ตอนที่ 552

แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย – ตอนที่ 552 โลกใบใหญ่

เสี่ยวเชี่ยนแสดงความรู้สึกตัวเองต่อเจี่ยซิ่วฟาง กอดแม่แล้วพูดเสียงเบา

“ในสายตาของหนูแม่เป็นแม่ที่ดีที่สุดในโลก แม่ไม่รู้จักโลกภายนอกก็ไม่เป็นไร หนูจะปกป้องแม่คอยช่วยแม่เลือกเอง หนูจะต้องทำให้บั้นปลายชีวิตของแม่อยู่อย่างมีความสุขไม่ต้องมีเรื่องกลุ้มอย่างแน่นอน”

ก็เหมือนกับที่อวี๋หมิงหลางพูด ในสายตาของคนทั่วไปเจี่ยซิ่วฟางก็เป็นแค่ผู้หญิงธรรมดา แต่ในสายตาของเสี่ยวเชี่ยนนี่คือแม่ที่ยิ่งใหญ่ที่ให้ความรักแก่เสี่ยวเชี่ยนกับต้าหลงอย่างเต็มเปี่ยม

ถ้าพ่อของเลี่ยวฟู่กุ้ยทำไม่ได้ตามเงื่อนไขที่เสี่ยวเชี่ยนตั้งไว้ เธอยอมที่จะทำตัวเป็นคนเลวตัดเขาทิ้งทันที ไม่มีทางยอมให้แม่ไปอยู่แบบน้อยเนื้อต่ำใจเด็ดขาด

“ขนลุก กินแตงโม” เจี่ยซิ่วฟางซึ้งกับคำพูดของลูกสาวจนขอบตาแดงๆ เลยแกล้งยัดแตงโมใส่ปากเสี่ยวเชี่ยนเพื่อกลบเกลื่อน พอหันไปทำอย่างอื่นน้ำตาก็ไหลออกมา

ตอนนี้เวลาเสี่ยวเชี่ยนเห็นแตงโมก็จะนึกถึงอวี๋หมิงหลาง นึกถึงภาพตอนนัวเนียกันบนเตียง แตงโมผลไม้ธรรมดาๆกลับถูกมองเป็นอีกความหมายหนึ่งที่ไม่ค่อยสะอาด แต่กินแล้วก็หวานฉ่ำ

เจี่ยซิ่วฟางคุยกับลูกสาวอยู่สักพัก เสี่ยวเชี่ยนก็โทรหาพี่ใหญ่ เธอต้องกลับมหาวิทยาลัยแล้ว

เจี่ยซิ่วฟางเตรียมของกินให้เสี่ยวเชี่ยน จากนั้นก็กำชับเรื่องหยุมหยิมกับเธอ พูดๆอยู่ก็เอามือกุมท้อง

“เป็นอะไรไปแม่?”

“ปวดท้องนิดหน่อย ช่วงนี้ชอบเป็น”

“เดี๋ยวหนูพาไปโรงพยาบาล ทำไมไม่รีบบอกล่ะ?” เสี่ยวเชี่ยนมองตำแหน่งที่แม่เอามือจับ คล้ายกับเป็นตรงไส้ติ่ง

“ไม่ใช่เรื่องใหญ่ เดี๋ยวไปซื้อยามากินก็หายแล้ว”

“ไม่ได้ เดี๋ยวหนูบอกพี่ใหญ่ไม่ต้องให้ส่งรถมาแล้ว หนูจะกลับช้าวันนึง” ขณะที่เสี่ยวเชี่ยนกำลังจะหยิบโทรศัพท์มาโทรก็มีสายเข้าพอดี

“ประธานเชี่ยนนี่ฉิวฉิวนะ”

“ฉิวฉิวมีอะไรเหรอ?”

“ช่วงนี้สภาพจิตใจของจิงจิงมั่นคงมาก ฉันเจอกับเขาน้อยลงตามที่เธอบอก ตอนนี้พวกเราไม่เจอกันมาอาทิตย์นึงแล้ว แม่เขาบอกว่าเขาก็ไม่ได้ถามถึงฉัน เธอว่างั้นควรเริ่มการรักษาขั้นต่อไปเลยไหม?”

นี่เป็นสิ่งที่เสี่ยวเชี่ยนกับฉิวฉิวสัญญากันไว้ หากจิงจิงเลิกติดฉิวฉิว เสี่ยวเชี่ยนก็ควรไปสะกดจิตผนึกความทรงจำให้เธอ

“วันอื่นได้ไหม?” เสี่ยวเชี่ยนมองแม่ เธอไม่วางใจเรื่องแม่

“แต่แม่ของจิงจิงบอกว่าช่วงนี้จิงจิงฝันร้ายบ่อย ชอบตื่นมากลางดึก เธอบอกเองไม่ใช่เหรอว่าถ้าเจอเรื่องแบบนี้ห้ามรอช้า ถ้าปล่อยทิ้งไว้สภาพอารมณ์ของเขาอาจจะแปรปรวน ฉันจำได้เธอเคยบอกว่าถ้าเขาควบคุมตัวเองไม่ได้ขึ้นมาอีกพวกเราก็ต้องทำทุกอย่างทั้งหมดใหม่อีกรอบ”

ฉิวฉิวจำสิ่งที่เสี่ยวเชี่ยนพูดได้ทุกอย่าง เขาใส่ใจเรื่องของจิงจิงมาก

อย่างนั้นเหรอ…เสี่ยวเชี่ยนลำบากใจ ตอนว่างๆล่ะทุกอย่างเงียบสงบ แต่พอเกิดเรื่องก็ประเดประดังเข้ามา

เจี่ยซิ่วฟางได้ยินลูกสาวคุยโทรศัพท์ก็รีบโบกมือ “เชี่ยนเอ๋อรีบกลับไปเถอะ ฉันไม่เป็นไร ถ้าแกไม่วางใจเดี๋ยวบ่ายฉันไปโรงพยาบาล ก็แค่ไปลงทะเบียนไม่ใช่เหรอ ไม่เห็นจะยาก แกไม่อยู่ฉันก็ทำได้”

เสี่ยวเชี่ยนใช้เวลานานมากกว่าจะควบคุมอาการของจิงจิงได้ ตอนนี้ถึงช่วงเวลาสำคัญแล้ว เป็นโอกาสในการรักษาที่ดีที่สุด หากพลาดก็ต้องรออีกนาน และระหว่างนั้นก็ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นอีกบ้าง

เสี่ยวเชี่ยนลังเล แล้วก็ตัดสินใจไปดูจิงจิงก่อน

“แม่ ตอนบ่ายรีบไปหาหมอเลยนะ แล้วหนูจะโทรมาถามผล เดี๋ยวหนูจะโทรบอกพี่สะใภ้ของอวี๋หมิงหลางไว้ แม่ไปตรวจที่โรงพยาบาลเขา ให้เขาตรวจให้ละเอียดเลยนะ มีอะไรก็โทรหาหนูทันที หนูจัดการคนไข้เสร็จแล้วจะกลับมา”