ตอนที่ 561

แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย – ตอนที่ 561 ฝันร้ายกับรักแท้ ถ้าให้เสี่ยวเชี่ยนเลือกอีกครั้ง เธอจะคิดให้รอบคอบตอนเลือกอาจารย์ที่ปรึกษา

ตอนนั้นถ้าไม่เลือกอาจารย์มาเป็นที่ปรึกษาจะดีแค่ไหนกันนะ พอเลือกแล้วชีวิตช่างลำบากอะไรขนาดนี้

ช่วงนี้ศาสตราจารย์หลิวกลายเป็นเถ้าแก่ใหญ่ในสายตาของนักศึกษา มีโปรเจ็คต์ใหญ่ในมือที่ทุนวิจัยหนามาก เป็นที่ปรึกษาให้เฉพาะนักศึกษาปริญญาเอก นักศึกษาปริญญาโทมีแค่เสี่ยวเชี่ยน ซึ่งก็มาจากความรักล้วนๆ

ถูกหญิงสูงวัยอย่างศาสตราจารย์หลิวรักช่างเป็นเรื่องอนาถใจแท้

ไม่ใช่เพราะศาสตราจารย์หลิวดูแลเสี่ยวเชี่ยนไม่ดี ศาสตราจารย์หลิวถ่ายทอดวิชาให้เสี่ยวเชี่ยนอย่างเต็มที่ ชาติที่แล้วก็เป็นแบบนี้ ชาตินี้ผ่านอะไรด้วยกันมาตั้งมาก เธอชอบเสี่ยวเชี่ยนดังนั้นย่อมอยากสอนให้เยอะ

ตอนนี้ศาสตราจารย์หลิวเป็นเถ้าแก่ใหญ่จึงน้อยครั้งที่จะลงมาดูนักศึกษาเอง เวลายุ่งๆทำโปรเจ็คต์มีนักศึกษามากก็จะโยนไปให้เถ้าแก่เล็ก ซึ่งก็มีแค่เสี่ยวเชี่ยนที่ไว้วางใจได้ เธอมักจะใช้เสี่ยวเชี่ยนดูแลรุ่นน้องทำโปรเจ็คต์ต่างๆ เรื่องพวกนี้เสี่ยวเชี่ยนยังพอทน

แต่เรื่องที่ทนไม่ไหวก็คือสถานที่ฝึกงานบ้าๆที่อาจารย์หาให้เธอ นี่มันอะไรกัน?

เสี่ยวเชี่ยนไม่ใช่คนธรรมดา อาจารย์ก็ไม่ได้มองว่าเธอธรรมดา คนอื่นเขาหาที่ฝึกงานกันเอง แต่ของเธอมีอยู่วันหนึ่งขณะกำลังแปรงฟันอาจารย์ก็โทรหาเธอ บอกว่าให้ไปรายงานตัวที่สถานีวิทยุ อาจารย์ไปคุยกับหัวหน้าสถานีไว้แล้ว

คุย ไว้ แล้ว

ตอนที่เสี่ยวเชี่ยนได้ยินแบบนั้นสมองแทบระเบิด

อยากจะบอกกับอาจารย์ว่าเธอไม่สนใจ แต่ศาสตราจารย์หลิวก็วางสายไปเสียก่อน ปกติเรื่องไหนที่หญิงสูงวัยคนนี้ตัดสินใจแล้วใครไปพูดก็ไร้ผล เสี่ยวเชี่ยนจึงทำได้แค่บากหน้าไปรายงานตัว

มีอาจารย์ที่เอาแต่ใจแบบนี้น่าปวดหัวจริงๆ

เธอสงสัยอย่างหนักว่าอาจารย์จะเข้าวัยทองแล้ว วันๆคอยแต่จะหาเรื่องเธอ เมื่อชาติก่อนเธอถูกอาจารย์ลงโทษให้คัดลอกตำราตั้งหลายเล่ม ชาตินี้คิดว่ากลับมาเกิดพร้อมความรู้ในชาติก่อนเป็นทุนเดิมจะสามารถเอาชนะนิสัยประหลาดของอาจารย์ได้ — แต่ไม่เลยจ้า

โดนคัดลอกหนักกว่าเดิม อีกทั้งศาสตราจารย์หลิวยังเน้นในเรื่องที่เมื่อชาติก่อนเธอไม่ได้เรียนรู้เอามาทรมานเธอ นักศึกษาปริญญาเอกที่อาจารย์ดูแลไม่ถูกทำอะไรแบบนี้ ทุกอย่างเอามาลงที่เสี่ยวเชี่ยน เล่นเอาพวกรุ่นพี่เวลาเจอเสี่ยวเชี่ยนต่างพากันทำสีหน้าสงสารใส่ ต่างรู้ว่าพลังทำลายล้างของแม่เฒ่าจอมพิฆาตคนนี้เอาไปลงที่ตัวเสี่ยวเชี่ยนหมดแล้ว นักศึกษาคนอื่นๆที่อยู่ในความดูแลของอาจารย์สบายตัวขึ้นมาก เสี่ยวเชี่ยนพลีชีพคนเดียวแต่รุ่นพี่มีความสุขกันหมด

สรุปก็คือ เพราะความรักอันหนักหน่วงของอาจารย์เสี่ยวเชี่ยนเลยต้องมานั่งอยู่ที่ห้องถ่ายทอดสดนี้ ต้องมาดมกลิ่นไมโครโฟนอันไม่พึงประสงค์ ฟังเรื่องราวบ้าบอคอแตกของคนที่โทรมาระบาย

โชคดีที่ในที่สุดช่วงเวลาอันแสนเหนื่อยยากก็ผ่านไปแล้ว เสี่ยวเชี่ยนลาผู้กำกับแล้วเดินออกจากตึกสถานีวิทยุ พอออกไปก็เห็นรถโฟล์คเต่าใหม่เอี่ยมคันหนึ่ง สีชมพูสดใสสุดๆ

ใครกันไร้รสนิยมซื้อรถอุบาทว์ขนาดนี้?

ถึงรถโฟล์คสีชมพูจะเป็นรถที่สาวๆส่วนใหญ่ใฝ่ฝัน แต่ประธานเชี่ยนไม่ชอบอะไรที่ดูตกเป็นเป้าสายตา ช่วงนี้เธอยังคิดอยากจะเอารถสีแดงสุดน่าเกลียดที่ขับมาสองปีไปเปลี่ยน เหตุผลก็คือสีมันทุเรศ

รถแดงถูกส่งเข้าศูนย์ไปตรวจเช็ก เธอจึงให้สืออวี้มารับ ไม่เห็นรถมอเตอร์ไซค์คันเล็กสีขาวของสืออวี้ เสี่ยวเชี่ยนจึงเตรียมจะหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรหา ทันใดนั้นหน้าต่างรถโฟล์คเต่าสีชมพูก็ถูกเลื่อนลง มือเรียวสวยโผล่ออกมาทักทาย

“ประธานเชี่ยน ตรงนี้”

เสี่ยวเชี่ยนมุมปากกระตุก เดินไปสำรวจดูรถโฟล์คเต่าสีชมพูที่เธอสุดจะไม่ชอบ มองไกลๆว่าเสร่อแล้วนะ มองใกล้ๆโคตรเสร่อ

“เป็นไง ไอเทมใหม่ของเพื่อนเจ๋งไหม? สั่งจองจากเมืองนอกเลยนะ เพิ่งได้รถก็เอามารับเธอเลย เป็นเกียรติมากเลยใช่ไหมล่า”

สืออวี้อวดรถกับเสี่ยวเชี่ยน ต้าอีที่นั่งอยู่เบาะหลังพูดแฉสืออวี้ด้วยน้ำเสียงปกติ