ตอนที่ 558

แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย – ตอนที่ 558 เปลือกบางแต่ไส้เยอะ เสี่ยวเชี่ยนหันไปมองพ่อเลี่ยว แววตาแอบได้ใจเล็กๆ คุยกับคนฉลาดก็ย่อมเข้าใจว่าอีกฝ่ายต้องการอะไร แบบนี้ค่อยตกลงกันง่ายหน่อย

“คุณอาคะ ในเมื่อคุณอาดูออกงั้นหนูก็จะไม่เกรงใจแล้วนะคะ หนูยอมรับว่าคุณอาเป็นคนดี แต่หนูไม่อยากให้แม่ต้องอยู่ท่ามกลางปัจจัยที่มีความเสี่ยงต่อชีวิตทุกวัน อีกอย่างการกระทำของคุณอาในวันนี้ทำให้หนูตัดสินใจลบภาพความรู้สึกแรกที่มีต่อคุณอาทิ้ง คุณอาไม่ได้ดูอ่อนโยนเหมือนที่แสดงออกเลยค่ะ”

พ่อเลี่ยวขำกับคำพูดของเสี่ยวเชี่ยน “ต้องเป็นคนจริง ถึงจะมีจิตใจที่ดี ฉันเป็นคนที่ค่อนข้างจริงจังนะ”

เสี่ยวเชี่ยนอยากจะเหอๆออกมา…

จริงกับผีสิ นี่มันหมาจิ้งจอกในคราบลูกแกะชัดๆ มีแต่แผนเจ้าเล่ห์

“เกี่ยวกับเรื่องที่หนูเป็นกังวล ฉันรับรองว่ามันจะไม่เกิดขึ้น ตอนนี้บ้านที่ฉันอยู่เป็นบ้านที่ได้รับการจัดสรรก่อนหน้านี้ หมู่บ้านเก่าแก่ความปลอดภัยก็เลยหละหลวม ฉันเตรียมจะย้ายไปอยู่หมู่บ้านแบบปิด ต่อไปคนนอกก็เข้ามาวุ่นวายไม่ได้แล้วล่ะ”

เสี่ยวเชี่ยนเลิ่กคิ้ว “คงไม่ได้จะย้ายไปแถวบ้านใหม่ของพวกเราหรอกนะคะ?”

ตอนนี้เจี่ยซิ่วฟางอยู่บ้านเช่า บ้านที่ได้จากการถูกเวนคืนต้องรออีกครึ่งปีถึงจะย้ายเข้าได้

พ่อเลี่ยวยิ้ม “ถูกต้อง อยู่ใกล้กันจะได้ดูแลกันง่ายหน่อย”

ความหมายคือ เขาเตรียมจะทำสงครามอย่างยาวนาน

“เฮอะๆ…เป็นหัวหน้าก็หน้าหนาแบบนี้ได้ด้วยเหรอ?”

แบบนี้เรียกว่าอะไรนะ ตามตื๊อ?

ตาแก่นี่หัวดื้อจริง ถึงกับซื้อบ้านให้อยู่หมู่บ้านเดียวกัน แต่ก็แสดงให้เห็นถึงความจริงใจที่มีต่อเจี่ยซิ่วฟาง

“ฉันก็มีสิทธิ์ที่จะวิ่งหาความสุขนะ”

“ขอถามได้ไหมคะว่าชอบแม่หนูตรงไหน?”

“ฉันชื่นชมในความรักของแม่ที่เขามีต่อลูกอย่างทุ่มหมดตัว และก็ชื่นชมในความเป็นคนซื่อของเขา เลี้ยงดูเด็กแบบหนูออกมาได้ก็เพียงพอที่จะพิสูจน์แล้วว่าเขาไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดา อย่างน้อยในสายตาฉันเขาก็ไม่ธรรมดา”

เสี่ยวเชี่ยนอยากจับผิดความจอมปลอมในดวงตาของเขา แต่จากประสบการณ์แพทย์คลินิกหลายปีของเธอ ตาแก่คนนี้พูดออกมาอย่างจริงใจ

มีคนเปรียบความรักของคนสูงวัยไว้ว่า เหมือนไฟไหม้บ้าน ตอนไม่ไหม้ยังไม่เท่าไร แต่พอไหม้ขึ้นมาก็ลุกลามเอาไม่อยู่

“งั้นก็ขอให้คุณอาดีต่อผู้หญิงที่คุณอามองว่าไม่ธรรมดาคนนี้ให้มากๆ ถ้าหนูเห็นว่าคุณอากล้าทำให้แม่หนูเสียใจ คุณอาเคยเจอคู่หมั้นหนูนี่คะ เขาทำงานอะไรคุณอาก็รู้ เขาใช้มือเดียวฟันอิฐหักได้ ฟันหัวคนยิ่งเรื่องเล็ก คิดเอาเองนะคะ—ฝากจ่ายเงินด้วยนะคะ แล้วก็ฝากบอกแม่ด้วยว่าหนูกลับมหาลัยแล้ว”

เสี่ยวเชี่ยนยืนขึ้น ครั้งนี้เธอจะไปจริงๆแล้ว

“ไม่กลับไปดูแม่หน่อยเหรอ?”

“ตอนนี้เขาน่าจะอยากเจอคุณอามากกว่า ขอย้ำอีกครั้ง ถ้าคุณอากล้ารังแกแม่หนู—”

“ตระกูลอวี๋จะไม่ปล่อยฉันไป เข้าใจแล้วเด็กน้อย ทำไมอยู่ๆก็ยอมรับเรื่องฉันกับแม่หนูล่ะ?”

“หนูก็แค่ไม่คัดค้าน อนาคตเป็นไงก็ต้องดูที่ตัวคุณอาแล้วนะคะ ถ้าเขาไม่ชอบคุณอาก็อย่ามาโทษหนูก็แล้วกัน หนูไม่สนับสนุนแต่ก็ไม่คัดค้าน”

พ่อเลี่ยวเจอคนมาก็ไม่น้อย เขาดูออกว่าเสี่ยวเชี่ยนเป็นเด็กที่ค่อนข้างมีความพิเศษ ไม่ลึกลับซับซ้อนแต่ก็เดาทางยาก ดูสุขุมแตกต่างจากเด็กในวัยเดียวกัน

เสี่ยวเชี่ยนสืบเรื่องพ่อเลี่ยวอย่างละเอียด พ่อเลี่ยวเองก็พอจะรู้เกี่ยวกับเสี่ยวเชี่ยนอยู่บ้าง หลังจากที่รู้ว่าเสี่ยวเชี่ยนคัดค้านเขาก็ได้ไปสืบหาข้อมูลของเสี่ยวเชี่ยน แล้วก็ต้องพบว่าเด็กคนนี้ไม่ธรรมดา

เป็นสะใภ้คนเล็กของตระกูลอวี๋ ซึ่งตระกูลนี้ไม่ใช่ตระกูลธรรมดา การที่เธอทำให้คนบ้านนี้ยอมรับได้ก็แสดงว่ามีความสุขุมรอบคอบมากพอ แต่อย่าว่าแต่จะเป็นสะใภ้ของพลตรีอวี๋เลย ต่อให้มียศสูงกว่านี้ก็ไม่เกี่ยวกับเรื่องที่เขาตามจีบเจี่ยซิ่วฟาง อีกไม่กี่ปีพ่อเลี่ยวก็เกษียณแล้ว ไม่ได้ลุ่มหลงในอำนาจยศถาบรรดาศักดิ์เท่าไร ต่อให้ครอบครัวที่เสี่ยวเชี่ยนไปดองด้วยจะแข็งกว่านี้เขาก็ไม่ได้อยากจะปีนป่าย

“แต่ก่อนหน้านี้หนูแสดงออกว่าไม่คิดจะให้แม้แต่โอกาส ทำไมอยู่ๆก็เปลี่ยนใจล่ะ?” พ่อเลี่ยวถาม

“เพราะแม่เป็นผู้หญิงที่ดีที่สุดในใจหนู หนูอยากให้เขามีความสุข ใครทำให้เขาเสียใจหนูก็จะเอาถึงตาย ง่ายๆแค่นี้แหละค่ะ”

เสี่ยวเชี่ยนไม่ได้เก็บซ่อนความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเองต่อหน้าพ่อเลี่ยว คำพูดน่าเกลียดเธอหยิบขึ้นมาพูดก่อน

สำหรับเธอครอบครัวเป็นสิ่งที่อยู่สูงห้ามแตะต้อง เป็นเหมือนฟางเส้นสุดท้ายในใจเธอ ใครกล้าแตะคนนั้นมันต้องตาย ครอบครัวลุงรองคือตัวอย่างที่ดีที่สุด