บทที่ 1349 เพรำะอะไรไม่รู้จริงเหรอ

เสี่ยวเชี่ยนใช้เวลำไม่กี่นำทีให้ควำมรู้เรื่อง PUA สีหน้ำของ เล่อเล่อเริ่มไม่โอเคแล้ว “พี่สะใภ้ฉันให้พี่มำเหรอคะ?” เวลำนี้ต่อให้เป็นคนควำมรู้สึกช้ำก็ควรรู้แล้วถึงวัตถุประสงค์ ในกำรมำของเสี่ยวเชี่ยน เสี่ยวเชี่ยนเองก็ไม่เลี่ยงตอบคำถำมนี้ “ใช่ สุ่ยเซียนพี่สะใภ้เธอเป็นพี่น้องบุญธรรมกับพี่ เขำเป็น ห่วงเธอมำก” “ฉันบอกไปตั้งกี่ครั้งแล้วว่ำฉันเกลียดคนที่ยุ่งเรื่องส่วนตัว ของคนอื่นที่สุด ฝำกขอบคุณ ‘ควำมหวังดี’ ของเขำที่มีให้ฉันด้วย นะคะ แต่ฉันไม่ต้องกำร!” เล่อเล่อพูดจบก็จะเดินออก เสี่ยวเชี่ยน เองก็ไม่รั้ง แค่พูดลอยๆ “ควำมรักที่เธอคิดว่ำมันปกติ แต่มันกลับเป็นแผนที่คนอื่น วำงหมำกมำอย่ำงดี กล้ำพนันกับพี่ไหมล่ะ?” “ไม่เอำ” “ถ้ำเธอเดินออกจำกประตูตอนนี้ ครอบครัวเธอไม่มีทำง1 1 3 7 0 ยอมรับพวกเธอทั้งชีวิตแน่นอน ในเมื่อเธอคิดว่ำเธอกับหยำงกวง คือรักแท้ ถ้ำอย่ำงนั้นทำไมต้องกลัวที่จะพนันเล็กๆ กับพี่ด้วยล่ะ สมมติว่ำเธอชนะพี่ พี่จะไม่ถำมเรื่องนี้อีกเด็ดขำด อีกทั้งยังจะช่วย พูดให้พี่สะใภ้กับเต๋อซีพี่ชำยเธอยอมถอยด้วย น้ำหนักคำพูดของ พี่ในตระกูลทังเธอก็น่ำจะรู้นะ” “หรือว่ำพี่คือ…” ดูเหมือนเล่อเล่อจะเข้ำใจอะไรขึ้นมำแล้ว พ่อเธอเคยเล่ำว่ำ กิจกำรของบ้ำนพี่สะใภ้มีผู้ถือหุ้นลึกลับอยู่ คน เรียกได้ว่ำตำแหน่งเทียบเท่ำพี่สะใภ้ โปรเจกต์ใหญ่ๆ ของ หลำยบริษัทก็มีคนๆ นี้คอยร่วมวำงแผน มีคนภำยนอกที่ พยำยำมขุดคุ้ยเหมือนกันว่ำใครกันที่เก่งขนำดนี้ หลำยครั้งเข้ำ มำแทรกแซงกำรด ำเนินงำนในช่วงเวลำสำคัญของบริษัทได้ ทันเวลำ ทำให้คนที่รอดูสองสำมีภรรยำสุ่ยเซียนกับเต๋อซีล้มไม่ เป็นท่ำถึงกับต้องหงำยเงิบ คนในครอบครัวที่รู้มีไม่เยอะ ได้ยินมำว่ำสนิทกับสุ่ยเซียน มำก อำยุยังไม่เยอะ “พี่เอง” เสี่ยวเชี่ยนยิ้มให้ เธอเอำมือเสยผม เล่อเล่อพบว่ำ แค่ท่ำทำงเล็กๆ น้อยก็แสดงให้เห็นถึงควำมเท่ห์ของคนๆ นี้ได้ แล้ว แถมยังหน้ำตำด้วย ต่อให้เป็นผู้หญิงมองก็ยังต้องรู้สึกหัว1 1 3 7 1ใจเต้นแรง“ฟั งไปตั้งเยอะแล้วคงไม่ถือสำถ้ำจะฟั งอีกนิด? ไม่สู้นั่งก่อนฟั งพี่อธิบำยขั้นตอนที่เห็นได้บ่อยของ PUA สนใจไหม?”“หยำงกวงรักฉันจริงๆ พวกเรำไม่ได้เป็นแบบที่พี่คิด!”“อืมๆ ก็เพรำะว่ำเธอคิดว่ำไม่ใช่ พี่ถึงได้อยำกเล่ำให้ฟั งไงล่ะเอำแบบนี้ พี่ถำมเธอตอบ ตอนที่พวกเธอเพิ่งรู้จักกัน บ้ำนของเขำมีสัตว์เลี้ยงด้วยใช่ไหม อย่ำงเช่นแมว หมำ?”“พี่รู้ได้ไง?”“แถมเขำยังอ้ำงเหตุผลสำรพัดเพื่อให้เธอไปที่เขำ จำกนั้นก็‘บังเอิญ’ ทำให้เธอเห็นสัตว์เลี้ยงที่น่ำรักของเขำ?”เป๊ ะ!“จำกนั้นจิตใต้สำนึกของเธอก็จะรู้สึกว่ำเขำเป็นคนจิตใจดี”“…”“ยังมีอีกเยอะนะ อย่ำงเช่น เขำมักจะทำเป็นเก็บใบไม้บนหัวเธอออกให้บ่อยๆ หรือไม่ก็ผูกเชือกรองเท้ำให้เธอ จัดเสื้อผ้ำ1 1 3 7 2ให้?”“!!!”“ยังมี…”เสี่ยวเชี่ยนยกตัวอย่ำงพลำงสังเกตสีหน้ำของเล่อเล่อแล้วค่อยๆ เปลี่ยนทิศทำงกำรพูด ทำไมคนที่รู้ด้ำนจิตวิทยำถึงได้ดูคนแม่น ก็เพรำะขอแค่เริ่มต้นได้สวย เรื่องที่เหลือก็ไหลไปตำมน้ำเอง โดยอำศัยกำรสังเกตกำรเปลี่ยนแปลงของท่ำทำงและสีหน้ำ พูดแบบนี้ไปไม่กี่นำที สีหน้ำของเล่อเล่อที่มองเสี่ยวเชี่ยนก็เปลี่ยนไปนอกจำกควำมตกใจแล้วยังเจือไปด้วยควำมสับสน“ไม่ได้จะบอกว่ำ PUA ไม่ดีนะ หลักๆ ให้ดูที่จุดประสงค์ของคนใช้ว่ำคืออะไร คิดๆ ดูตอนนี้เธออำจกำลังสงสัยว่ำตัวเองถูกหลอกหรือเปล่ำ แต่ก็รู้สึกไม่อยำกจะเชื่อ ใช่ไหมล่ะ?”สีหน้ำของเล่อเล่อเหมือนกำลังถำมว่ำ รู้ได้ไง?หรือผู้หญิงคนนี้มีวิชำอ่ำนใจคน?“พี่ไม่มีวิชำอ่ำนใจคน พี่ก็แค่พอรู้เรื่องพวกนี้มำบ้ำง ตอนนี้พี่1 1 3 7 3ไม่บังคับเอำคำตอบจำกเธอหรอก เพรำะเรื่องถูกหลอกอะไรแบบนี้ ไม่ว่ำจะถูกหลอกให้รักหรือถูกหลอกเอำทรัพย์สิน มันจะ