บทที่ 1338 หลักกำรสำกลที่ทำร้ำยคนโสด

เสี่ยวเชี่ยนยิ้มอย่ำงอ่อนโยน “ที่รัก ดูซิฉันดีกับนำยแค่ไหน กับคนอื่นฉันต้องเป็นคนฉลำด แต่กับนำยฉันทิ้งเล่ห์เหลี่ยมหมด ใช้ควำมจริงใจแบบโง่ๆ กับนำย ซึ้งใจไหม?”

“… ไม่เลย!” ประโยคนี้เสี่ยวเฉียงเข้ำใจแล้ว ควำมหมำยของ เมียคือ เธอดูถูกเขำอย่ำงจริงใจ!

ขนำดควำม ‘จอมปลอม’ ก็ยังไม่ต้องเสแสร้ง ฮึ่ยๆๆ!

“ฉันเปล่ำนะ! ฉันชมนำยอยู่ วันนี้พฤติกรรมของนำยได้ แสดงให้พวกเรำเห็นถึงวิธีที่ดีที่สุดในกำรจัดกำรกับควำมรู้สึกที่ มันอัดอั้นตันใจของคนที่อีคิวไม่สูง นำยรู้ไหมคืออะไร?”

“อะไร?” เสี่ยวเฉียงคิดตำมที่เธอพูดแล้วถำม พอถำมเสร็จก็ รู้สึกแปลกๆ เดี๋ยวนะ อีคิวไม่สูง?!

นี่ถ้ำฟั งไม่เข้ำใจคงไม่ใช่ปั ญหำเรื่องอีคิวแล้วล่ะ ไอคิวไม่พอ ต่ำงหำก!

ครั้นแล้วเขำจึงเอื้อมมือจะคว้ำเธอไว้ แต่เสี่ยวเชี่ยนวิ่งหนีไป ได้อย่ำงลอยนวล

1 1 2 7 8

“กล้ำพูดก็อย่ำหนีสิ!”

“ฉันจะหนี ท ำไม อยำกตัดขำฉันเหรอ?” เสี่ยวเชี่ยนกลอก ตำไปมำ สำยตำมีแววทะเล้น

“ผมไม่ตัดขำคุณหรอก ผม ถ้ำคุณกล้ำหนีผมจะเอำน้ำลำย ทำมำร์คหน้ำให้คุณ!”

วิธีนี้เจ๋งตำมคำด

เสี่ยวเชี่ยนทำหน้ำสะอิดสะเอียนออกมำ

“พี่ชำยฉันยอมละ อย่ำงน้อยๆ ก็เป็นคนมีหน้ำมีตำนะ นำย ทำคนอื่นขยะแขยงแล้วตัวเองไม่ขยะแขยงเหรอ? นำยคิดว่ำ ตัวเองเป็นนกนำงแอ่น ทิ้งน้ำลำยไว้ทำเป็นรังนกได้เหรอ?”

“กล้ำรังเกียจสำมีตัวเอง ผมเข้ำใจแล้ว คุณจะต้องรังเกียจที่ มันไม่ชุ่มฉ่ำพอใช่ไหม มำๆ เดี๋ยวพี่ป้อนให้เพิ่ม!”

อวี๋หมิงหลำงยึดหลักกำรขยะแขยงคนเดียวไม่พอมันต้อง สองคน เขำจับเธอมำจูบอย่ำงหนักหน่วงอีกรอบ จนเวลำล่วงเลย ไปสักพัก

ตอนที่มือของเขำเริ่มอยู่ไม่สุข เคลื่อนย้ำยไปมำตำมเรือน

1 1 2 7 9

ร่ำง ทันใดนั้นเสี่ยวเชี่ยนก็นึกอะไรได้ เธอจึงถอยไปหนึ่งก้ำว แล้วชี้หน้ำเสี่ยวเฉียง “ฉันเกือบลืมเรื่องสำคัญเพรำะคนหื่นอย่ำงนำยแล้วเนี่ย!”

เดี๋ยวก็ควำมฝั นในหอแดง เดี๋ยวก็กวีหยวน จอดรถชมเม เปิ้ลยำมค่ำคืนงี้ ยังจะมีพำนจินเหลียนในสวนองุ่น เรื่องพวกนี้ เดี๋ยวค่อยศึกษำ ‘เชิงลึก’ กัน ตอนนี้เธอต้องเอำเรื่องสำคัญก่อน

“เรื่องส ำคัญ?!” เสี่ยวเฉียงทำหน้ำไม่พอใจ

ยังจะมีเรื่องอะไรที่สำคัญไปกว่ำกำรศึกษำอิทธิพลของ วรรณกรรมโบรำณที่มีต่อแผนกำรมีบุตรและกำรควบคุม ประชำกรอีก?

“ฉันมีเรื่องให้นำยไปทำ…” เสี่ยวเชี่ยนเข้ำไปกระซิบข้ำงหู เขำ

เสี่ยวเหวยจ้องพ่อแม่คุยกันตำแป๋ ว ถึงจะฟั งไม่เข้ำใจ แต่ดู จำกสีหน้ำของพ่อกับแม่ก็เข้ำใจแล้ว

เด็กน้อยพยักหน้ำ อืมๆ ขอแค่ยอมหงอให้แม่ก็ถือว่ำ ถูกต้องแล้ว

1 1 2 8 0

อวี๋หมิงหลำงจำกที่ตอนแรกไม่สบอำรมณ์ พอเสี่ยวเชี่ยนพูด ไปถึงช่วงท้ำยเขำก็ตื่นเต้นขึ้นมำทันที

อย่ำงอื่นไม่เท่ำไร เอำแค่เรื่องที่เมียเขำอยำกเอำคืนมู่ฮวำ หลี เรื่องนี้พี่เฉียงจะพลำดไม่ได้!

“นำยไหวไหมเนี่ย?” เสี่ยวเชี่ยนถำมเขำ เรื่องที่เธอพูดมำถ้ำ ให้ทำจริงก็แอบยำก แต่มียอดมนุษย์อย่ำงเสี่ยวเฉียงอยู่ ทุกอย่ำง ก็เป็นไปได้

“พี่ชำยไม่ไหวไม่ได้! รอดูได้เลยเมียจ๋ำ!”

เสี่ยวเฉียงลุกขึ้นไปโทรศัพท์เพื่อจัดกำรเรื่องที่เสี่ยวเชี่ยน ต้องกำรให้เขำทำ