ตอนที่ 477

แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย – ตอนที่ 477 ในที่สุดก็ต้องมา “เสี่ยวเฉียง รอแป๊ปนึงนะๆ…” เธอดันเขาออกด้วยอาการหน้าแดงกล่ำ

“กลัวเหรอ?”

“เปล่า…” เสี่ยวเชี่ยนยังคงกังวลเรื่องชุดชั้นในสีเนื้อ แต่เสี่ยวเฉียงกลับเข้าไปงับหูเธอเบาๆ ชวนให้เคลิ้ม

พอรู้ว่าหนีไม่ได้แล้ว เธอจึงจำต้องใช้วิธีสุดท้าย

ทิ้งตัวลงในอ้อมกอดของเขา แล้วใช้ไม้ตายที่ไม่เคยล้มเหลวมาก่อนไม่ว่าชาติที่แล้วหรือชาตินี้

“พี่คะ หนูอยากอาบน้ำ…”

น้อยครั้งที่เธอจะทำเสียงออดอ้อน และอวี๋หมิงหลางก็เป็นคนที่ชอบอะไรแบบนี้เป็นพิเศษเสียด้วย หากเธอใช้วิธีนี้ เขาก็ติดกับอย่างง่ายดาย

ครั้งนี้ก็เป็นไปตามคาด เขาใช้สายตาที่หวานหยาดเยิ้มจนแทบสำลักจ้องไปที่ริมฝีปากของเธอ จากนั้นก็เอาลิ้นแตะริมฝีปากอันได้รูปของเสี่ยวเชี่ยน เธอรู้สึกได้ถึงลมหายใจของเขาที่บริเวณปาก พาให้เคลิ้มไปทั้งตัว

จังหวะนั้นเธอเห็นเขายิ้มเล็กน้อยแล้วบอกว่า ได้ เสี่ยวเชี่ยนดีใจมาก ขณะที่กำลังจะดันเขาออกเพื่อที่เธอจะได้ถอดชุดชั้นในสีเนื้อรุ่นป้าทิ้ง จากนั้นก็คลุมผ้าเช็ดตัวแล้วกลายร่างเป็นนางจิ้งจอก มีไอน้ำคละคลุ้งอยู่รอบตัว จัดให้ตาหนุ่มเลือดร้อนนี่ไม่ต้องนอนไปเลยทั้งคืน

แต่…

คำพูดต่อมาของเขาได้ทำให้สวรรค์ของเธอพังทลายลงแล้วผลักเธอกลับเข้าไปหาชุดชั้นในบ้าๆนั่นอีก

“เดี๋ยวผมอาบด้วย…”

ที่ควรมา สุดท้ายก็ต้องมา

ชุดชั้นในสีเนื้อที่ทำให้เสี่ยวเชี่ยนรู้สึกเคียดแค้น ในที่สุดก็ถูกเปิดเผย

แต่สถานการณ์กลับไม่ได้แย่เหมือนที่เสี่ยวเชี่ยนคิด

เพราะสิ่งที่เธอเป็นกังวลได้อยู่ในสายตาของเขาไม่เกินสามวินาที เขาจัดการถอดเสื้อในเธอไปพร้อมกับเสื้อนอก ส่วนกางเกงในสีเนื้อก็ดึงออกพร้อมกับกางเกงเช่นกัน แทบไม่ได้ใส่ใจเลยด้วยซ้ำ พวกมันถูกวางกองไว้บนพื้น คงแอบพูดกันอย่างน้อยใจเงียบๆว่า พวกมันเกิดเป็นสีเนื้อแล้วไปทำให้ใครเดือดร้อน? ถึงได้ดูถูกกันแบบนี้

เสี่ยวเชี่ยนไม่รู้ว่าตัวเองควรรู้สึกโชคดีที่เขาไม่ได้สนใจกางเกงในรุ่นอาม่าสีเนื้อพวกนี้ หรือควรจะอายกับท่าทางที่ไม่รู้จักอายของเขาดี

“ดูสิลูกเชี่ยนตัวแข็งทื่อเชียว ขนลุกด้วย น่าสงสารจัง ไม่ต้องกลัวนะ พี่ชายมาแล้ว…”

เขาโอบเธอเดินไปที่อ่างอาบน้ำ น้ำอุ่นไหลออกมาจากก๊อกอย่างรวดเร็ว คู่รักจูบกันอย่างดูดดื่มในอ่างอาบน้ำ ไอน้ำลอยคลุ้งอยู่รอบตัวพวกเขา ประตูที่ไม่ได้ปิดสนิททำให้เสียงที่ชวนให้เกิดอาการหน้าแดงเล็ดลอดออกไป…

คนๆเดียวกันมักจะแสดงออกต่างกันในสภาพอารมณ์ที่แตกต่าง ท่าทางของเขาในตอนนี้ดีกว่าเมื่อชาติที่แล้วมาก ใช้เพียงแค่มือกับปากก็พาเธอไปขึ้นสวรรค์ได้ ในขณะที่เธอกำลังล่องลอยอยู่บนท้องฟ้าอย่างเคลิบเคลิ้มอยู่นั้น เขาก็อุ้มเธอขึ้นอย่างอดรนทนไม่ไหว

ครั้งแรกอันมีค่าจะมาเสียเวลาอยู่ในอ่างไม่ได้ ความโรแมนติคจะอยู่แค่ในใจไม่ได้ ต้องสลักมันไว้บนเตียงด้วย

ผิวพรรณอันสวยงามของเธอเหมือนถูกฉาบด้วยแป้งหอมๆ เปล่งปลั่งเมื่ออยู่บนเตียงสีขาว คล้ายกับดอกโบตั๋นที่แย้มบานเต็มที่ ทั้งบริสุทธิ์ทั้งยั่วยวน

เขาตกอยู่ในห้วงอารมณ์ทั้งเสียดายทั้งภูมิใจ ใช้สายตามองสำรวจ ‘พื้นที่’ ที่เป็นของเขา ในที่สุดก็เข้าใจแล้วว่า ถึงลูกเชี่ยนของเขาจะสวย แต่เขาไม่มีทางยอมให้คนอื่นเห็นได้ง่ายๆ ของของเขา ยังไงก็ต้องเป็นของเขา

“ลูกเชี่ยน ผมมาแล้ว”

“ฉันรอนายอยู่นานแล้วนะ…” เธอกางแขนออก แล้วมองเข้าไปในดวงตาของเขา รอมานานแสนนาน

เดินบนเส้นทางอันไม่ยุติธรรมมาทั้งชาติ

โชคดีที่ชาตินี้ในที่สุดก็ได้เจอกันอีก

สองใจเป็นหนึ่งเดียว ไม่มีอะไรมาขวางกั้นอีก ไม่ได้กินยาระงับปวด แต่ก็ไม่ได้รู้สึกเจ็บเท่าไร ตอนที่ทั้งสองคนได้รวมกันเป็นหนึ่งเดียว น้ำตาของเธอได้คลออยู่ที่ตาเพราะคำพูดของเขา

“ผมจะรักคุณตลอดไป”

น่าซึ้งใจจริงๆ เธอลืมตาขึ้น ขณะที่กำลังจะบอกกับเขาว่าไม่เป็นไร กลับได้ยินเสียงทุ้มต่ำของเขาพูดขึ้นอีก

“พวกเรายังมีเวลาอีกเยอะ ไม่ต้องออกแรงงับมากขนาดนั้น คุณนี่ตะกละจัง…”