บทที่ 1135 ชีอวี่เซวียน ฉันมีเรื่องอยำกขอร้อง

พี่อู๋กลืนน้ำลำยอึกใหญ่ คล้ำยกับว่ำตำแก่ทหำรป่ ำเถื่อนนี่ ไม่ได้ควงอุปกรณ์ออกกำลังกำยอยู่แต่เป็นคอเขำ สำยใหญ่แบบ นั้นควงอย่ำงกับของเล่น ป่ ำเถื่อนเหลือเกิน

“เอ่อคือน้องหลิว เรื่องเกี่ยวกับชีอวี่เซวียนไว้เรำค่อยคุยกัน นะ พี่ยังมีธุระขอตัวก่อน”

ศำสตรำจำรย์อู๋รีบออกจำกตรงนั้นอย่ำงรวดเร็ว กลัวว่ำถ้ำ ไปช้ำแล้วเดี๋ยวตำหลิวทหำรปลดเกษียณนี่จะเปลี่ยนมำควงคอ เขำแทน

จะว่ำไปชำยแก่สูงวัยสองคนนี้สมัยหนุ่มๆ ก็เคยทะเลำะกัน เพรำะศำสตรำจำรย์หลิว สำมสิบกว่ำปีผ่ำนไป ศำสตรำจำรย์อู๋ก็ ยังไม่ลืมควำมเจ็บในตอนนั้น ยังไม่ทันที่ตำแก่หลิวจะพูดจำ กระทบกระทั่งเขำก็นึกถึงหมัดในตอนนั้นที่ต่อยเขำแว่นตำแตก

ตำแก่หลิวถีบประตูปิดอย่ำงไม่เกรงใจ อีกทั้งยังถุยใส่ประตู ที่ปิดไปแล้ว

“ไอ้แก่ขี้ขลำดเอ๊ย ถุย!”

9 5 9 3

พอหันหน้ำไปเห็นศำสตรำจำรย์หลิวก็พูดอย่ำงไม่สบ อำรมณ์ “คุณพำไอ้แก่นี่กลับมำทำไม เมื่อกี้ผมเห็นเสี่ยวเชี่ยน เขำดูอำรมณ์เสีย”

“ใครจะไปรู้เล่ำว่ำตำแก่นี่นับวันจะยิ่งไม่เหมือนสมัยก่อน! ควำมคิดเขำก็ดีอยู่หรอก แต่จะดักดำนคิดแบบนั้นกับทุกคน ไม่ได้ เรื่องค่ำรักษำตลำดควรเป็นคนกำหนดไม่ใช่เข้ำไปก้ำวก่ำย เต็มตัว ถ้ำวงกำรของพวกฉันถูกปิดตำย ต่อไปใครจะอยำกมำ เรียน! หมอเก่งๆ ก็ควรจะได้ค่ำตอบแทนสูงๆ หมอทั่วไปต่อให้ เก็บค่ำรักษำไม่แพงแต่รักษำไม่หำยก็ทำให้อำกำรทรุดลงไปอีก แบบนั้นมันก็ไม่ได้เหมือนกัน!” ศำสตรำจำรย์หลิวโมโหมำก

สำมีฟั งแล้วก็สะใจ

เมื่อก่อนเวลำเขำพูดถึงหมอนั่นไม่ดีเมียเขำก็ชอบไม่พอใจ บอกว่ำเขำใจแคบ ในที่สุดตอนนี้ก็คิดแบบเดียวกันเสียที อยู่ๆ ก็ รู้สึกเบิกบำนใจอยำกร้องเพลง

“ใช่ ไม่ได้เรื่อง! ต่อไปถ้ำประชุมแล้วเจอตำแก่นี่อีกอยู่ห่ำงๆ ไว้เลยนะ จริงๆ เลย บ้ำนเสี่ยวเชี่ยนเกิดเรื่องเขำก็กลุ้มใจมำกอยู่ แล้ว ตำแก่ที่น่ำรังเกียจนี่ยังจะรังแกเสี่ยวเชี่ยนอีก ใช้ไม่ได้เลย จริงๆ”

9 5 9 4

“บ้ำนเสี่ยวเชี่ยนเกิดเรื่องอะไรขึ้น?” ศำสตรำจำรย์หลิวรีบ ถำม

“รำยละเอียดมันเกี่ยวกับควำมลับเรื่องงำนผมบอกไม่ได้ แต่ เมื่อกี้ตอนผมเดินอยู่ผู้บัญชำกำรเก่ำโทรมำคุยกับผม บอกให้ไป คุยกับหมิงหลำงหน่อย เมื่อวำนตอนออกไปทำภำรกิจเขำยิง เพื่อนเก่ำของตัวเองตำย”

“ว่ำไงนะ?!” ศำสตรำจำรย์หลิวตกใจ นึกถึงอำกำรผิดปกติ ในวันนี้ของเสี่ยวเชี่ยน เธอเดินไปเดินมำอย่ำงร้อนใจ

หรือว่ำแบบทดสอบที่เสี่ยวเชี่ยนเอำมำให้ดูจริงๆ แล้วเป็น ของอวี๋หมิงหลำง?

“ดูจำกรำยละเอียดแล้วมันไม่มีปั ญหำเลยจริงๆ แต่ตัวเขำ เกิดเรื่องขึ้นขนำดนี้ ทำไมไม่มีควำมผิดปกติอะไรเลย? แล้วเสี่ยว ปืนเหล็กควรช่วยอวี๋ไข่เหล็กยังไง? ถ้ำไม่ไหวฉันต้องไปตรวจดู ด้วยตัวเอง ก็ไม่ได้ อวี๋ไข่เหล็กเป็นพวกรักศักดิ์ศรี ฉันไปเขำต้อง ไม่ให้ควำมร่วมมือแน่ ทำไงดี…”

ศำสตรำจำรย์หลิวเดินไปเดินมำในบ้ำนด้วยควำมร้อนใจ เธออยำกโทรหำเสี่ยวเชี่ยนเพื่อให้กลับมำหำรือเรื่องแผนกำร

9 5 9 5

รักษำ แต่สำยไม่ว่ำง

เวลำนี้เสี่ยวเชี่ยนโทรหำคนๆ หนึ่งอยู่

ตอนที่อำข่ำรับสำยจำกเสี่ยวเชี่ยนเธอกำลังอยู่ในลำนจอด รถ รถสปอร์ตสุดหรูของเจิ้งซวี่จอดอยู่อย่ำงโดดเดี่ยว อำข่ำเอำ สีมำหนึ่งถัง เตรียมจะตกแต่งเต่ำตัวน้อยบนรถของเขำ

“ประธำนเชี่ยน?” อำข่ำรู้สึกเซอร์ไพรส์มำก

นึกไม่ถึงว่ำประธำนเชี่ยนจะเป็นฝ่ ำยโทรหำเธอ ปกติจะเป็น เธอที่ทำตัวติดหนึบประธำนเชี่ยน หรือว่ำประธำนเชี่ยนอยำกจะ ส่งสัญญำณเป็นเพื่อนซี้ปึ้กกับเธอ?

“อำข่ำ ฉันขอเบอร์เขำหน่อย”

“ใครเหรอ?”

“ชีอวี่เซวียน”

“…” ปฏิกิริยำแรกของอำข่ำคือเงยหน้ำมองฟ้ ำ ก็ไม่เห็นเกิด ปรำกฏกำรณ์ประหลำดอย่ำงในนิยำยว่ำเลย เช่น ฟ้ำผ่ำกลำงวัน แสกๆ ฝนตกหนักในฤดูหนำวงี้

9 5 9 6

“ประธำนเชี่ยน เธอไม่ใช่ไม่อยำกเจอบอสของฉันหรอก เหรอ? ท ำไมถึง…”

“ฉันมีเรื่องสงสัยบำงอย่ำงอยำกขอคำแนะนำจำกเขำ สะดวกไหม?” เพื่อเสี่ยวเฉียงของเธอ เสี่ยวเชี่ยนยอมทิ้งศักดิ์ศรี ของตัวเอง ต่อให้เป็นชีอวี่เซวียนคนที่เธอไม่ชอบมำตลอด เธอก็ ยอมขอควำมช่วยเหลือจำกเขำ

“สะดวกสิ สะดวกมำกๆ เลย! ถ้ำบอสฉันรู้นะดีใจตำยแน่! นี่ เบอร์เขำ…”

ตอนเสี่ยวเชี่ยนโทรไปเบอร์นั้น ชีอวี่เซวียนกำลังทำงำน ใหญ่อยู่