ตอนที่ 587

แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย – ตอนที่ 587 ไม่ยอมกับทำสงคราม “ผมไม่ใช่แค่รู้ว่าเราอยู่ข้างนอกกันนะ ยังรู้อีกว่ารถกำลังจะ…สั่น”

เขากัดฟันพูดเน้นย้ำคำสุดท้ายอย่างภูมิใจ ใช่ น้องสาวไม่ต้องกลัวโรคย้ำคิดย้ำทำนะจ๊ะ พี่จะฉีดยาเข้าเส้นด้วยความรักให้ เดี๋ยวก็จะลืมความกลุ้มไปเสียหมดสิ้น

ไม่เชื่อ?

มาลองสิ

สายลมอันอบอุ่นของหน้าร้อนพัดผ่าน เสียงจักจั่นร้องดังมาจากในพุ่มไม้ ณ มุมอับหลังสวนสาธารณะ รถเก๋งสีแดงคันหนึ่งกำลังสั่นสะเทือนด้วยความเร็วที่คงที่ชนิดมองด้วยตาเปล่าก็เห็น

มีเสียงอู้อี้ดังลอยมาแว่วๆ คล้ายกับมีอะไรอุดปากอยู่ เสียงปะปนไปกับเสียงจักจั่น

ทันใดนั้นรถก็สั่นหนักขึ้น เสียงร้องอู้อี้ดังชัดมากกว่าเดิม แล้วในที่สุดรถก็หยุดสั่น

สักพัก หน้าต่างรถที่ถูกแง้มไว้นิดหน่อยก็ถูกปรับลงจนสุดเพื่อระบายอากาศภายในที่ค่อนข้างอึมครึมออก

อวี๋หมิงหลางที่เปลือยท่อนบนผิวปากเคลื่อนออกจากตัวเธอ เสี่ยวเชี่ยนคลุมตัวด้วยเสื้อผ้าของเขา ลมหายใจยังไม่เป็นปกติดีเท่าไร

ไม่เคยคิดเลยว่าโลกนี้จะมีผู้ชายหน้าไม่อายได้ขนาดนี้ ถึงกับกล้าทำเรื่องแบบนี้ในที่สาธารณะ

อวี๋หมิงหลางปรับเบาะเธอให้กลับเป็นเหมือนเดิมอย่างนุ่มนวล เขาปรับให้ท่านั่งเธอเป็นกึ่งเอนนอนสบายๆ มองเธอด้วยสีหน้าลึกซึ้งแบบพี่ชายที่รู้ใจ

“ลูกเชี่ยนดีขึ้นหรือยัง? ไม่ได้อยากล้างมือแล้วใช่ไหม?”

ถ้าตัดพฤติกรรมรถโยกสั่นสะเทือนเหมือนอยู่ในเครื่องเล่นสวนสนุกแบบเมื่อกี้ทิ้งล่ะก็ เหตุการณ์ในตอนนี้จะเป็นเรื่องที่น่าประทับใจมาก

“ตอนนี้ฉันอยากทุบนายมาก ทางที่ดีอย่ามายั่วโมโหฉัน…” น้ำเสียงแหบเล็กน้อย ต่อให้พูดจาโหดๆก็ยังดูน่ารัก ฟังแล้วไม่เหมือนกำลังขู่ เหมือนงอนๆมากกว่า

เห็นได้ชัดว่าอวี๋หมิงหลางกำลังอารมณ์ดีมาก เขาผิวปากพลางสตาร์ทรถอีกครั้ง ยังไม่ลืมประจบเอารางวัล

“ต่อให้พบเจอผู้คนมาเยอะแยะ แต่พี่คนนี้ดีที่สุดใช่ไหมล่ะ? คุณจะไปหาผู้ชายดีๆแบบผมได้ที่ไหนอีก ไม่ใช่แค่สามารถช่วยคุณเอาชนะโรคย้ำคิดย้ำทำได้ ออกกำลังทำให้คุณอารมณ์ดี แม้แต่ทิชชู่เปียกกับถุงยางผมยังใส่ใจเอาวางไว้บนรถเลย บางครั้งผมก็รู้สึกนับถือตัวเอง ทำไมถึงได้เป็นคนใส่ใจได้ขนาดนี้?”

ผู้ชายที่ดีต้องคิดทุกอย่างรอบคอบ

เป็นคนก็ต้องเตรียมตัวให้พร้อม ดูสิ ความละเอียดอ่อนของเขาควบคุมโรคย้ำคิดย้ำทำของลูกเชี่ยนได้สำเร็จ

“คนแซ่อวี๋ ยังมียางอายไหมเนี่ย? ฉันยังไม่ได้ถามเลยนะ ทำไมในรถฉันมีของแบบนี้ด้วย?”

“ถ้าไม่มีของพวกนี้ หรือคุณอยากจะให้ผมเสกเด็กเข้าท้อง? ผมน่ะคิดได้ว่าคุณยังไม่พร้อมเป็นแม่ ยังไม่พร้อมแต่งงาน แล้วเรื่องนี้จะโทษผมเหรอ? ลูกเชี่ยน พี่ดูเป็นผู้ชายที่ไม่มีความรับผิดชอบอย่างนั้นเหรอ?”

เขาหันหน้าไปถามเธอด้วยสีหน้าเจ็บปวด

“แน่นอนว่าไม่ใช่ แต่ว่า—”

“ไม่มีแต่ ผมก็เป็นผู้ชายแบบนี้นี่แหละ สิ่งที่คู่หมั้นผมคิด มันก็คือสิ่งที่ผมต้องทำ ถึงผมจะอยากเป็นพ่อคนมากแค่ไหน แต่คุณยังไม่พร้อม แล้วจะให้ผมทำเรื่องทุเรศแบบนั้นเหรอ? จะให้ผมปล่อยคุณถูกคนมองด้วยสายตาดูถูกที่ท้องก่อนแต่งเหรอ? ไม่ ผมไม่ทำแบบนั้น”

ประโยคสุดท้ายพูดได้หนักแน่นแทบทะลุหลังคารถ