ตอนที่ 694 จะเลือกทางไหนก็เกี่ยวพันถึงอนาคต

แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย – ตอนที่ 694 จะเลือกทางไหนก็เกี่ยวพันถึงอนาคต “พี่สะใภ้ ไม่พูดตรงขนาดนี้ได้ไหมเนี่ย?” หลิวเหมยหน้าแดงกล่ำเพราะคำพูดของเสี่ยวเชี่ยน

นี่เธอเป็นสาวน้อยที่ไม่มีประสบการณ์นะ อยู่ๆก็มาพูดเรื่องแตงกวา มันจะดีเหรอ!!

“พี่พูดความจริง ไปเอาสมุดมาจดสิ หมอเฉินจะสอนวิชาสุขศึกษาให้!”

“…เชิญบรรยาย” หลิวเหมยพบว่าบางครั้งเสี่ยวเชี่ยนถ้าเข้าสู่โหมดวิชาการแล้วล่ะก็ ใครห้ามก็เอาไม่อยู่

“การกระตุ้นอวัยวะบางอย่างจะทำให้มีความสุข ซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องความคิดเลยแม้แต่น้อย เป็นเรื่องที่ร่างกายพาไปล้วนๆ เธอควบคุมการกระพริบตาได้ไหม? ดวงตากับอวัยวะXXล้วนเป็นอวัยวะของร่างกาย มีปฏิกิริยาตอบสนองตามสัญชาตญาณ แล้วทำไมเราถึงไม่มองว่าการกระพริบตาเป็นพฤติกรรมที่อ่อนไหว? นั่นก็เพราะความคิดโบราณเอาเรื่องรักกับเรื่องทางเพศมาทำให้มันคลุมเครือ ทำให้เหยื่อหลายคน ผ่านปราการที่อยู่ในจิตใจไม่ได้ คิดว่าตัวเองเผลอใจเลยทำให้เกิดความรู้สึกอย่างว่ากับคนร้าย จึงเลือกที่จะไม่แจ้งตำรวจ ขณะเดียวกันก็กดดันตัวเองจนเป็นโรคจิตเวชหรือถึงขนาดที่มีอาการทางประสาทเลยก็มี พวกเขาเกลียดตัวเองมากกว่าเกลียดคนร้ายเสียอีก หรือแม้แต่คนที่ติดตามเหตุการณ์ยังคิดว่าเป็นความผิดของผู้หญิง”

ความคิดที่ว่าทำเรื่องอย่างว่าเพื่อให้เกิดความสุขไปเพราะความรักเป็นความคิดที่ไม่ผิด แต่ถ้าไม่ได้ทำไปเพราะความรักแต่มีความสุขนี่คือเรื่องจริง มันเป็นปฏิกิริยาตอบสนองของร่างกายโดยสัญชาตญาณ ไม่ได้เกี่ยวกับสมอง

“งั้นแบบนี้ไม่เหมือนกับสถานการณ์ของเวยเวยใช่หรือเปล่า?”

“แน่นอน ตกเป็นเหยื่อเหมือนกัน แต่ทั้งสองเหตุการณ์แตกต่างกัน วิธีการรักษาก็ไม่เหมือนกัน หน้าที่ของจิตแพทย์อย่างพวกพี่ก็คือการให้ความรู้ว่าอาการตอบสนองของร่างกายที่เป็นไปโดยสัญชาตญาณแบบนี้เป็นเรื่องที่ปกติ”

เหยื่ออย่างผู้อำนวยการถ้าไปหาจิตแพทย์รักษา2-3ครั้งอาการก็จะคงที่ แต่เด็กที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะอย่างเวยเวยการรักษาจะยุ่งยากกว่ามาก แต่ต่อให้เป็นโรคจิตเวชที่ยุ่งยากแค่ไหน มีประธานเชี่ยนอยู่ทั้งคนก็ไม่ใช่ปัญหา

เสี่ยวเชี่ยนช่วยหลิวเหมยกำจัดหนังสือพิมพ์ แล้วถือโอกาสปลอบใจหลิวเหมยไปด้วย คอลัมน์สังคมในหนังสือพิมพ์แบบนี้ไม่ค่อยมีคนสนใจ เดี๋ยวบอกให้เย่เสียวอวี่พาเวยเวยไปเที่ยวหลายวันหน่อย กลับมาก็ไม่มีคนสนใจเรื่องนี้เท่าไรแล้ว

ขณะที่ทั้งสองคนกำลังคุยกันอยู่นั้นเย่เสียวอวี่ก็โทรมา

“เหม่ยเหวย ฉันกำลังกลับไป อีกห้านาทีถึงบ้าน เมื่อกี้พ่อโทรมาบอกว่าอยากขอโทษเวยเวย เขาบอกว่าเขาไม่ไหวแล้ว วันๆได้ยินแต่เสียงหมาเห่า นอนไม่หลับมาหลายคืน ทำไงดี?”

“เขาจะมาก็ให้เขามา เธอพาเวยเวยไปหาอะไรกินก่อน อีกครึ่งชั่วโมงค่อยพาเวยเวยกลับมา ห้ามมาไวกว่านี้แม้แต่นาทีเดียว เข้าใจไหม?”

“ได้” ตอนนี้เย่เสียวอวี่เชื่อฟังเสี่ยวเชี่ยนทุกอย่างเพื่อเวยเวย

“เย่เสียวอวี่ ตอนนี้ฉันมีสองทางเลือกให้เธอ เลือกน้องหรือเลือกพ่อ?”

“ฉัน…ฉันเลือกความถูกต้อง”

“ได้ ใช้เส้นสายของเธอที่มีไปพานักข่าวมาที่นี่ จากนั้นไม่ต้องสนว่าอะไรจะเกิดขึ้น ฟังฉันอย่างเดียว พรุ่งนี้พาน้องเธอไปเที่ยวสักครึ่งเดือน พอกลับมาเขาก็จะมีชีวิตใหม่”

“เหม่ยเหวย เธอจะทำอะไรน่ะ?”

“วางใจได้ ฉันไม่ทำอะไรเกินเลย ไม่มีทางทำเรื่องเวยเวยให้เป็นเรื่องใหญ่”

“งั้น…ถ้าฉันไม่เลือกความถูกต้องล่ะ?”

“ฉันก็จะหานักข่าวมาเอง ฉันจะหาคนพาเวยเวยไปเที่ยวครึ่งเดือน แล้วเธอก็จะอยู่กับความรู้สึกผิดต่อน้องสาวไปตลอดชีวิต”

ตัวเลือกทั้งสองของประธานเชี่ยน ไม่ว่าอันไหนก็คือการรักษาเวยเวยให้หาย แต่เย่เสียวอวี่จะเลือกทางไหนนั้นล้วนเกี่ยวพันถึงอนาคตของตัวเอง

หลายวันมานี้ล้วนมีความหมายกับแต่ละคนไม่เหมือนกัน