ตอนที่ 578
ตอนที่ 1028 แค่เห็นก็รู้ทุกอย่าง
October 31, 2026
“ถ้าฉันไม่เหมาะ งั้นการมีตัวตนของคุณในศูนย์วิจัยมันก็แค่การเอาชื่อมาใส่เพื่อกินเงินเดือนไปวันๆนั่นแหละค่ะ”
ถึงแม้ยามปกติทุกคนพูดจากระทบกระทั่งกันบ้าง แต่ก็เป็นการแดกดันกันทางอ้อม คำพูดของเสี่ยวเชี่ยนพอเริ่มก็ปล่อยหมัดเด็ดตรงฮุกเข้าพอดี ทำให้พี่หลี่ออกอาการไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด แม้แต่หน้ากากที่แสร้งทำเป็นคนมนุษยสัมพันธ์ดีก็ยังลืมใส่
“ฉันเรียนด้านจิตวิทยาคลินิก ซึ่งมาเป็นตัวเสริมให้คนอื่นๆในทีมได้พอดี โดยส่วนตัวฉันคิดว่าการจับกลุ่มแบบนี้เหมาะสมแล้ว ส่วนคุณ หึหึ” เสี่ยวเชี่ยนมองพี่หลี่ตั้งแต่หัวจรดเท้าพลางแสยะยิ้ม
ถ้าพี่หลี่ฉลาดพอก็ควรรู้จักหยุดการสนทนาเรื่องนี้ได้แล้ว แต่น่าเสียดายที่เขาอยากหาเรื่องใส่ตัว
“เรียนจิตวิทยาคลินิกมาแต่คุณก็อายุยังน้อยเกินไป หากทางทีมเขาอยากจ้างคนมาจริงๆมีเหรอถึงกับต้องเชิญคุณมา? น้องสาว พ่อแม่เป็นใครเหรอ ไหนเล่าให้พวกเราฟังหน่อย เผื่ออีกหน่อยพี่ชายคนนี้มีเรื่องอยากให้ช่วย!”
“พอแล้ว จะคุยอะไรกันเยอะแยะ รีบไปทำงานได้แล้ว!” อาเพียวตัดบท อยากดึงเสี่ยวเชี่ยนออกจากตรงนี้ แต่กลับถูกเสี่ยวเชี่ยนปัดมือออก
เรื่องมาถึงขนาดนี้แล้ว เสี่ยวเชี่ยนไม่จำเป็นต้องไว้หน้าพี่หลี่อีก
เธอก้าวขึ้นหน้าแล้วกระซิบพูดบางอย่าง จากนั้นพี่หลี่ก็หน้าถอดสี
“คุณ…?!” ความลับสุดยอดที่เขาอุตส่าห์ปกปิด ผู้หญิงคนนี้รู้ได้ยังไง?
เสี่ยวเชี่ยนยิ้มเหมือนได้รับชัยชนะ “ยอมรับตัวตนของฉันหรือยัง?”
พี่หลี่อึ้งกับคำพูดเมื่อครู่ของเสี่ยวเชี่ยนจนพูดไม่ออก คนอื่นๆไม่ได้ยินว่าเสี่ยวเชี่ยนพูดอะไร เห็นแค่เสี่ยวเชี่ยนพูดนิดหน่อยก็ทำพี่หลี่หน้าถอดสี
“พี่ใหญ่?” คนอื่นๆถามพี่หลี่ด้วยความสงสัย
“ไม่ยอมรับฉันเหรอ? คุณยังคงยืนยันหนักแน่นว่าฉันอาศัยเส้นสายพ่อแม่เข้ามาใช่ไหม? งั้นก็ได้ ฉันจะเอาเรื่องที่บอกคุณเมื่อกี้พูดออกมาให้ทุกคนช่วยคิดหน่อยว่ามันถูกหรือเปล่า คืออย่างนี้นะ—”
“หยุด!” พี่หลี่รีบห้ามเสี่ยวเชี่ยน
เสี่ยวเชี่ยนเชิ่ดหน้าขึ้นอย่างได้ใจ สีหน้าของเธอบ่งบอกได้ว่า ‘ขอร้องฉันสิ!’ แต่ปากเธอก็ยังไม่ยอมหยุด
“ฉันแซ่เฉิน เป็นคนไม่เอาไหนที่อาศัยเส้นสายพ่อแม่เข้ามา”
“หมอเฉิน! ผมผิดไปแล้ว! เมื่อกี้ผมล้อเล่น คุณมาอยู่กับพวกอาเพียวได้ดูก็รู้ว่าไม่ธรรมดา!”
ท่าทางของพี่หลี่ที่แตกต่างจากตอนแรกทำให้ทุกคนมองเสี่ยวเชี่ยนด้วยสีหน้าตกตะลึง นี่เธอพูดอะไรกันแน่ แค่ประโยคเดียวก็สยบพี่หลี่ได้?
“ฉันแบกรับคำชมของคุณไม่ไหวหรอกค่ะ ฉันมันก็แค่คนไม่เอาไหน ต้องใช้เส้นสายของพ่อแม่เข้ามา แถมคนในทีมของฉันก็ยังเป็นแค่ทหารจนๆ พวกเราไม่เก่งเท่าพวกคุณ!”
“หมอเฉินผมผิดไปแล้ว! เมื่อกี้ผมแค่ล้อเล่นจริงๆนะ เมื่อก่อนอาเพียวเป็นคนที่เก่งที่สุดในคณะเรา เขาไปรับใช้ชาติได้แบบนี้ถือเป็นเกียรติที่น่ายกย่อง เกียรติของทหารเอาเงินมาวัดค่าได้ที่ไหนกัน!”
พี่หลี่กลัวเสี่ยวเชี่ยนเปิดโปงความลับของตัวเอง เมื่อกี้เขาทำตัวอวดดีแค่ไหน ตอนนี้ต้องรับกรรมมากกว่าเดิม เหมือนโดนตบกลับหน้าชายิ่งกว่า
“ต่อไปจำไว้ให้ดีนะคะ ทหารเป็นเสาหลักของประเทศ เป็นความหวังของประชาชน เป็นแนวหน้าปกป้องผืนแผ่นดิน อาชีพทหารเป็นอาชีพที่พวกเราต้องให้เกียรติ!”
เสี่ยวเชี่ยนพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่นทรงพลัง เธอก็แค่ต้องการสั่งสอนคนมีทัศนคติบิดเบี้ยวอย่างพี่หลี่ พี่หลี่ไม่เหลือเค้าความอวดดี เอาแต่พยักหน้าพลางพูดครับๆๆ
ก็แกเล่นกุมความลับของคนอื่นเอาไว้นี่ พูดอะไรก็ถูกหมดสิ!