ตอนที่ 807 ใครเล่นสงครามน้ำลายเก่งกว่ากัน

“กินแต่ก๋วยเตี๋ยวมันไม่พอหรอก ประธานเชี่ยนของพวกเราต้องบำรุงหน่อย เอาซุปเป็ดกินดับร้อนเพิ่มด้วยดีกว่า” ฉิวฉิวจ้องคอเสี่ยวเชี่ยน พูดจาแฝงความหมายอื่น “ประธานเชี่ยน เธอคงจะงานยุ่งมาก ต้องบำรุงหน่อย”

หลิวเหมยมองตามสายตาฉิวฉิว จากนั้นทั้งสองคนก็ทำเสียงจึ๊ๆพร้อมกัน

เหมือนมีฟ้าผ่ากลางใจเสี่ยวเชี่ยนหลายเปรี้ยง

โวะ มัวแต่วุ่นอยู่กับการตามเช็ดล้างให้ลูกศิษย์อาจารย์ จนลืมไปเลยว่าถูกหมางับที่คอมา

พอเจอกับสายตาที่มองมาอย่างแซวๆของหลิวเหมยกับฉิวฉิว เสี่ยวเชี่ยนก็แสร้งทำเป็นไอ

“มองอะไรกัน นี่ก็แค่ช่วงนี้ฉันร้อนใน เสี่ยวเฉียงเลยมาช่วยฉันนวดคอก็แค่นั้น ตอนพวกเธอร้อนในไม่เคยนวดคอหรือไง?”

ความสามารถพูดโกหกได้หน้าตาเฉยของประธานเชี่ยนเลเวลสูงมาก ชาวบ้านเขานวดคอรอยก็ควรจะอยู่ตรงกลางไหม แต่นี่รอยอยู่ค่อนไปทางหู ใครเห็นก็รู้ว่าคือรอยอะไร

“พวกเราเคยนวดคอ แต่พวกเรา…ดูเหมือนจะไม่ลามไปที่ขานะ”

มองตามสายตาฉิวฉิว เสี่ยวเชี่ยนก้มหน้ามอง โวะ อวี๋เสี่ยวเฉียงไอ้คนหน้าด้าน นี่งับขาเธอจนเป็นรอยฟันด้วย?

หลิวเหมยกับฉิวฉิวมองหน้ากัน แล้วก็นึกคำถามแบบเดียวกันโดยไม่ได้นัดหมาย

นี่ใช้ท่าอะไรกันเนี่ยถึงได้ไปงับตรงนั้นด้วย?

เล่นโยคะบ่อยๆนี่ใช้ท่าได้เยอะจริง ร่างกายอ่อนกว่าคนทั่วไปเยอะเลย

เสี่ยวเชี่ยนตัดสินใจแล้วว่า นับตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป เธอจะเกลียดโยคะอย่างจริงจัง แล้วก็ขอเกลียดเสี่ยวเฉียงกับเสี่ยวเฉียงน้อยด้วยสองนาที

โรงเรียนสอนศิลปะป้องกันตัวของหลิวเหมยกับฉิวฉิวตกแต่งใกล้เสร็จแล้ว ทั้งสองคนทุ่มเงินเก็บทั้งหมดมาลงทุน หลิวเหมยขอยืมเงินที่บ้านมาด้วยเล็กน้อย ทุ่มเทให้กับโรงเรียนนี้มาก

ตอนเที่ยงคนงานออกไปกินข้าว ไม่มีใครอยู่ในนั้นเลยทำให้เดินดูได้สะดวก พอเสี่ยวเชี่ยนเข้าไปก็มุมปากกระตุก

“คุ้นๆไหมพี่สะใภ้?” หลิวเหมยยิ้มอย่างภูมิใจ

“พื้นนี่ฉันใช้วัสดุแบบเดียวกับบ้านใหม่พี่เลยนะ ใช้ได้เลย”

“เธอจะเก็บเอาแต่สิ่งดีๆจากพี่ชายเธอมาไม่ได้หรือไง…”

ไอ่รสนิยมชื่นชมความงามพื้นสีเขียวเนี่ยมันช่าง…

ยังดีที่ที่นี่เป็นโรงเรียนสอนศิลปะป้องกันตัว พื้นสีเขียวดูแล้วไม่ขัดตาเท่าไร

“พอตกแต่งเสร็จก็เริ่มรับนักเรียนได้เลย ฉันอยากทำให้โรงเรียนเรากลายเป็นโรงเรียนสอนศิลปะป้องกันตัวที่ใหญ่สุดของเมืองนี้” ฉิวฉิวพูดอย่างแน่วแน่

เมื่อเทียบกับหลิวเหมยที่เป็นหุ้นส่วนแล้ว ฉิวฉิวทำเหมือนคนร้อนเงินมาก อยากจะคืนทุนไวๆ

“ตัดสินใจว่าจะทำแบบนั้นแล้วจริงๆเหรอ?” เสี่ยวเชี่ยนทำเหมือนถามไปเรื่อยเปื่อย

แต่ฉิวฉิวเข้าใจ

ประธานเชี่ยนรู้มาตลอดว่าฉิวฉิวอยากเก็บเงินไปทำอะไร

เขาอยากทำให้ตัวเองกลายเป็นผู้ชายอย่างแท้จริง อยากเก็บเงินไปศัลยกรรม แต่ท่าทีของประธานเชี่ยนก็ไม่แสดงออกอย่างชัดเจน ไม่ได้เห็นด้วยแต่ก็ไม่ได้คัดค้าน

“อืม ถ้าเก็บเงินได้แล้วฉันก็จะไป” ฉิวฉิวอยู่โดดเดี่ยวมานานแล้ว เขาไม่ได้เพิ่งมีความคิดนี้มาแค่วันสองวัน

“บางทีก่อนจะถึงวันนั้นเธออาจเจอรักแท้ก่อนก็ได้ ไม่ต้องกังวลเรื่องนี้อีก” สายตาเสี่ยวเชี่ยนทอดยาวไปไกล เรื่องอนาคตไม่มีใครกำหนดได้

“ฉันเป็นแบบนี้ใครจะอยากได้ฉัน…ช่างเถอะเลิกพูดเรื่องนี้ เธอรออยู่ที่นี่นะเดี๋ยวฉันไปซื้อของกินมา ตอนนี้ร้านคงคนเยอะ พวกเรากินง่ายๆไปก่อน”

ฉิวฉิวเปลี่ยนเรื่องคุย เสี่ยวเชี่ยนพยักหน้า