลงมาจุติซะอีก!”

ถานอี้หลานถูกชมจนอารมณ์เบิกบาน “เด็กคนนี้นี่ รู้จักพูดเหลวไหลด้วย!”

เยี่ยหวันหวั่นที่อยู่ด้านข้างยกมือเห็นด้วยอย่างไร้เดียงสา “พี่ชายคนนี้พูดได้จริงแท้ หนูเป็นพยานค่ะ!”

ถานอี้หลานมองสองคนยังโกรธๆ “พวกหลานนี่นะ ปากทาน้ำผึ้งไว้หรือไง”

เสียงดนตรีรื่นหูพลันดังขึ้นในงานเลี้ยง การเต้นรำรอบแรกเริ่มขึ้นแล้ว

เยี่ยมู่ฝานโค้งตัวอย่างสง่างาม ยื่นมือตามมารยาทสุภาพบุรุษ “คุณนายถานอี้หลานผู้งดงามที่สุดในคืนนี้ ได้โปรดให้เกียรติเต้นรำกับผมสักรอบได้ไหมครับ”

ถานอี้หลานอนุญาตอย่างยินดี ทั้งสองเดินไปยังฟลอร์เต้นรำช้าๆ

เสียงปรบมือพลันดังกระหึ่มขึ้นมา จากนั้นก็ตามมาด้วยเสียงกระซิบกระซาบ

“ไอ้หยา นั่นคุณชายใหญ่ตระกูลเยี่ยเยี่ยมู่ฝานเหรอ กลับมาแล้วเหรอเนี่ย ไม่ใช่ว่าเยี่ยมู่ฝานไม่มีวิชาความรู้ ถูกขับออกจากบ้านไปแล้วเหรอ”

“ฉันได้ยินว่าระยะนี้เขาทำตัวไม่เลว ประธานกรรมการก็อนุญาตให้เขามางานวันนี้แล้ว เกรงว่า…พวกนายน่าจะเข้าใจ!”

“ดูท่าว่าตระกูลเยี่ย…ฟ้าจะเปลี่ยนแล้ว…”

เหลียงเหม่ยซวนได้ยินบทสนทนาของคนรอบข้างก็โกรธจนกัดฟันกรอด

“นายท่านใหญ่กับนายหญิงใหญ่เอียงใจไปทางเยี่ยมู่ฝานหลานรักคนนี้อย่างเห็นได้ชัดเลย!”

เยี่ยอีอีเอ่ยปากอย่างใจเย็น “นมฝชำนาญพูดป้อยอคนใหญ่โต คุณแม่ก็รู้นี่คะ”

เหลียงเหม่ยซวนแค่นเสียงเย็น “หึ เขาก็ทำเป็นแค่ปากไหลลื่นประจบประแจงเท่านั้นแหละ โง่อย่างกับหมู พาตัวเองใส่พานส่งมาถึงมือพวกเรา!”

เมื่อก่อนเยี่ยมู่ฝานอยู่แต่บ้านไม่เป็นชิ้นเป็นอัน มีแค่คนวงในไม่กี่คนที่รู้เรื่อง แต่วันนี้ไม่เหมือนกันแล้ว

เธอจะรอดูว่าถ้าคืนนี้ เยี่ยมู่ฝานทำให้นายท่านใหญ่กับนายหญิงใหญ่เสียหน้าต่อหน้าสื่อมวลชนและแขกมากมายขนาดนี้ นายท่านใหญ่กับนายหญิงใหญ่จะยังให้โอกาสเขาอีกหรือเปล่า…