ตอนที่ 491

แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย – ตอนที่ 491 จะยอมได้ยัง “ประธานเชี่ยน ทำไมแต่งตัวแบบนี้ล่ะ? จะไปเจอใครเหรอ?”

สืออวี้เดินวนรอบเสี่ยวเชี่ยนไปๆมาๆ

เสี่ยวเชี่ยนก้มมองสำรวจเสื้อผ้าตัวเอง “มันแปลกเหรอ?”

“มันดูเป็นทางการมาก เป็นครั้งแรกที่ฉันเห็นคนใส่ชุดขาวแล้วให้ความรู้สึกเย็นชา มองเธอแล้วรู้สึกเครียดขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก”

เสี่ยวเชี่ยนตบบ่าสืออวี้ “สมกับที่เรียนด้านศิลปะ เซ้นส์เป๊ะมาก”

เธอต้องการทำตัวสร้างแรงกดดันให้อาหญิง เดี๋ยวเธอกำลังจะไปจัดการกับอาหญิงให้รู้เรื่อง

“แปลกจัง ต้าอีอยู่หอก็ชอบใส่เดรสขาว ทำไมให้ความรู้สึกไม่เหมือนกับเธอใส่เลยล่ะ?” สืออวี้พูดด้วยความสงสัย

เสี่ยวเชี่ยนสวมเสื้อกันลมตัวยาวสีขาวยี่ห้อOnly ข้างในสวมเสื้อเชิ้ตงานดีสีเดียวกัน กางเกงสูทขากระบอกแฟชั่น รองเท้าส้นสูง8เซนติเมตร ผมปล่อยยาวสยายลงมา สวมแว่นกันแดดสีชา ไปยืนที่ไหนไม่เพียงแต่จะดูสง่าแล้ว ยังดูมีบุคลิกที่ข่มคนข้างๆได้อย่างง่ายดาย ยิ่งถ้าเอามือเสยผมยิ่งให้ความรู้สึกอีกแบบ

“ที่เธอรู้สึกเครียดขึ้นมาเป็นเพราะช่วงนี้เธอเป็นกังวลเรื่องตัวเองกับพี่ชายไง สีที่ต่างกันให้ความรู้สึกที่แตกต่างกับคนในแต่ละอารมณ์ สีขาวให้ความรู้สึกเย็นชา สร้างแรงกดดัน สีแดงทำให้คนคิดมากกับรู้สึกหงุดหงิดใจ วันนี้ถือว่าฉันเมตตาอยู่นะที่ไม่ใส่สีแดงไปเจอเขา”

นักจิตวิทยาค่อนข้างพิถีพิถันเรื่องการใช้สี เสี่ยวเชี่ยนรู้ว่าต้องแต่งตัวแบบไหนถึงจะได้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุด

“ฉันกลับรู้สึกว่าคนหุ่นไม่ดีใส่สีขาวไม่เพียงแต่จะทำให้คนอื่นเครียดแล้วยังจะทำให้ดูเผละด้วย ช่วงนี้ฉันน้ำหนักขึ้นตั้งโลกว่า แต่ฉันคิดดูแล้วพี่เฉียวเจิ้นคงไม่แคร์เรื่องฉันอ้วนหรอก เขาไม่ใช่ผู้ชายที่สนเรื่องรูปลักษณ์ภายนอก”

สืออวี้เพ่งความสนใจไปที่หุ่นของเสี่ยวเชี่ยน ประธานเชี่ยนหุ่นดีจริงๆ เอวเล็กมาก

เนื่องจากความสัมพันธ์ของเธอกับพี่เฉียวเจิ้นคืบหน้าไปมาก เธอจึงอารมณ์ดีเป็นพิเศษ ชอบกินจุกจิก แล้วทุกอย่างก็ไปลงที่หุ่น เนื้อหนังมากองเป็นภูเขา จะไม่ให้อ้วนได้ไง

“เลิกหาข้ออ้างกินจุกจิกได้แล้ว เป็นผู้หญิงต้องโหดๆกับตัวเองหน่อย ใส่เสื้อผ้าที่แพงที่สุดที่เธอซื้อได้ รักษารูปร่างให้เพอร์เฟคที่สุด การจะรักคนๆหนึ่งเริ่มที่รูปร่างหน้าตา ตามมาด้วยรสนิยม ถ้าพี่เธอหน้าตาเหมือนดาวตลกเธอยังจะชอบเขาไหม? เหมือนกันนั่นแหละ ถ้าเธออ้วนถึงร้อยโลเขายังจะซื่อสัตย์กับเธออยู่อีกสักเท่าไรกัน? ต่อไปถ้าจะจึ๊กกันต้องปิดไฟ แล้วพอเขาคลำเจอห่วงยางรอบตัวเธอ ไม่แน่อาจคิดว่านั่นเป็นหน้าอกเธอนะ…”

“อ๊า ปากร้ายมาก” สืออวี้ถูกโจมตีอย่างรุนแรง

นึกถึงภาพนั้นแล้วก็อดขนลุกไม่ได้

เสี่ยวเชี่ยนตบบ่าสืออวี้ แล้วมองน่องไก่ทอดที่วางอยู่บนเตียงสืออวี้อย่างสื่อความหมาย จากนั้นก็ส่ายหน้า

“จากมุมมองทางจิตวิทยาการมองคนที่รูปร่างหน้าตานับเป็นเรื่องที่อยู่ในหลักการ ภาพลักษณ์ของเธอเป็นการแสดงออกถึงการให้เกียรติตัวเอง และก็ให้เกียรติคนอื่น ในฐานะที่เป็นผู้หญิงการใช้ชีวิตอย่างพิถีพิถันก็ถือเป็นการให้เกียรติชีวิตเราเองด้วยนะ”

พอเสี่ยวเชี่ยนไปแล้วสืออวี้ก็ยังยืนอยู่ที่เดิม ส่องกระจกของโรงแรมอยู่อย่างนั้น แล้วดึงพุงน้อยๆของตัวเองเล่น

“คิดว่าเนื้อตรงท้องเป็นนมงั้นเหรอ? นี่มันจะมากเกินไปแล้วนะ ประธานเชี่ยนปากร้ายจริงๆ”

ตอนที่สืออวี้เอาน่องไก่เก็บขึ้นเพราะเป็นอุปสรรคในการลดน้ำหนัก ทันใดนั้นก็นึกขึ้นได้เรื่องหนึ่ง ประธานเชี่ยนจะไปพบใครกันเธอยังไม่ได้ถามเลย

จะว่าไปดูเหมือนช่วงนี้บุคลิกประธานเชี่ยนจะกู่ไม่กลับแล้ว รู้สึกว่าหลังจากที่ได้เจอกับหัวหน้าอวี๋ครั้งล่าสุดประธานเชี่ยนก็ดูสุขุมนิ่งมากขึ้น