ตอนที่ 481

แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย – ตอนที่ 481 แฉความจริง อวี๋หมิงหลางตกใจ “ลูกเชี่ยน มีไวขนาดนั้นเลย? ไม่น่ามั้ง เพิ่งจะทำเอง…อีกอย่างตอนนั้นก็ใส่ถุง ต่อให้มีรูลอดออกไปก็ต้องรอเวลาปฏิสนธิอีกระยะหนึ่งไม่ใช่เหรอ?”

“ไปไกลๆเลย ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น”

เสี่ยวเชี่ยนทำอารมณ์ไม่ถูกกับการขัดจังหวะของเขา คนๆนี้นี่ชมไม่ได้เลยจริงๆ จุดประเด็นนิดหน่อยก็จินตนาการเลยเถิด

อันที่จริงเธอหมายความว่า บทบาทของอวี๋หมิงหลางในที่ทำงานก็เหมือนผู้ปกครองที่เข้มงวด ฝึกทหารเก่งๆ ต่อให้อยู่ข้างนอกมาเจอหวางย่าเฟยแบบนี้ก็ยังใช้วิธีรับมือแบบเฉพาะ

สายตาของอวี๋หมิงหลางทอดยาวไปไกล แววตาเหมือนกำลังครุ่นคิด เสี่ยวเชี่ยนรู้สึกอบอุ่นในหัวใจ

นี่เขากำลังเป็นห่วงเรื่องอนาคตของหวางย่าเฟยอยู่เหรอ บางครั้งเสี่ยวเฉียงของเธอก็เท่ห์ทะลุปรอทเลยจริงๆ

“เดี๋ยวกลับไปถึงพวกเราน่าจะลองที่กระจกดูบ้างนะ คราวก่อนไม่สำเร็จผมแอบเสียดายนิดหน่อย … เอ๊ะลูกเชี่ยน ทำไมสะดุดล่ะ?”

“ไปไกลๆเลยไอ้คนหน้าไม่อาย”

เธอไม่ควรคิดว่าตานี่จะคิดเรื่องที่เอาการเอางานเลยจริงๆ คนอะไรคิดเรื่องอย่างว่าด้วยสีหน้าจริงจังอะไรขนาดนี้

เดี๋ยวกลับไปเสี่ยวเฉียงจะทำอะไรบ้าง ไม่ต้องบอกก็รู้

เสี่ยวเชี่ยนที่น่าสงสาร ทายาไปยังไม่ทันจะหายปวด ผู้ชายหน้าด้านบางคนบอกว่าจะให้เสี่ยวเฉียงน้อยเป็นหมอทายาให้เอง ทาไปทามาก็ อะนะ

วันต่อมาตอนที่เสี่ยวเชี่ยนตื่นขึ้นก็เป็นเวลากลางวันแล้ว ข้างกายเย็นเฉียบ เขาออกไปนานแล้ว

ทำเสร็จแล้วก็ไปเหมือนเดิม แต่ความรู้สึกของเสี่ยวเชี่ยนกลับแตกต่างจากเมื่อชาติที่แล้ว ถึงแม้ในใจจะแอบผิดหวังนิดหน่อย แต่ที่มีมากกว่าก็คือความเข้าใจ

ถึงร่างกายจะยังปวดอยู่ แต่ก็รู้สึกได้ถึงความสบายตัว เขาคงจัดการทำความสะอาดให้เธอ แม้แต่จุดที่ปวดก็ทายาให้อย่างดี อีกทั้งหัวเตียงยังมีซุปที่เขาสั่งมาไว้ให้ ถึงกับไปหาหม้อรักษาอุณหภูมิมาใส่ไว้เพราะกลัวจะเย็นชืดหมด

ความใส่ใจที่พอจะทำได้ทั้งหมดเขาทำให้เธอแล้ว ใต้กล่องข้าวมีกระดาษโน้ตที่เขาทิ้งไว้ให้

จนถึงตอนนี้เสี่ยวเชี่ยนยังอารมณ์ดีอยู่กับการได้แชร์ความรู้สึกร่วมกับคนรัก แต่พอเธออ่านกระดาษโน้ตใบนั้นก็เกิดความรู้สึกที่หมดคำจะพูด

ถ้ำแห่งนางฟ้านางสวรรค์ ความสวยงามอยู่ที่จุดสุดยอดที่อันตรายนั้น ครั้งหน้าเจอกัน พวกเราค่อยร่วมค้นหาธรรมชาติอันพิศวงด้วยกันอีกนะ รอคอยวันที่จะได้จอดรถด้วยกันอีก

ตาบ้านี่…เขียนจอดตัวใหญ่ขนาดนั้นไม่ได้ตั้งใจจริงๆเหรอ?

ตุ๊กตาที่เมื่อวานยิงปืนได้มาถูกเขาวางไว้ที่พื้นข้างเตียง ที่น่าทุเรศก็คือเขาเอาขนมปังแท่งยาวทำจากข้าวโพดที่ซื้อกลับมาไปวางระหว่างขาของตุ๊กตา เมื่อคืนไม่ทันได้มองดูให้ดีๆ พอวันนี้มองดูแล้ว อันที่จริงตุ๊กตาหมีตัวนี้ก็หน้าตาคล้ายอวี๋หมิงหลางอยู่เหมือนกันนะ ดูหน้าด้านพอกัน

“บ้าบอจริงๆ ท่าอะไรนั่น…” เสี่ยวเชี่ยนไปดึงขนมปังออก ดูเหมือนอวี๋หมิงหลางที่กลายเป็นผู้ชายเต็มตัวแล้วจะหน้าหนายิ่งกว่าเดิม เอาของแบบนี้ไปวางตรงนั้น ในสมองเลยมีภาพเหตุการณ์เมื่อคืนลอยมา

ดูเหมือนเธอจะได้จับของประมาณนี้เหมือนกัน แต่ยาวกว่าอันนี้…ฮึ่ย ลามกตามตาบ้านั่นไปแล้ว

ถึงแม้ร่างกายจะยังอ่อนล้า แต่ในใจกลับเต็มอิ่ม ความรู้สึกเหมือนได้ปลดปล่อยความกดดันออกไปจนโล่ง ทำให้เสี่ยวเชี่ยนสดชื่นกระปรี้กระเปร่า เธออาบน้ำแล้วกินอาหารเช้า เวลาล่วงเลยมาจนป่านนี้แล้วเธอคงไม่ไปเข้าเรียน โดดเรียนเลยทั้งวัน

บนโต๊ะตรงหัวเตียงนอกจากจะมีอาหารเช้าแล้วยังมีซองเอกสารสีน้ำตาลวางอยู่