ตอนที่ 742 ประธานเชี่ยนใหญ่กว่ากฎ

“พวกคุณมีจรรยาบรรณแพทย์ไม่ใช่เหรอ ห้ามเปิดเผยข้อมูลคนไข้” อวี๋หมิงหลางรู้ว่าเสี่ยวเชี่ยนมีกฎในด้านการงาน ดังนั้นเขาไม่เคยแตะต้องเอกสารของเธอ

“เรื่องครั้งนี้เกี่ยวพันถึงผลประโยชน์ของครอบครัวเรา ดังนั้นให้นายดูได้เป็นกรณียกเว้น ถ้านายอ่านจบแล้วเดาได้ว่าฉันคิดจะทำอะไร ฉันจะให้นาย…แบบนี้”

เสี่ยวเชี่ยนเลิ่กเสื้อขึ้นเผยให้เห็นท้องขาวๆเล็กน้อย ถึงจะไม่ได้เห็นเนินภูเขาที่อยู่เหนือขึ้นไป แต่อวี๋หมิงหลางก็ยังคงจ้องตาเป็นมัน

นี่เมียจะให้รางวัลใหญ่เลยเหรอ

เสี่ยวเชี่ยนดึงเสื้อลง ของดีห้ามดูนาน

“นายเดาดูก่อน เดาถูกฉันจะให้รางวัล ถ้าเดาไม่ถูก—” เธอเอามือจิ้มหน้าอกเขา “นายนอนพื้น”

“เจ้าเล่ห์” อวี๋หมิงหลางรู้สึกว่าเธอเป็นปีศาจสาว แต่เขาชอบความเจ้าเล่ห์ของปีศาจตัวนี้ยิ่งนัก

เขาตั้งใจอ่านเอกสารที่เสี่ยวเชี่ยนให้มา แค่อ่านดูก็รู้ว่าเหมือนที่เสี่ยวเชี่ยนพูดมา จิตแพทย์คนอื่นต่างดูออกว่าผู้ชายคนนี้ต้องการหลอกผู้หญิงแต่งงาน

“ครอบครัวผู้หญิงที่กำลังจะถูกผู้ชายเลวคนนั้นหลอกแต่งงานเกี่ยวข้องกับครอบครัวเราเหรอ” เสี่ยวเฉียงนึกถึงที่เสี่ยวเชี่ยนบอกว่าให้ดูประวัติครอบครัว ของฝ่ายชายไม่มีปัญหา ถ้าอย่างนั้นก็อยู่ที่ฝ่ายหญิง

นี่คือความแตกต่างระหว่างคนโง่กับคนฉลาด คนโง่มักดูแค่เพียงผิวเผิน ในเอกสารนี้ไม่ได้ระบุว่าผู้ชายคนนี้กำลังจะแต่งงานกับใคร แต่หลังจากที่เสี่ยวเชี่ยนอ่านแล้วเธอไปสืบดูเอง ทั้งสองครอบครัวต่างเป็นคนที่มีหน้ามีตา ดังนั้นหาข้อมูลของผู้หญิงไม่ใช่เรื่องยาก

“ถูกต้อง ฉันสืบได้ว่าปู่ของผู้หญิงคนนี้เคยมีความขัดแย้งกับพ่อของพวกเราเรื่องการเมืองเมื่อนานมาแล้ว ต่อมาปู่เขาก็ถอยออก พี่ชายคนโตของเขาทำธุรกิจเป็นศัตรูคู่แข่งของพี่ใหญ่มาตลอด ครอบครัวเรากับเขาเดิมมีเรื่องบาดหมางกันอยู่แล้ว ถ้าฉันยังช่วยผู้ชายคนนี้หลอกแต่งงานอีก ปัญหาใหญ่กว่าเดิมแน่”

อวี๋หมิงหลางหน้านิ่วคิ้วขมวด พวกรักร่วมเพศที่ชอบหลอกผู้หญิงแต่งงานพวกนี้ควรเอาหัวไปโขกกำแพงตายซะ น่าเรียงเกียจจริงๆ

“ตอนนี้พี่ใหญ่ค่อนข้างสนิทกับครอบครัวของฝ่ายชาย ดังนั้นเขาอาจไม่ได้ดูเอกสารพวกนี้ หรืออาจจะอ่านแล้วแต่ไม่ได้ใส่ใจแล้วก็โยนมาให้ฉัน”

“ตอนนี้คุณจะบอกปัดก็ไม่ได้ รับไว้ก็ไม่ดี ถ้าคุณรับ ความแค้นของครอบครัวเรากับครอบครัวผู้หญิงจะยิ่งมากขึ้น แต่ถ้าคุณบอกปัด พี่ใหญ่ก็จะมองหน้าครอบครัวผู้ชายไม่ติด แล้วต่อไปถ้าสองครอบครัวนี้เกิดดองกันขึ้นมาจริงๆ พี่ใหญ่คงยิ่งโดนโจมตีจากทั้งสองฝ่าย”

เสี่ยวเชี่ยนพยักหน้า นี่แหละจุดที่ลำบากใจ

นี่เป็นการเลือกที่ลำบากทั้งสองทาง แต่ประธานเชี่ยนกลับมีไม้เด็ดเตรียมเอาไว้ แต่ก็ต้องปรึกษาเสี่ยวเฉียงก่อน

“ไม่ต้องรับหรอก พี่ใหญ่หาเรื่องใส่ตัวเองก็ให้เขารับผิดชอบไป สถานการณ์ของคุณไม่เหมาะจะรับเคสรักษาคนไข้แบบนี้อยู่แล้ว” อวี๋หมิงหลางเลิกสนเรื่องข้อดีข้อเสีย ถ้าเลือกทางไหนก็ผิด งั้นเขาขอเลือกทางที่เมียของเขาปลอดภัยก่อน อย่างไรเสียเรือของพี่ใหญ่ก็ลำใหญ่ ไม่ล่มง่ายๆหรอก

“เรื่องที่นายกังวลจะไม่มีทางเกิดขึ้น ฉันควบคุมอารมณ์ตัวเองได้ ถ้าแม้แต่ตัวเองยังควบคุมอารมณ์ไม่ได้ ต่อไปฉันจะไปให้คำปรึกษาคนอื่นได้ยังไง จริงสิ ได้ยินว่าหนีเจี้ยนเหรินเข้าซังเตอีกรอบแล้วเหรอ”

“ใครบอก”

“เจิ้งซวี่โทรมาบอกว่าหนีเจี้ยนเหรินกลับเข้าไปอีกรอบแล้ว”

ตอนที่เพิ่งกลับชาติมาเกิด เสี่ยวเชี่ยนเกลียดผู้ชายเลวคนนั้นเข้ากระดูกดำ แทบอยากไปขุดหลุมศพบรรพบุรุษของไอ้เลวนั่นขึ้นมา ตอนนี้พอได้ยินชื่อของคนๆนี้อีกครั้ง เหมือนกับกลายเป็นคนแปลกหน้าไปแล้ว

“เข้ารอบสองแล้ว ก่อนหน้านี้เข้าไปเรื่องลอบวางเพลิง พอออกมาไม่มีงานทำใช้ชีวิตเตร็ดเตร่ไปวันๆ ถูกคนหลอกไปเล่นพนันจนติด พอไม่มีเงินก็ไปหลอกต้มตุ๋นคนอื่น สุดท้ายถูกจับ ครั้งนี้อาจโดนขังนานกว่าเดิม”

ถ้าไม่ใช่เพราะเรื่องที่คุยกันโยงมาเข้าเรื่องนี้ได้ อวี๋หมิงหลางอาจไม่พูดถึงเรื่องนี้ไปตลอดชีวิต แต่เสี่ยวเชี่ยนไม่แปลกใจเลยสักนิดว่าทำไมเขาถึงรู้เรื่องของหนีเจี้ยนเหริน อวี๋หมิงหลางเป็นผู้ชายที่ไม่ชอบดีแต่พูดว่าเป็นห่วง เขาเป็นผู้ชายที่ชอบแสดงออกด้วยการกระทำมากกว่า