บทที่ 1133 จิ๊กโฉ่วัยดึกเริ่มทำงำน

มิน่ำตอนที่อำเพียวโทรมำหำเสี่ยวเชี่ยนถึงได้บอกว่ำ ผลทดสอบของอวี๋หมิงหลำงปกติหมด

ลักษณะนิสัยที่มีควำมพิเศษของเขำทำให้ผลตรวจของเขำ ไม่พบควำมผิดปกติใดๆ แต่อำกำรป่ วยมีอยู่จริงๆ

ตรงกันข้ำมกับโรคที่คิดว่ำตัวเองป่ วยที่เสี่ยวเชี่ยนเจอก่อน หน้ำนี้โดยสิ้นเชิง อันนั้นคือไม่ป่ วยแต่ชอบคิดว่ำตัวเองป่ วย ส่วน อวี๋หมิงหลำงคือป่ วยจริงแต่กลับตรวจไม่พบ

ควำมคืบหน้ำในกำรรักษำครั้งแรกเป็นศูนย์ เรียกได้ว่ำไม่ เกิดผลใดๆ เลย

เสี่ยวเชี่ยนรู้สึกล้มเหลวแบบที่ไม่เคยมีมำก่อนในชีวิต

กลำยเป็นอวี๋หมิงหลำงที่เป็นฝ่ ำยปลอบใจเธอ บอกให้เธอ ใจเย็นๆ ไม่ต้องรีบร้อน

เห็นเขำทำตัวนิ่งใจเย็นหัวใจของเสี่ยวเชี่ยนก็เหมือนจะถูก ฉีกออกอีกครั้ง เธอใช้ควำมสำมำรถทั้งหมดแล้วจริงๆ ในกำร รักษำ แต่ท่ำทำงของเขำกำลังเปลี่ยนไปในทิศทำงเดียวกับเมื่อ

9 5 7 5

ชำติก่อนชนิดที่ไม่หวนกลับ

นี่เธอจะต้องเห็นเขำฝั งควำมเศร้ำเอำไว้ในก้นบึ้งหัวใจ กลำยเป็นผู้ชำยที่มีสองบุคลิกอย่ำงนั้นเหรอ?

พูดให้ถูกก็คือ เสี่ยวเชี่ยนไม่ได้เกลียดควำมสุขุมนุ่มลึกขอ งอวี๋หมิงหลำงในชำติก่อน หรือจะเรียกว่ำชอบก็ได้

ถ้ำควำมสุขุมมีควำมเป็นผู้ใหญ่ของเขำเกิดจำกเวลำเป็นตัว ขัดเกลำ แบบนั้นเธอจะดีใจมำก แต่ไม่ควรเกิดจำกกำรเร่งโต เหมือนรีบทดน้ำเข้ำสวนเพื่อให้ต้นกล้ำโตไวทั้งที่จริงๆ แล้วไม่ ช่วยอะไรกลับกลำยเป็นผลร้ำย

หลังเสร็จกำรรักษำอวี๋หมิงหลำงก็กลับไปทำงำนต่อ เสี่ยว เชี่ยนไม่ได้ห้ำมเขำ เวลำแบบนี้ให้เขำไปทำงำนยังดีกว่ำอยู่บ้ำน นั่งจ้องตำเธอ

พออวี๋หมิงหลำงออกไปปุ๊ บเสี่ยวเชี่ยนก็รีบหยิบแบบทดสอบ ที่เขำทำขึ้นมำดูอย่ำงละเอียด หวังว่ำจะเจออะไรที่ช่วยจุด ประกำยกำรรักษำได้บ้ำง

เวลำค่อยๆ ผ่ำนไป จนกระทั่งคนสวยคำบจำนเปล่ำสำหรับ ใส่อำหำรของมันมำหำเสี่ยวเชี่ยน เธอถึงได้พบว่ำฟ้ำใกล้มืดแล้ว

9 5 7 6

“หิวแล้วเหรอชำเขียว เดี๋ยวฉันเทอำหำรให้นะ” เสี่ยวเชี่ยน ลุกไปเอำอำหำรให้คนสวย เสร็จแล้วเธอก็กลับมำนั่งดูต่อ คน สวยงับขำกำงเกงเธอไม่ยอมปล่อยพร้อมทำเสียงครำงหงิงๆ คล้ำยกับกำลังอ้อน

“ชำเขียวเด็กดี ฉันไม่เป็นไร”

เสี่ยวเชี่ยนนวดหัวมัน พอเสี่ยวเฉียงป่ วย เธอกับคนสวยก็ เหมือนเกิดควำมเห็นใจซึ่งกันและกัน

โดยเฉพำะตอนที่เสี่ยวเชี่ยนร้องไห้นอกบ้ำน รวมถึงตอนที่ เธอหมดสติในบ้ำน แม้แต่คนสวยที่เป็นหมำยังรู้ว่ำควำมรู้สึกที่ เธอมีให้อวี๋หมิงหลำงไม่ใช่ไม่แคร์อย่ำงที่เห็นก่อนหน้ำนี้ เรื่องนี้ ทำให้คนสวยยอมรับว่ำเสี่ยวเชี่ยนเป็นหนึ่งในเจ้ำนำยมัน พร้อม ทั้งไม่สร้ำงควำมวุ่นวำยในบ้ำนอีก

ถึงขนำดที่เสี่ยวเชี่ยนรู้สึกว่ำมันไม่ได้หิวจริงๆ มันก็แค่เห็น เธอหมกตัวอยู่แต่ในห้องหนังสือ กลัวเธอเบื่อเลยเข้ำมำเล่นด้วย ขนำดสุนัขตัวหนึ่งยังเกิดควำมรู้สึกขนำดนี้แล้วนับประสำอะไรกับ คน

เสี่ยวเชี่ยนนั่งดูแบบทดสอบที่อวี๋หมิงหลำงทำไว้ต่อ ในขณะ

9 5 7 7

ที่กำลังคิดว่ำมันยำกมำกที่เธอจะข้ำมผ่ำนจุดนี้ได้ ทันใดนั้น ดวงตำเธอก็เปล่งประกำย

จริงด้วย ในเมื่อตัวเธอทำไม่ได้ ก็หำตัวช่วยสิ!

เสี่ยวเชี่ยนเก็บแบบทดสอบกับบทสรุปที่เธอทำไว้แล้วมุ่ง หน้ำไปหำศำสตรำจำรย์หลิวที่บ้ำน บังเอิญมำก ศำสตรำจำรย์ หลิวมีแขกพอดี เป็นผู้เชี่ยวชำญที่ทรงอิทธิพลในแวดวงแผนก ประสำทที่เดินทำงมำประชุมวิชำกำรจำกต่ำงเมือง นอกจำกนี้เขำ ยังมีสถำนะอื่นที่พิเศษมำกอีกด้วย

พอเห็นเสี่ยวเชี่ยนมำศำสตรำจำรย์หลิวก็มีสีหน้ำยินดีรีบพำ เสี่ยวเชี่ยนเข้ำบ้ำน

“เสี่ยวปืนเหล็กมำได้จังหวะพอดีเลย นี่คือศำสตรำจำรย์อู๋ มำรู้จักกันไว้ พี่อู๋ นี่คือเฉินเสี่ยวเชี่ยนลูกศิษย์ที่ฉันภูมิใจมำกที่สุด ก็คือคนที่ฉันบอกว่ำมีพรสวรรค์มำกนิสัยก็ดีคนนั้นไงล่ะ”

“อ๋อ คนนี้เองเหรอ เด็กขนำดนี้เลย” ศำสตรำจำรย์อู๋ยิ้ม พลำงพูด เขำกำลังคุยกับน้องหลิวเรื่องเด็กคนนี้อยู่พอดี

วันนี้สมองของเสี่ยวเชี่ยนทุ่มเทให้กับเรื่องของอวี๋หมิงหลำง หมด ไม่ได้สนใจเรื่องนี้

9 5 7 8

เธอทักทำยผู้ชำยสูงวัยใส่แว่นคนนี้ คุยตำมมำรยำท เล็กน้อยแล้วเข้ำประเด็นของตัวเองทันที

“อำจำรย์คะ หนูให้คนๆ นึงทำแบบทดสอบ หนูรู้สึกว่ำมัน แปลกๆ เลยอยำกให้อำจำรย์ช่วยดูหน่อยค่ะ” เสี่ยวเชี่ยนไม่ได้ บอกว่ำอวี๋หมิงหลำงป่ วย ไม่ได้พูดชัดเจนว่ำเรื่องอะไร แค่ยื่น แบบทดสอบให้ดู

ศำสตรำจำรย์หลิวรู้ในควำมสำมำรถของเสี่ยวเชี่ยน กำรที่ เสี่ยวเชี่ยนมำหำเธอแบบนี้ก็แสดงว่ำเจอโจทย์ยำกเข้ำแล้ว ศำสตรำจำรย์อู๋อยู่ด้วยพอดี เธอจึงเรียกศำสตรำจำรย์อู๋ให้มำดู ด้วยกัน