ตอนที่ 525

แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย – ตอนที่ 525 เปิดบาดแผล มุมมองของเสี่ยวเชี่ยนเหมือนกับอวี๋หมิงหลาง เธอเชื่อในความสามารถของโลนวูล์ฟ คิดว่าไม่มีทางที่เขาจะเสียสมาธิจนทำให้เกิดการตัดสินใจที่ผิดพลาด แต่ความสงสัยก็ยังคงอยู่ ประจวบเหมาะกับที่อยากใช้โอกาสที่จะรักษาหูเหม่ยจิ้งนี้ สืบเรื่องในตอนนั้นให้ชัดเจนในขอบเขตที่เหมาะสม ทำให้ผู้ตายไปอย่างสงบ คนอยู่ก็จะได้หมดข้อสงสัย

“หัวหน้าหน่วยกลางอวี๋หมิงหลาง คุณสามารถทำภารกิจพิเศษที่ฉันมอบหมายให้ได้ไหมคะ?”

เสี่ยวเชี่ยนคิดถึงประโยคนี้นานแล้ว รู้สึกยิ่งพูดยิ่งชอบ

เวลาว่างๆเธอชอบนึกถึงท่าทางของเสี่ยวเฉียงเวลาทำความเคารพ ชอบฟังเวลาเขาตอบรับภารกิจด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น มันรู้สึกมีพลังมาก

“ถ้าเสร็จแล้วหมอเฉินมีรางวัลอะไรให้ผม?” แต่งคอสเพลย์ชุดกาวน์ก็ดีนะ

พอเจออวี๋หมิงหลางสาดมุกนี้เข้ามา เสี่ยวเชี่ยนก็ตอบปฏิเสธอย่างขึงขัง

“ทำอะไรอย่าคิดแต่จะเอาคืนคนอื่น มันเชยมาก”

“ชั่วโมงละสองหมื่น วินาทีละ 5.55?” เรื่องนี้รู้ถึงหูเขาเข้าแล้ว พ่อเขาเป็นคนบอก

“แค่กๆ ฉันจะเหมือนกับนายได้ไง? นายทำเพื่อประชาชน ฉันทำธุรกิจอย่างอิสระ”

“ได้ เพื่อจะได้ดื่มด่ำคุณในชุดกาวน์ รวมถึงบริการที่มีให้คุณอย่างเต็มที่ ผมขอรับรองว่าจะทำภารกิจให้สำเร็จ”

“ฉันจะรอฟังข่าว”

เสี่ยวเชี่ยนวางสายแล้วครุ่นคิด—ทำไมรู้สึกคำพูดฟังดูแปลกๆ ฟังดูเหมือนพวกตาลุงโรคจิต…

เสี่ยวเชี่ยนเป็นคนที่ความรู้สึกไว การคาดเดานี้ไม่นานก็เกิดขึ้นแล้ว ความหนาของหน้าอวี๋หมิงหลางทำให้ทุกคนถึงกับต้องยอมแพ้

ในขณะที่อวี๋หมิงหลางทำการสรุปข้อมูลนั้นเสี่ยวเชี่ยนก็ไม่ได้อยู่เฉย เธอทำการรักษาให้หูเหม่ยจิ้งอย่างถี่ถ้วน

จากที่ตอนแรกไม่เชื่อว่าโลนวูล์ฟพลีชีพในหน้าที่ไปแล้ว จนต่อมาเธอก็เสียใจเอาแต่โทษตัวเอง การเปลี่ยนแปลงทางด้านสภาพจิตใจเหล่านี้ล้วนอยู่ในการคาดคะเนของเสี่ยวเชี่ยน เสี่ยวเชี่ยนใช้เวลาสามวันในการทำการรักษาขั้นแรก ทำให้หูเหม่ยจิ้งเชื่อว่าโลนวูล์ฟไม่อยู่แล้วจริงๆ

จากแผนที่เธอวางไว้กับศาสตราจารย์หลิว การรักษาแบ่งเป็นสามขั้น ขั้นที่สองก็คือตอนที่อวี๋หมิงหลางต้องออกโรง

วันนั้นเสี่ยวเชี่ยนพาหูเหม่ยจิ้งที่อยู่ในอาการเศร้า รวมถึงศาสตราจารย์หลิวกับหัวหน้าใหญ่ขึ้นรถที่อวี๋หมิงหลางจัดมาให้เพื่อไปยังศูนย์ฝึกอันลึกลับของ011

ภายในห้องประชุม หูเหม่ยจิ้งเห็นคนกลุ่มหนึ่งนั่งอยู่ในนั้น บางคนใส่ชุดทหาร บางคนใส่ชุดลำลอง แต่หลายคนเป็นคนที่เธอรู้จัก พอเห็นก็รู้สึกเหมือนบาดแผลถูกแหวกออก

คนที่นั่งอยู่ในนั้นล้วนเป็นคนของหน่วยโลนวูล์ฟในตอนนั้น ทุกคนต่างถูกย้ายไปสายงานอื่นหรือเปลี่ยนงานหมดแล้วยกเว้นอวี๋หมิงหลาง ซาลาแมนเดอร์เองก็ถูกเรียกมา เขาใส่ชุดลำลองนั่งอยู่หัวแถว

คนเหล่านี้มารวมตัวกันอีกครั้งเพราะเรื่องเสียใจในอดีตที่ถูกปิดผนึกมานาน พอเห็นเสี่ยวเชี่ยนพาหูเหม่ยจิ้งเข้ามา ซาลาแมนเดอร์ก็อารมณ์ขึ้น กำหมัดแน่น แววตาฉายความโกรธ แต่ถูกอวี๋หมิงหลางส่งสายตาห้ามปรามไว้

อวี๋หมิงหลางเรียกทุกคนมาประชุมก่อนแล้ว ทุกคนในที่นี้ห้ามแสดงความรู้สึกใดๆทั้งสิ้น เอาแค่หูมา ปากไม่ต้องขยับ

อวี๋หมิงหลางยืนอยู่ตรงหน้าจอโปรเจคเตอร์ บนเวทีหน้าห้องประชุมมีโต๊ะตัวหนึ่งวางอยู่ ซึ่งบนนั้นมีแผนที่จำลองสถานที่ขนาดใหญ่

วันนี้เสี่ยวเชี่ยนใส่ชุดสูทรัดรูปสีดำที่ดูเป็นทางการ มีความเป็นมืออาชีพมาก ชุดทำงานสีดำตัดกับผ้าพันคอสีขาว ทำให้ดูภูมิฐานในขณะเดียวกันก็ให้เกียรติแก่ผู้ตาย เหมาะสมกับสถานที่ เมื่อยืนอยู่ต่อหน้าเหล่าทหารผู้แข็งแกร่งเหล่านี้ไม่ได้ดูด้อยไปกว่ากันเลยสักนิด