บทที่ 947 คิดถึงน้องสาวจนบ้าแล้ว / บทที่ 948 มีลูกสักคนดีไหม

บทที่ 947 คิดถึงน้องสาวจนบ้าแล้ว

เด็กน้อยเรียนรู้อย่างรวดเร็ว ทำมือรูปหัวใจอย่างได้มาตรฐานและสมบูรณ์แบบ

“ใช่ๆๆ แบบนี้แหละ!” เยี่ยหวันหวั่นรีบหยิบมือถือจากในมือเนี่ยอู๋หมิงมา และถ่ายถังถังในท่าทางน่ารักนี้อย่างไม่รอช้า

เนี่ยอู๋หมิงอึ้งงัน

อี้จือฮวาหมดคำพูด

นักพรตใจบริสุทธิ์ก็พูดไม่ออก

หนุ่มกรรมกรชาวต่างชาตินิ่งไปเช่นกัน

หนุ่มภูเขาน้ำแข็ง “…”

ชั่วชีวิตนี้ ไม่นึกว่าพวกเขาจะอยู่มาจนได้เห็นจอมมารน้อยทำตัวน่ารัก…

หลังถ่ายเสร็จ เนี่ยถังเซียวเม้มปาก ดวงตากระจ่างงดงามมองเยี่ยหวันหวั่นไม่วางตา

เยี่ยหวันหวั่นที่กำลังชื่นชมภาพลูกน้อยน่ารักสังเกตเห็นสายตาของเด็กชาย จึงเงยหน้าขึ้นมอง “มีอะไรเหรอถังถัง”

เด็กน้อยส่ายหน้า ไม่ได้พูดอะไร

เยี่ยหวันหวั่นคิดเล็กน้อย ก่อนเอ่ยปากหยั่งเชิง “เอ่อ อยากถ่ายรูปกับแม่สักใบไหม”

ดวงตาของจอมมารน้อยแทบจะเป็นประกายขึ้นมากทันที

เยี่ยหวันหวั่นยิ้มน้อยๆ “มานี่สิ!”

พูดจบเธอก็ส่งมือถือให้เนี่ยอู๋หมิง “พี่ชาย ช่วยฉันกับถังถังถ่ายรูปคู่สักใบสิ!”

เนี่ยอู๋หมิงได้ยินก็พลันชะงัก สีหน้าตะลึงรุนแรง

เยี่ยหวันหวั่นเห็นดังนั้นจึงเรียกอีกครั้ง “พี่คะ เป็นอะไรไป”

เยี่ยหวันหวั่นพูดไปด้วย แอบร้อนใจไปด้วย ช่วยตั้งใจหน่อยได้ไหม ตอนที่ควรแสดงทำไมถึงได้หยุดนิ่งไปเล่า

เนี่ยอู๋หมิงเพิ่งได้สติ รีบรับโทรศัพท์มา

เยี่ยหวันหวั่นถอนหายใจโล่งอก เธอพาถังถังมองเลนส์กล้องด้วยกัน จากนั้นสองแม่ลูกหนึ่งคนชูคนละหนึ่งแขนเหนือศีรษะ ประกอบเป็นรูปหัวใจหนึ่งดวง

หญิงสาวเหมือนเพิ่งกลับมาจากงานเลี้ยงทางการสักอย่าง ยังไม่ทันลบเครื่องสำอางเปลี่ยนเสื้อผ้า สวมชุดสีฟ้าดาวพร่างพรายแบบสาวสวย แต่งหน้าบางๆ อย่างพอเหมาะ บุคลิกทั้งสง่างามทั้งสูงส่ง…

เฮ้อ…

น้องสาวของฉันจะงามสง่าแบบนี้ได้ยังไง…

“พร้อมแล้วยัง” เยี่ยหวันหวั่นถามเร่ง

“พร้อมแล้วๆ…”

เนี่ยอู๋หมิงเก็บความรู้สึกแปลกๆ ที่บรรยายไม่ได้ในใจไป และรีบถ่ายภาพให้เสร็จ

เนี่ยอู๋หมิงแน่ใจว่าจอมมารน้อยไม่เป็นไร ได้ป้ายละโทษตายแล้ว ก็แวบหายไปทันทีทันใดอย่างไม่รีรอ

หลังออกจากคฤหาสน์กุหลาบมา

เมื่อเห็นหัวหน้าตัวเองเดินตรงดิ่งไปทางต้นไม้ สี่คนที่เหลือมีสีหน้างงงัน

วินาทีก่อนที่จะชนต้นไม้ ร่างกายเนี่ยอู๋หมิงหยุดฝีเท้าลงโดยสัญชาตญาณ จึงหลบเลี่ยงการชนไปได้ เขาลูบๆ คาง จดจ่อครุ่นคิดอะไรบางอย่าง

เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นหัวหน้าตัวเองมีท่าทีคิดจริงจังแบบนี้ คนอื่นๆ เผยสีหน้าบรรยายยากเล็กน้อย

อี้จือฮวาอดซักถามไม่ได้ “หัวหน้า คิดอะไรอยู่เหรอ”

เนี่ยอู๋หมิงพึมพำ “พวกนายว่า…”

อี้จือฮวาถาม “ว่าอะไร”

เนี่ยอู๋หมิงลูบคาง “พวกนายว่า น้องโหย่วหมิงอาจจะเป็นน้องสาวฉันหรือเปล่า”

อี้จือฮวากับนักพรตใจบริสุทธิ์พลันสบตากัน จากนั้นทั้งสองก็สุมหัวซุบซิบกันเสียงเบา

อี้จือฮวาพูด “นักพรตต้มตุ๋น หัวหน้าคิดถึงน้องสาวจนบ้าแล้วหรือเปล่า”

นักพรตใจบริสุทธิ์ตอบ “ฉันว่าใช่!”

อี้จือฮวาว่า “นายรู้ที่มาที่ไปของเนี่ยอู๋โยวไหม ลูกศิษย์สายตรงคนเดียวของปีศาจเฒ่าเฮ่อเหลียนเจวี๋ย หัวหน้าครูฝึกในตำนานของโรงเรียนชื่อหยวน ฉายาพญามารแดนนรก ครูฝึกปีศาจ โหดจนไม่รู้จะโหดยังไงแล้ว นายว่าเนี่ยอู๋โยวจะสวมชุดราตรีเลี้ยงเด็กที่บ้านได้เหรอ”

นักพรตใจบริสุทธิ์เอ่ย “ถ้าเถ้าแก่โหย่วหมิงเป็นน้องสาวหัวหน้า ฉันจะกลืนขี้กิโลฯ ครึ่งเลย!

อี้จือฮวา “ฉันกล้ากลืนสิบห้ากิโลฯ!”

หนุ่มกรรมกรต่างชาติพูด “ฉันขอน้อยหน่อยแล้วกัน ห้ากิโลฯ พอ…”

หนุ่มภูเขาน้ำแข็ง “…”