ตอนที่ 707 นี่มันปีศาจ ปีศาจชัดๆ

แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย – ตอนที่ 707 นี่มันปีศาจ ปีศาจชัดๆ

“หา” เด็กหลอดแก้วนี่เกมอะไร สุ่ยเซียนไม่รู้จะรับมุกยังไง

“อ้อ ฉันลืมไป ดูเหมือนเธอจะมีลูกไม่ได้ ตอนที่เป็นโรคเบื่ออาหารระบบเผาผลาญในร่างกายเธอขาดสมดุล งั้นเอาแบบนี้ ฉันจะมีลูกกับอวี๋หมิงหลางแล้วให้เธอเป็นแม่บุญธรรมดีไหม พอมีลูกแล้วฉันก็จะเขี่ยอวี๋หมิงหลางทิ้ง”

“เอ่อ…” สุ่ยเซียนพูดในใจ นี่เธอมีลูกไม่ได้ตั้งแต่เมื่อไร ระบบเผาผลาญในร่างกายเธอเคยเสียสมดุลเพราะโรคเบื่ออาหารก็จริง แต่ก็ไปรักษากับหมอจีนจนหายดีแล้วนี่นา

ความหวังสุดท้ายของอาเหม็ดไม่เหลือแล้ว สุ่ยเซียนมีลูกไม่ได้ งั้นไม่เท่ากับว่าเขาหมดหวังแล้วเหรอ แผนท้องก่อนแต่งใช้ไม่ได้ผลแล้ว

“สุ่ยเซียน เธอว่ามีแฟนเป็นผู้ชายดีกว่าฉันไหม” เสี่ยวเชี่ยนยังไม่หยุด

สุ่ยเซียนส่ายหน้า “นอกจากพ่อ เธออยู่เหนือกว่าผู้ชาย95%ที่ฉันเคยเจอมา”

นี่คือความจริง แม้แต่ทังต้าเย่ยังเคยพูดไว้ ลูกสาวบุญธรรมของเขาถ้ามาทำธุรกิจก็ไม่มีทางพลาด ผู้ชายทั่วไปชนะคนมันสมองแบบนี้ไม่ได้หรอก เพียงแต่เสี่ยวเชี่ยนอยากเป็นหมอมากกว่า

เสี่ยวเชี่ยนเหลือบมองอาเหม็ดที่มีสีหน้าหมดหวัง ความหมายคือ ผู้ชายที่สู้เจ้ไม่ได้แล้วยังจะคิดแย่งผู้หญิงของเจ้งั้นเหรอ

หัวใจของอาเหม็ดแตกสลาย โลกนี้มันอยู่ยากจริงๆ

ท่าทางถัดไปของเสี่ยวเชี่ยนยิ่งทำให้อาเหม็ดช้ำใจหนักกว่าเดิม

เขาเห็นเสี่ยวเชี่ยนโอบคอสุ่ยเซียน แล้วจุ๊บแก้มสุ่ยเซียน แถมยังหันไปทำหน้าได้ใจใส่อาเขา

อาเหม็ดใจสลายอีกรอบ

โลกนี้มันช่างโหดร้ายเหลือเกิน…

“ต่อไปสุ่ยเซียนก็เป็นคนของฉันแล้ว ใครกล้าแย่งผู้หญิงของฉัน ฉันจะให้ผู้ชายของฉันไปอัดมัน” เสี่ยวเชี่ยนพูดข่ม

“เขาเป็นสามีคุณแล้วจะช่วยคุณได้ยังไง…” อาเหม็ดเถียงกลับเบาๆ คล้ายกับอยากหาความกล้าให้ตัวเอง

“วัฒนธรรมของประเทศเรายาวนานกว่าห้าพันปี คนต่างชาติอย่างนายจะซึมซับหมดได้ยังไง จะบอกให้นะ อันที่จริงวัฒนธรรมอันเก่าแก่ของเราไม่ได้ต่อต้านรักร่วมเพศ ในคัมภีร์บทกลอนยังมีสรรเสริญเรื่องรักร่วมเพศไว้เลย ไหนจะผลงานเหลียนเซียงป้านของหลี่อวี๋สมัยราชวงศ์หมิงยังได้สะท้อนเรื่องราวของรักร่วมเพศที่เป็นหญิงไว้ ไม่เชื่อก็ไปหาดู”

เรื่องหาเหตุผลมาซับพอร์ตนั้นไม่ยาก

อาเหม็ดถูกปั่นหัวอีกรอบ แต่ก็ยังพอมีสติอยู่บ้าง…

“วัฒนธรรมอันเก่าแก่ไม่คัดค้าน ก็ไม่ได้หมายความว่าสามีคุณจะไม่คัดค้านด้วย”

“ลึกซึ้งเกินเพื่อน แต่ใครเล่าจะสนใจ”

“เชี่ยนเอ๋อหมายความว่าไง” สุ่ยเซียนเรียนสายวิทย์มาเลยไม่ทันเสี่ยวเชี่ยนเรื่องพวกนี้

“สมัยก่อนในภาษาบ้านๆหมายถึงผู้หญิงที่เป็นรักร่วมเพศน่ะ เสี่ยวเฉียงของฉันเป็นคนใจกว้าง เขาไม่แคร์เรื่องพวกนี้หรอก~ นี่แหละน้าความรัก”

เปรี้ยง ฟ้าผ่าที่กลางหัวอาเหม็ด เขารู้สึกว่าทัศนคติของตัวเองถูกทำลาย

เสี่ยวเชี่ยนไม่ปล่อยโอกาสทรมานเขาเป็นครั้งสุดท้ายไป “ไม่ต้องสนว่าฉันกับสุ่ยเซียนเป็นอะไรกัน นายแพ้พนันแล้ว รีบๆเรียกฉันเจ๊เร็วๆเข้า”

“…” อาเหม็ดยืนแข็งเป็นท่อนไม้ เขายังอยู่ในวังวนเรื่องรักร่วมเพศที่เสี่ยวเชี่ยนกรอกใส่สมองจนขึ้นมาไม่ได้

ในประวัติความรักของเขาไม่เคยมีคำว่าล้มเหลว เขาคิดว่าตัวเองสามารถเอาชนะจูขี้บ่นที่สุ่ยเซียนเจอหน้าไม่บ่อยได้ ช้าเร็วเขาต้องจัดการผู้หญิงคนนี้ที่มีประสบการณ์รักอันน้อยนิดได้แน่