ตอนที่ 528

แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย – ตอนที่ 528 วันเวลาที่แสนสงบ

เสี่ยวเชี่ยนรู้สึกว่าตัวเองต่างจากชาติที่แล้วแน่นอน แต่จะเป็นตรงไหนที่แตกต่างนั้น ตัวเธอก็บอกไม่ถูก แค่รู้สึกว่าเป็นแบบนั้น

แต่ตอนที่มือของอวี๋หมิงหลางประสานเข้ากับมือเธอแน่น เมื่อทั้งสองคนยืนอยู่หน้าหลุมศพของวีรบุรุษ หลังจากที่เป็นพยานให้กับคนรักสองคนที่ต้องแยกจากกัน เสี่ยวเชี่ยนก็เข้าใจแล้ว

“อันที่จริงฉันไม่มีนายก็สามารถใช้ชีวิตต่อไปได้”

“อะไรนะ” ไหนล่ะคำสัญญา?

“แต่ช่วงเวลาที่มีนาย มันสงบกว่าอย่างเห็นได้ชัด”

มีชีวิตอยู่เหมือนกัน แต่คุณภาพการใช้ชีวิตจะเหมือนกันได้ยังไง

ชีวิตของเสี่ยวเชี่ยนถูกเรื่องราวต่างๆเข้ายึดครองพื้นที่จนเต็ม เธออยากปีนไปถึงจุดสูงสุดในหน้าที่การงาน ใช้ความพยายามของตัวเองปกป้องครอบครัว แต่ไม่ว่าเธอจะเป็นใคร อยู่ในตำแหน่งไหน ในใจก็มักจะมีพื้นที่เหลือไว้ให้เขาเสมอ

ขาดไปก็จะไม่สมบูรณ์

มือใหญ่และมือเล็กกุมกันไว้ สีผิวตัดกันอย่างเห็นได้ชัด เบื้องหลังคือรูปถ่ายของโลนวูล์ฟ

ฝนหยุดแล้ว ความหนาวเย็นในฤดูใบไม้ผลิพัดผ่าน ความอุ่นจากมือหนาของเขาส่งผ่านมาที่มือเล็กๆเธอ

หากในใจมีคนหรือเรื่องให้คิดถึงก็ทำให้ชีวิตเต็มไปด้วยแรงผลักดัน ถ้าชีวิตของคนเราได้ถูกกำหนดให้ต้องจากกัน ถ้าอย่างนั้นคนที่ชอบที่ได้เจอระหว่างทางบางทีก็อาจจะเป็นพลังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ทำให้เดินต่อไปได้อย่างมีความสุข

พ่อแม่ คนรัก ลูก คนเหล่านี้ที่ได้เดินทางร่วมกัน บางคนอาจเดินๆอยู่แล้วหายไประหว่างทาง ก็เหมือนกับโลนวูล์ฟของหูเหม่ยจิ้ง แต่เสี่ยวเชี่ยนกลับหวังว่าอวี๋หมิงหลางจะสามารถเดินไปกับเธอได้จนถึงจุดหมายปลายทาง

“อวี๋หมิงหลาง”

“อืม” น้อยครั้งที่เธอจะเรียกชื่อเขาเต็มๆ

“นายต้องอยู่ไปนานๆนะ อยู่ให้นานกว่าฉันหนึ่งวันหรือหนึ่งวินาที ฉันเคยวิเคราะห์นิสัยของตัวเอง ฉันไม่มีทางเป็นบุคลิกสลับขั้ว ดังนั้นนายจึงต้องเป็นฝ่ายรอฉัน ไม่ใช่ฉันรอนาย เข้าใจไหม?”

“ได้”

สองมือประสานกันอย่างแน่นหนา เขาถอดเสื้อนอกออกมาคลุมไหล่ให้เธอ กำบังอากาศหนาวเย็นของฤดูใบไม้ผลิให้กับเธอ เธอเอนตัวพิงกับตัวเขา เพื่อส่งผ่านความอบอุ่นไปยังเขา คนหนึ่งพันคนก็จะมีความรักหนึ่งพันแบบ สำหรับโลนวูล์ฟกับหูเหม่ยจิ้งแล้ว บทสรุปแบบนี้น่าจะเป็นตอนจบที่ดีที่สุดแล้ว

เสี่ยวเชี่ยนไม่รู้ว่าเธอกับอวี๋หมิงหลางควรมีบทสรุปแบบไหนกันแน่ถึงจะดีที่สุด แต่เธออยากให้เป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆจนกว่าวันนั้นจะมาถึง แล้วลองดูว่ามันจะใช่บทสรุปแบบที่เธอต้องการหรือเปล่า

……

เสี่ยวเชี่ยนรักษาในขั้นที่สามให้หูเหม่ยจิ้งไปก่อนหน้านี้ ทำให้ในตอนสุดท้ายใกล้จะสำเร็จเข้าไปทุกที

หลังจากที่เสี่ยวเชี่ยนกลับไปแล้วได้ปิดประตูคุยกับหูเหม่ยจิ้งตามลำพัง

ส่วนฉู่เซวียนสามีของหูเหม่ยจิ้งได้รออยู่ด้านนอกอย่างร้อนรน มือของเขาประสานกันอย่างไม่รู้ตัว นี่คือช่วงที่สำคัญที่สุด

หัวหน้าใหญ่ยื่นบุหรี่ให้เขาหนึ่งมวน เขารับมาด้วยมือสั่นๆแล้วจุดสูบ

อันที่จริงศาสตราจารย์หลิวก็อยากเข้าไป แต่เธอเชื่อในความสามารถของเสี่ยวเชี่ยน ไม่ว่าผลการรักษาจะเป็นไปตามความคาดหมายของทุกคนหรือไม่ เธอก็เชื่อว่าเสี่ยวเชี่ยนได้พยายามอย่างสุดความสามารถแล้ว ต่อให้เปลี่ยนเป็นเธอรักษา ก็ไม่มีทางทำได้ดีกว่าเสี่ยวเชี่ยน

“เข้าไปตั้งนานแล้วทำไมยังไม่ออกมาอีก?” หัวหน้าใหญ่ถามคำถามที่อยู่ในใจฉู่เซวียน