ตอนที่ 618
ตอนที่ 1068 แบบนี้ทุกอย่างก็ลงล็อค
October 31, 2026
ภาพเหตุการณ์ในตอนนี้สะเทือนใจมาก ขณะที่เสี่ยวเชี่ยนกำลังคิดหาทางดึงสติของทุกคนให้กลับมา ทันใดนั้นพี่สะใภ้ใหญ่ก็ถามขึ้นทั้งน้ำตา
“คุณไม่รู้ตัวเลยจริงเหรอ?”
“ผมไม่รู้อะไรเลยจริงๆนะ!”
“แบบนี้แสดงว่าคุณถูกเอาเปรียบ? แต่เขาเด็กกว่าคุณตั้งเยอะนะ!”
“ทำไมคุณพูดแบบนั้น! เห็นๆอยู่ว่าผมเป็นฝ่ายถูกเอาเปรียบ อยู่กันมาตั้งหลายปีคุณไม่รู้จักผมเหรอ ผมเป็นผู้ชายที่กินไม่เลือกเหรอ? คนอย่างผมจะต่ำช้าถึงขั้นหักหลังคู่ชีวิตแถมยังทำลายอนาคตคนในครอบครัวเลยเหรอ?!”
“หึหึ ก็ไม่แน่หรอก ฉันจำได้เมื่อไม่กี่วันก่อนมีคนพูดว่าฉันชอบทำเหมือนตัวเองยังสาวอยู่ รังเกียจที่ฉันแก่แล้ว”
“ผมพูดตอนไหน?!”
“ก็ตอนที่ฉันซื้อผ้าพันคอแล้วเลือกสีชมพูไง คุณหัวเราะเยาะฉัน”
“มันใช่เรื่องที่ไหนเล่า! ผมก็แค่ล้อคุณเล่น ปรักปรำกันชัดๆ ช่างเถอะ คุณตัดเถอะจะได้จบๆเรื่อง” พี่ใหญ่สติแตกเอาหัวโขกโต๊ะ พูดอย่างน้อยใจเหมือนตัวเองเป็นผู้หญิงที่เสียสาวให้ชายอื่น
…ไม่รู้ทำไมอยู่ๆเสี่ยวเชี่ยนก็อยากขำ
“คุณไม่รู้ตัวเลยจริงเหรอ? จำไม่ได้เลย? ไม่ได้ตั้งใจนอกใจ?” พี่สะใภ้ใหญ่ถามอีก
“ผมไม่รู้ตัวจริงๆ! จริงๆ! ไม่เชื่อคุณถามเสี่ยวเชี่ยนสิ เขาสะกดจิตผมแล้วผมก็ยังนึกไม่ออกอยู่ดี!” พี่ใหญ่ตอบคล่องมาก รู้เลยปกติอยู่บ้านใครเป็นใหญ่
“ถ้าคุณไม่รู้ตัวเลยจะลงมือทำได้ยังไง? จิตใต้สำนึกคุณเห็นว่าเขาสวยรู้สึกชอบเป็นทุนเดิมอยู่แล้วหรือเปล่า? ปกติเวลาคุณเมาฉันผลักยังไงคุณก็แน่นิ่งเหมือนศพ!”
เมื่อกี้ตอนมาถึงท่าทางที่ใจเย็นของพี่สะใภ้ใหญ่เกิดจากการอดกลั้น ตอนนี้หรอกถึงจะเป็นความรู้สึกที่แท้จริง
“ผีเท่านั้นแหละที่รู้ว่าเรื่องจริงเป็นไง ผมจำไม่ได้เลยจริงๆ! พอตื่นขึ้นมาผมจำได้แค่ว่าเจ็บเท้า ตรงเท้าแผลถลอกอยู่ ส่วนตรงอื่นผมไม่รู้สึกอะไรเลย!”
พี่ใหญ่โมโหมากที่ตัวเองถูกวางแผนเล่นงานจนกลายเป็นมีลูกอีกคนโดยไม่รู้ตัว พอเห็นเมียเสียใจขนาดนี้เขาก็หงุดหงิดที่ตัวเองทำอะไรไม่ได้เลย ต้องโทษที่เขาประมาทเอง ปล่อยให้ผู้หญิงที่น่าขยะแขยงคนนั้นฉวยโอกาสได้
เห็นพี่ใหญ่กับพี่สะใภ้คุยกัน เดิมเสี่ยวเฉียงกับเสี่ยวเชี่ยนคิดจะถอยให้สองคนนี้ได้มีโอกาสปรับความเข้าใจกัน แต่พอได้ยินประโยคหลังของทั้งคู่เท้าของทั้งสองคนก็หยุดชะงัก
เสี่ยวเชี่ยนหยุดเดินด้วยความรู้สึกของคนเป็นจิตแพทย์ คำพูดของพี่สะใภ้ใหญ่ทำให้เธอฉุกคิดขึ้นมาได้
เสี่ยวเฉียงหยุดเดินเพราะสัญชาตญาณของตัวเองล้วนๆ
ไม่สิ มันแปลกๆ!
“พี่สะใภ้ใหญ่ช่วยพูดแบบเมื่อกี้ใหม่อีกรอบสิครับ” เสี่ยวเฉียงพูด
“พี่พูดอะไรเหรอ?” พี่สะใภ้ใหญ่เช็ดน้ำตา
“เมื่อกี้พี่พูดว่า เวลาพี่ใหญ่เมา…แน่นิ่งเหมือนศพ?!”
เซ้นส์ของอวี๋หมิงหลางบอกว่าประโยคนี้น่าสงสัย
เสี่ยวเชี่ยนตีหัวตัวเอง “โง่จริง ฉันลืมเรื่องนี้ได้ไงเนี่ย!”
นี่เป็นจุดที่น่าสงสัยที่สุด!
เธอกับอวี๋หมิงหลางมองหน้ากัน แววตานั้นราวกับคิดอะไรออกเหมือนกัน
ใช่ ความไม่สมเหตุสมผลมันอยู่ตรงนี้นี่แหละ!
หน้าเสี่ยวเชี่ยนแดงเล็กน้อย เธอแกล้งไอแล้วแสร้งทำเป็นถามขึ้นอย่างใจเย็น “พี่ใหญ่คะ ฉัน แค่กๆ ฉันขอถามได้ไหมว่าแต่ละครั้งพี่กี่นาทีเหรอคะ?”
พี่ใหญ่ถึงกับสตั๊น พี่สะใภ้ใหญ่ตอบแทน “จะเป็นไปได้ไงแค่ไม่กี่นาทีก็เสร็จ พี่ใหญ่เธอไม่ได้ผิดปกติอะไรเสียหน่อย”