บทที่ 951 นี่มันอู๋โยว? / บทที่ 952 ฉันเป็นคนที่เธอสนิทด้วยที่สุด!

บทที่ 951 นี่มันอู๋โยว?

ชายชุดเทาเปิดรูปใบแรก เพิ่งเห็นรูปนั้นเขาก็ชะงักแล้ว “คุณภรรยา! คุณรีบมาดูเร็ว!”

หญิงวัยกลางคนเดิมทีไม่มีกะจิตกะใจไปดูรูปอะไร แต่พอหางตาเหลือบเห็น สีหน้าเธอกลับเปลี่ยนไปทันที และแย่งโทรศัพท์ในมือสามีมา “นี่…นี่คือถังถังของพวกเรา?”

เห็นแค่ว่าในรูปนั้น หลานสุดที่รักของพวกเขากำลังสวมชุดนอนการ์ตูนขนฟู มือเล็กทำรูปหัวใจให้กล้อง ไม่ต้องพูดเลยว่าน่ารักนุ่มนิ่มขนาดไหน

เธอไม่เคยเห็นหลานสุดที่รักของบ้านพวกตนน่ารักขนาดนี้ มีท่าทางเหมือนกับเด็กเล็กแบบนี้…

ชายชุดเทาก็เอ่ยอย่างตื่นเต้น “เป็นถังถังไม่ผิดแน่!”

หญิงวัยกลางคนถือโทรศัพท์ดุจสมบัติล้ำค่า มองแล้วมองอีก สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ “เป็นถังถังจริงๆ…”

“ภรรยา เท่านี้คุณก็วางใจได้แล้วสินะ ดูท่าทางถังถังก็เป็นอยู่ไม่เลว คนที่เจ้าเด็กบ้านั่นหามาครั้งนี้น่าจะพึ่งพาได้” ชายชุดเทาพูดเกลี้ยกล่อม

หญิงวัยกลางคนละสายตาไปจากรูปอย่างอาลัยอาวรณ์ ถามด้วยน้ำเสียงร้อนใจว่า “ยังมีรูปอื่นอีกไหม”

“ด้านหลังเหมือนจะยังมีอีกรูปนะ…”

หญิงวัยกลางคนได้ยินอย่างนั้น ก็รีบกดเปิดรูปอีกใบ

ยังมีรูปอีกใบหนึ่ง ทว่าเป็นรูปคู่ ในภาพนอกจากถังถังยังมีหญิงสาวอีกคนหนึ่งด้วย

หญิงสาวนั่งบนโซฟาด้วยกันกับถังถัง หนึ่งผู้ใหญ่หนึ่งเด็กมองกล้องอย่างมีความสุขพลางทำท่ามือรูปหัวใจ

“นี่…” พริบตาที่หญิงวัยกลางคนเห็นรูปนี้ แรกเริ่มมีสีหน้าอึ้งค้าง จากนั้นเบ้าตาพลันแดงเรื่อ “อู๋โยว…นี่มันอู๋โยวนี่!”

ชายชุดเทาก็มีสีหน้าสะเทือนใจอยู่บ้าง แต่สงบลงได้อย่างรวดเร็ว “นี่น่าจะเป็นคนที่ลูกพูดถึงก่อนหน้านี้ เขาหาผู้หญิงมาปลอมเป็นอู๋โยวน่ะ”

ตามหาลูกสาวมาหลายปีขนาดนี้ พวกเขาสิ้นหวังหลายครั้งเกินไป จนตอนนี้ไม่กล้ามีความหวังอีกแล้ว

หญิงวัยกลางคนจ้องหญิงสาวในรูปไม่วางตา “แต่ว่า ทำไมแวบแรกที่ฉันเห็นเด็กคนนี้ ก็รู้สึกว่าเธอคืออู๋โยว ที่ผ่านมาฉันไม่เคยมีความรู้สึกอย่างนี้เลยนะ…”

ชายชุดเทาโอบภรรยาไว้ในอ้อมกอด ตบไหล่ของเธอเบาๆ “ถ้าใช่ ไม่มีทางที่จะสืบหาไม่เจอหรอก ภรรยา คุณคิดถึงอู๋โยวมากเกินไปแล้ว!”

หญิงวัยกลางคนหลับตาลง ปกปิดแววสิ้นหวังในดวงตา…

ชายชุดเทาถอนหายใจ ดวงตาวาบประกายเย็นเยือก “ความจริงอู๋โยวไม่มีข่าวคราวก็เป็นข่าวดีเหมือนกัน…ถ้าอู๋โยวกลับมา รู้สถานการณ์ในตอนนี้ของทางนั้น รับรองว่าลูกไม่นั่งดูอยู่เฉยๆ แน่ ถึงตอนนั้นจะกลายเป็นตกอยู่ในอันตรายแทน…”

…

ประเทศจีน คฤหาสน์กุหลาบ

เช้าตรู่วันถัดมา

หลังจากผ่านเรื่องเมื่อคืนวาน เดิมทีเยี่ยหวันหวั่นอยากจะอยู่บ้านเป็นเพื่อนถังถังให้มาก แต่วันนี้มีพิธีเปิดกองเรื่อง ‘เป็นหรือตาย’ เธอจำเป็นต้องไปปรากฏตัว

แต่เธอก็ทำใจให้ถังถังอยู่ในบ้านคนเดียวอีกไม่ได้เช่นกัน

คิดไปคิดมา เธอตัดสินใจพาถังถังไปกองถ่ายด้วยกันเสียเลย

ส่วนเรื่องที่เธอปลอมตัวเป็นผู้ชายเวลาทำงาน เมื่อวานเธออธิบายกับถังถังแล้ว แต่เดิมเธอนึกว่าต้องเปลืองน้ำลายสักรอบ แต่ระดับการรับเรื่องราวของถังถังสูงมาก เธอแค่อธิบายนิดหน่อยเขาก็เข้าใจแล้ว แถมยังรู้ว่าตอนที่เธอปลอมเป็นผู้ชาย เขาต้องร่วมมือกับเธอ ห้ามเรียกเธอว่าแม่

พึ่งพาได้กว่าลุงของเขาตั้งเยอะ!

ดังนั้นเยี่ยหวันหวั่นจึงไม่ห่วงแม้แต่น้อยว่าพาถังถังไปแล้วจะไม่สะดวก

ด้วยเหตุนี้ สุดท้ายเยี่ยหวันหวั่นจึงยังตัดสินใจพาถังถังไปด้วยกัน

“ลูกรัก รอแม่บนรถแป๊บหนึ่งนะ แม่ลืมของน่ะ!”

“ครับ” เด็กน้อยพยักหน้าอย่างเชื่อฟัง

เยี่ยหวันหวั่นเพิ่งเดินไปได้ไม่นาน มือถือที่เธอวางไว้บนรถก็พลันส่งเสียงดังขึ้นมา

เนี่ยถังเซียวเหลือบมองมือถือ เห็นแค่ว่าสายโทรเข้าบนมือถือนั้นคือ ‘เบบี๋สุดที่รัก’…

—————————————————————————

บทที่ 952 ฉันเป็นคนที่เธอสนิทด้วยที่สุด!

เบบี๋สุดที่รัก…

เนี่ยถังเซียวมองห้าพยางค์นั้น ใบหน้าเล็กราวหยกสลักเหมือนกับถูกแช่แข็งไปแล้ว

โทรศัพท์ดังอย่างต่อเนื่อง

ชื่อสายโทรเข้าก็กะพริบส่องสว่างบนหน้าจอไม่หยุด

ต่างประเทศ ในห้องสวีทของโรงแรมหรูหราแห่งหนึ่ง

ซือเยี่ยหานมองโทรศัพท์มือถือในมือ คิ้วขมวดน้อยๆ