ตอนที่ 842 ใช้แผนสอง

ฟู่กุ้ยนึกไม่ถึงว่าจะเจอไม้นี้ เขาหันไปขอความช่วยเหลือจากเสี่ยวเชี่ยน ตอบไงดี?

เขายอมพูดโกหกเพื่อช่วยเพื่อน แต่เรื่องจดทะเบียนสมรสนั้น…แล้วเสี่ยวเหมยของเขาจะทำไง?

พอได้ยินปลายสายเงียบไป พ่อฉิวฉิวจึงพูดประชด

“ทำไม? ไม่ยอมเหรอ? งั้นก็กลับไปซะ”

“ไม่ค่ะ พวกเรายินดี พวกเราตกลงค่ะคุณลุง พี่ชายหนูดีใจจนอึ้งไป ไม่รู้จะตอบยังไงดี ไม่เชื่อก็ฟังเสียงหัวเราะของเขาสิคะ” เสี่ยวเชี่ยนหันไปส่งซิกให้ฟู่กุ้ย ฟู่กุ้ยจึงหัวเราะแบบแข็งๆ “ฮ่าๆ”

“งั้นก็กลับไปเอาทะเบียนบ้านมา ขอแค่ยอมแต่งงานกัน บ้านเราไม่ต้องการสินสอดอะไรทั้งนั้น แถมยังจะยกบ้านให้หนึ่งหลัง รถดีๆหนึ่งคัน แค่ดูแลลูกสาวฉันให้ดีๆก็พอ”

พวกเสี่ยวเชี่ยนพอได้ฟังคำพูดเหล่านี้ก็ถึงกับพูดไม่ออก

ระหว่างทางที่มายังคิดว่าพ่อที่ยอมใช้เครื่องช็อตไฟฟ้าช็อตลูกจะต้องเป็นพวกล้มเหลวแน่นอน แต่พอได้ยินเขาพูดแบบนี้ก็รู้สึกปวดใจ

“คุณลุงคะ พวกเราพอมีฐานะคุณลุงไม่ต้องทำถึงขนาดนี้ก็ได้ค่ะ พี่ชายหนูชอบฉิวฉิวจริงๆ เอาแบบนี้ไหมคะ เดี๋ยวหนูจะให้พ่อแม่ส่งทะเบียนบ้านมาให้ทางไปรษณีย์ คุณลุงให้พวกเราเจอฉิวฉิวก่อนได้ไหมคะ? ไม่เจอเขาหลายวันแล้วพวกเราคิดถึงเขามากจริงๆ”

เสี่ยวเชี่ยนพูดอ้อมๆ

ฟู่กุ้ยเห็นเสี่ยวเชี่ยนส่งสายตามา ด้วยความเข้าตาจนจึงต้องพูดอะไรที่น้ำเน่าออกไป

อย่างเช่น คิดถึงจนนอนไม่หลับ รักจนยากจะลืม แน่นอนว่าเขามองหลิวเหมยขณะที่พูด

เหมยจื่อ เธอต้องเข้าใจพี่นะ ทำไปเพื่อช่วยคนทั้งนั้น พี่จริงใจกับเธอเหมือนเดิม

หลิวเหมยตอบเขาด้วยสายตา ฉันเชื่อใจพี่ค่ะ

พ่อฉิวฉิวได้ฟังก็เริ่มหวั่นไหว ในที่สุดก็ยอมใจอ่อน

“ได้ พวกนายเข้าไปก่อนแล้วกัน พี่ อยู่ตรงนั้นหรือเปล่า?”

“อยู่”

“ดูคนพวกนี้ให้ดีนะ อย่าปล่อยให้เล่นตุกติก”

บนสนทนาของทั้งสองคนทำให้พวกเสี่ยวเชี่ยนมองหน้ากัน

หมายความว่าภายในบ้านหลังใหญ่นี้ยังมีคนอื่นอีก?

ประตูบ้านถูกเปิดออก พวกเสี่ยวเชี่ยนมองข้างในแล้วก็ตกใจ

เมื่อครู่อยู่ข้างนอกคิดว่ามีสุนัขแค่สองสามตัว ตอนนี้พอได้ดู เลี้ยงทิเบตันมาสทิฟฟ์ไว้ตั้งห้าตัว

แต่ละตัวดูดุร้ายถูกขังเอาไว้ในกรง ถ้าถูกกัดขึ้นมาน่ากลัวมาก กัดทีหนึ่งอาจได้ไปนอนโรงพยาบาลแน่

“หมาพวกนี้ตั้งใจซื้อมาโดยเฉพาะ ดุมาก รีโมตเปิดปิดกรงไฟฟ้าอยู่ที่ฉันนี่ ถ้าพูดจาอะไรที่ไม่จำเป็นล่ะก็ ระวังฉันปล่อยหมาออกมากัดก็แล้วกัน”

หญิงชราที่กำลังนำทางไปพูดขึ้น

แม้แต่เทคโนโลยีชั้นสูงก็ถูกนำมาใช้

พวกเสี่ยวเชี่ยนอดไม่ได้ที่จะหวั่นใจ

ซื้อกรงไฟฟ้า เลี้ยงหมานิสัยดุร้าย ติดรั้วตาข่ายเหล็ก พอดูที่ตัวบ้าน หน้าต่างทุกบานมีเหล็กดัด มาตรการเฝ้าระวังของบ้านนี้รัดกุมยิ่งกว่าศูนย์โรคประสาทเสียอีก

ดูท่าทางพ่อของฉิวฉิวจะลงทุนไปไม่น้อยกับการป้องกันไม่ให้ฉิวฉิวหนีและ ‘การรักษา’

ทั้งหมดเดินเข้าไป เสี่ยวเชี่ยนสังเกตดูรอบๆ

“ป้าใหญ่ พวกเขามาทำอะไรกัน?” ผู้ชายรูปร่างใหญ่คนหนึ่งถาม

“คู่หมั้นฉิวฉิวมาหา”

“คู่หมั้น?” ผู้ชายคนนั้นกวาดตามอง

เมื่อเข้าไปในบ้านแล้วก็เห็นผู้ชายร่างกำยำสองคนกำลังดูทีวีอยู่ ป้าใหญ่พาพวกเสี่ยวเชี่ยนเดินขึ้นชั้นบน พวกเสี่ยวเชี่ยนพากันนับจำวนคนในบ้านนี้ จนถึงตอนนี้นับชายฉกรรจ์ได้หกคนแล้ว ไม่รวมป้าใหญ่นี่กับหมาดุข้างนอกนั่นอีก

ถึงทางนนี้จะมีอาข่ากับหลิวเหมยที่เป็นวิชาป้องกันตัว แต่คู่ต่อสู้เป็นชายฉกรรจ์รูปร่างใหญ่ แถมจำนวนคนมากกว่าพร้อมหมาดุร้ายอีกหลายตัว เป็นไปไม่ได้เท่าไรที่จะชนะ

เสี่ยวเชี่ยนส่งสายตาให้อาข่า อาข่ารีบแอบโทรหาไป๋จิ่นที่อยู่ข้างนอก ดังอยู่สามทีก็มีคนรับ แต่ไม่พูด