ตอนที่ 760 ทำร้ายมายังไงก็เอาคืนแบบนั้น

“เป็นไปได้ไหมว่าเขากำลังวางแผนตบตาเราอีกที ไม่ให้เราคิดไปทางอาเหม็ด หรือไม่ก็พบความลับของฉันที่โทรศัพท์แล้ว ก็เลยจงใจพูดแบบนั้น ให้พวกเราหลงกล”

“ผมไม่ตัดความเป็นไปได้นี้ทิ้ง แต่ผมกลับรู้สึกว่าเขาไม่รู้จริงๆว่าโทรศัพท์คุณมีเครื่องดักฟังติดอยู่”

อวี๋หมิงหลางเชื่อในเซ้นส์ของตัวเอง

“งั้นก็ยิ่งแปลก ช่วงนี้นอกอาเหม็ดแล้วฉันก็ไม่ได้ไปทำใครหมางใจ ก็ใครใช้ให้เขาแอบดักฟังฉันล่ะ— นี่ ทำไมมองฉันแบบนั้น”

อวี๋หมิงหลางกำลังใช้สายตาหึงหวงมองเสี่ยวเชี่ยนจนเสี่ยวเชี่ยนขนลุกไปทั้งตัว

“ช่วงนี้คุณไม่ได้ไปหว่านเสน่ห์ใครกลับมาใช่ไหม อย่างเช่นไปทำให้ใครเคลิบเคลิ้มโดยที่ไม่รู้ตัว”

“นายพูดอะไรของนาย ฉันเคยไปหว่านเสน่ห์ใครเมื่อไรกัน”

“น้อยที่ไหนล่ะ”

“ก็แค่อาเหม็ดคนเดียวไม่ใช่เหรอ เมื่อกี้เขายืนโง่ๆอยู่ข้างถนนนายเห็นฉันมองเขาหรือเปล่าล่ะ”

ศัตรูหัวใจมีเข้ามามีเข้ามาไม่ได้หยุดหย่อน. อวี๋หมิงหลางไล่ไปไม่รู้ตั้งเท่าไรแล้ว คนที่เขาต้องลงมือเองล้วนเป็นพวกที่ประวัติไม่ธรรมดา นี่ยังไม่รวมพวกเด็กมหาวิทยาลัยที่ขนยังขึ้นไม่เต็มพื้นที่ยังจะกล้ามายุ่งกับผู้หญิงของเขา

แต่พวกนั้นไม่สำคัญหรอก

“นั่งดีๆนะ ผมจะพาไปไล่ล่าไอ้ชั่วสองคนนั่น”

ผู้ชายสูทดำสองคนนั้นออกไปตั้งหลายนาทีแล้ว เสี่ยวเชี่ยนไม่ค่อยแน่ใจว่าจะไล่ตามทัน อวี๋หมิงหลางขับรถไปด้วยท่าทางมั่นใจ ไม่เหมือนคนที่กำลังขับรถไล่ล่า เพราะเขายังหาเวลามาพูดเล่นกับเธอได้

“เมียจ๋า ถ้าคุณอ้วนขึ้นสิบห้าโลจะเป็นไง” อวี๋หมิงหลางพูดพึมพำ จากนั้นก็ส่ายหน้า “ไม่ได้ ต่อให้คุณอ้วนขึ้นสิบห้าโลก็ยังมีผู้ชายมาชอบอยู่ดี อย่างน้อยๆต้องขึ้นสักยี่สิบห้าโลผมถึงจะวางใจ”

“อวี๋หมิงหลาง เลวมาก นายแช่งฉันให้อ้วนขึ้นยี่สิบห้าโลเหรอ” นี่ถ้าไม่ติดว่าเขาขับรถอยู่เสี่ยวเชี่ยนคงถีบเขาไปหนึ่งทีแล้ว

“ช่างเถอะ ยี่สิบห้าโลเยอะไป ไม่ดีต่อสุขภาพ คุณรักษาหุ่นให้เป็นแบบนี้แหละ เดี๋ยวผมไปคิดหาวิธีเอาเอง มีแต่คนมาชอบเมียผม น่าปวดหัวจริงๆ…”

“ฉันไม่ใช่เงินเสียหน่อย จะมีใครมาหลงรักได้ไง นายคิดมากไปละ” เสี่ยวเชี่ยนไม่คิดว่าตัวเองมีเสน่ห์กับผู้ชาย

อวี๋หมิงหลางรู้สึกโชคดีที่เสี่ยวเชี่ยนเป็นพวกความรู้สึกช้าในเรื่องความรัก จึงทำให้เขามีโอกาสขับไล่ศัตรูหัวใจลับหลังเธอ เวลาว่างๆก็ไปตบแมลงวัน แต่สุดท้ายใบหน้าสวยๆของเธอบวกกับนิสัยก็ยังมีเสน่ห์มากอยู่ดี

อวี๋หมิงหลางฉลาดพอที่จะไม่พูดเรื่องนี้อีก ปล่อยให้เธองงไปแบบนี้แหละ

“พวกเราเลิกตามไหม นี่ก็ใกล้จะถึงสะพานหลินเหมินแล้ว ผ่านสะพานนั้นไปมีตั้งหลายทางแยกนายรู้เหรอจะไปทางไหน”

เส้นทางจากมหาวิทยาลัยเสี่ยวเชี่ยนมาทางนี้มีแค่เส้นทางเดียว พอข้ามสะพานหลินเหมินไปก็จะมีทางแยกมากมาย เสี่ยวเชี่ยนคิดว่าคงตามไม่ถูกหรอก

“บอกให้ศึกษาเรื่องเส้นทางจราจรเอาไว้บ้างคุณก็ไม่ฟัง ถ้าสะพานหลินเหมินถูกยกขึ้น พวกนั้นจะข้ามไปได้ไง”

“อย่ามาตลก สะพานหลินเหมินยกตอนบ่ายสองไม่ใช่หรือไง”

สะพานหลินเหมินเป็นสะพานที่มีความพิเศษที่สุด ใต้สะพานเป็นแม่น้ำหลินที่ไหลผ่าน เมืองหลิน เมืองนี้ยังคงมีการขนส่งทางเรือ เนื่องจากขนาดของเมืองค่อนข้างใหญ่ สินค้าบางอย่างขนจากฝั่งตะวันออกของเมืองไปยังฝั่งตะวันตกต้องไปทางแม่น้ำ และขนาดของเรือมีความสูงเกินสะพาน ดังนั้นสะพานหลินเหมินที่สร้างตั้งแต่สมัยปี90จึงมีระบบยกขึ้นได้

เวลาที่มีเรือขนส่งผ่านมาตัวสะพานด้านหนึ่งจะถูกยกขึ้นโดยอัตโนมัติได้ พอเรือผ่านไปแล้วก็จะวางลงเหมือนเดิม รถก็จะขับผ่านไปได้

เทคโนโลยีนี้ถือว่าล้ำสมัยมากในช่วงก่อสร้างยุคนั้น