ตอนที่ 598
ตอนที่ 1048 เสี่ยวเฉียงจอมหึงแสดงความเป็นสามี
October 31, 2026
เสี่ยวเชี่ยนคุยโทรศัพท์พลางมองอวี๋หมิงหลาง เห็นเขาหูผึ่งขนาดนั้นแต่ก็ยังทำเป็นเนียนเหมือนไม่ได้แอบฟัง เธอจึงถือโทรศัพท์บ้านไร้สายหันเดินเข้าห้องน้ำต่อหน้าต่อตาเขา
พอประตูปิดลงข้างนอกก็ไม่ได้ยินเสียงจากข้างใน
อวี๋หมิงหลางแอบหงุดหงิดนิดๆในใจ แต่ที่มากกว่าก็คือหมั่นเขี้ยวเข็ดฟันพฤติกรรมของยัยตัวแสบคนนี้
นับตั้งแต่เธอปิดประตูห้องน้ำ สายตาท้าทายที่มองมา อวี๋หมิงหลางมั่นใจและแน่ใจว่าเธอจงใจยั่วโมโหเขา!
เสี่ยวเชี่ยนนั่งไขว่ห้างอยู่บนโถส้วมพลางคุยกับเจิ้งซวี่ต่อ
“นายรู้จักคนทำงานสื่อในเมืองหลินบ้างไหม?”
“หัวหน้าสถานีเคยมากินเหล้ากับผมบ้าง พอจะสนิทกันอยู่ มีอะไรเหรอ?”
“บอกเขาช่วยส่งคนของฉันไปเรียนเมืองนอกได้ไหม สามเดือนขึ้นไป ฉันจ่ายเอง”
“คุณแอบเลี้ยงต้อยลับหลังหมาทหารเหรอ?” เจิ้งซวี่พอได้ยินดังนั้นก็สนใจขึ้นมาทันที รีบพูดต่อ “เรื่องนี้คุณไม่ต้องควักเงิน ผมจัดการเอง”
เรื่องที่ยั่วโมโหหมาทหารได้เป็นเรื่องดีหมด!
“เพื่อนผู้หญิง”
“อ่อ งั้นคุณจ่ายเองนะ เลขบัญชีผมคุณรู้อยู่แล้ว” กลับคำง่ายเพียงชั่วพริบตา
แต่ทว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าประธานเชี่ยนมีเหรอจะมากลับคำกันได้ง่ายๆ
“รับปากใครไว้ก็ต้องทำให้ได้ นายบอกจะออกให้ก็ต้องออกให้” เสี่ยวเชี่ยนไม่มีทางปล่อยโอกาสขูดรีดลูกค้ารายใหญ่ไปหรอก
เจิ้งซวี่รู้จักกับเธอมาตั้งหลายปี เธอจำเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นในชาติก่อนได้ดี ตรงไหนมีช่องทางรวยเธอก็บอกเขาหมด ไถเงินแค่นี้ขนหน้าแข้งไม่ร่วงหรอก
“ทำไมผมถึงได้รู้จักผู้หญิงจอมขูดรีดแบบนี้นะ…”
ขณะที่ทั้งสองคนกำลังคุยกันอยู่นั้นประตูก็เปิดออก อวี๋หมิงหลางแสร้งตะโกนถามเสียงดัง
“เมียจ๋า! ครีมอาบน้ำวางไว้ไหนเหรอ?”
ระดับเสียงขนาดนั้นเจิ้งซวี่ที่อยู่ปลายสายได้ยินพอดี มันทำให้เขาสะอิดสะเอียนไปอีกสักพักเลยทีเดียว
เสี่ยวเชี่ยนมองบนแล้วชี้ไปที่ชั้น
“อยู่นั่น หยิบเอาเอง”
อวี๋หมิงหลางเดินเข้าไปเปิดตู้หยิบครีมอาบน้ำ จากนั้นก็แสร้งทำเป็นถาม “เมียจ๋า คุยโทรศัพท์กับใครตั้งนาน ไหนว่าจะอาบน้ำด้วยกันไง?”
เจิ้งซวี่รู้สึกสะอิดสะเอียน “เฉินเสี่ยวเชี่ยน เรื่องนี้เดี๋ยวผมจัดการให้พรุ่งนี้ ถ้าไม่มีอะไรแล้ววางละนะ รำคาญเสียงหมาทหารเห่า”
อวี๋หมิงหลางชอบยั่วโมโหเจิ้งซวี่ไม่ใช่เรื่องที่เพิ่งเกิดได้วันสองวัน พอสบโอกาสก็ชอบแสดงความหวานทิ่มแทงใจเจิ้งซวี่เล่น ชายโสดที่คิดจะแย่งเมียเสี่ยวเฉียงทั้งหมดล้วนไม่มีค่าให้สงสารในสายตาของเสี่ยวเฉียง
“จิตใจอ่อนแอ แค่มีอะไรนิดหน่อยมากระทบก็เจ็บหนัก เจิ้งซวี่ถึงเวลาที่นายจะบอกลาความโสดได้แล้วนะ ได้ยินว่านายกับเฟิงหลานไปกันได้ดี จะหมั้นกันแล้วเหรอ? ยินดีด้วยนะ”
เสี่ยวเชี่ยนทนฟังคนอื่นจิกกัดหมาทหารของเธอไม่ได้ ใครกล้าว่าอวี๋หมิงหลางต่อหน้าเธอ เธอก็กล้าเอาคืน
“คุณไปฟังใครมาว่าผมจะหมั้นกับเฟิงหลาน?”
เฟิงหลานก็คือผู้หญิงคนที่เจิ้งซวี่ทะเลาะด้วยริมถนนเมื่อคราวก่อน อาข่าใช้จุมพิตเต้าหู้เหม็นช่วยเขาไว้ได้ทันเวลา
ก่อนหน้านี้เสี่ยวเชี่ยนเคยเตือนเจิ้งซวี่ว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ธรรมดา พอได้รู้จักก็รู้สึกได้เลยว่าเอาเรื่องไม่เบา
ดังนั้นเมื่อคราวก่อนเขาถึงได้หาทางบอกเลิกแบบเด็ดขาด แต่เจิ้งซวี่รู้จักนิสัยของเสี่ยวเชี่ยนดี เธอไม่มีทางพูดเรื่องที่ไม่มีหลักฐาน
“ข่าวที่ฉันได้ยินมาคือ มีคนจงใจปล่อยข่าวว่านายกำลังจะหมั้นกับเขา ฉันเตรียมของขวัญไว้ให้นายเรียบร้อยแล้วนะ เจิ้งซวี่ ยินดีด้วยนายจะเป็นเจ้าบ่าวแล้ว”
เจิ้งซวี่ทำสงครามเย็น
เขาพอจะรู้แล้ว ต้องเป็นผู้หญิงคนนั้นปล่อยข่าวแน่นอน หวังจะใช้กระแสข่าวมากดดันเขา และคำเตือนของเสี่ยวเชี่ยนก็มาได้พอดี