ตอนที่ 848 นานเท่าไร อีกนานเท่าไรกันแน่

“ฉิวฉิว พ่อป่วย พ่อคงอยู่บนโลกนี้ได้อีกไม่นานแล้ว ช่วยเป็นคนปกติให้พ่อได้ไหม? เรื่องในอดีตพ่อไม่ดีเอง กลับไปกับพ่อเถอะ ต่อให้พ่อต้องหมดตัวก็จะรักษาแกให้ได้”

พ่อฉิวฉิวหลังจากที่สะเทือนใจเรื่องถูกหลอกก็ไม่พูดจาอวดดีแล้ว ทำสีหน้าขอร้องเห็นแล้วน่าสงสารจริงๆ

แสงไฟที่ส่องสว่างทำให้เห็นผมขาวของเขา ฉิวฉิวเห็นริ้วรอยบนใบหน้าของพ่อ เขารู้สึกหวั่นไหวไปชั่วขณะ แต่เรื่องฝังใจในวัยเด็ก ชีวิตที่ผิดเพี้ยน จะถูกยกโทษให้เพียงเพราะริ้วรอยแค่นี้เหรอ?

“ป่วยเหรอ? ฮ่าๆๆ คิดว่าหลอกเด็กอยู่เหรอ? เคยได้ยินคำพูดหนึ่ง คนดีอายุสั้น คนชั่วอายุยืนเป็นพันปี แค่เรื่องแย่ๆที่พ่อเคยทำก็เพียงพอที่จะทำให้พ่ออายุยืนถึงหมื่นปีแล้ว”

“แก” พ่อฉิวฉิวโมโหจนต้องเอามือจับหน้าอก

คนที่อยู่ข้างตัวต้องรีบเข้าไปพยุง “อาสาม”

“หึหึ เสแสร้ง ทำต่อสิ นอกจากวิธีพวกนี้แล้วพ่อยังเป็นอะไรอีก? พอเห็นเอาผมไม่อยู่ เพื่อนๆผมมากันเต็ม ใช้ไม้แข็งไม่ได้เลยใช้ไม้อ่อนสินะ? ไม่มีประโยชน์หรอก จะบอกให้นะ เซียวหมีชิวชาตินี้จะเป็นผู้ชายแน่แล้ว ต่อให้พ่อฆ่าผมให้ตายผมก็จะยังเป็นผู้ชายอยู่ดี”

“แกมันเลอะเลือน” พ่อฉิวฉิวโมโหจนไม่รู้จะพูดอะไรแล้ว เมื่อดูจากสีหน้าที่ซีดเผือด เหมือนคนเป็นโรคร้ายแรงจริงๆ

“ที่เขาเลอะเลือนก็เพราะใครล่ะ? อาการกระบวนการรับรู้เรื่องเพศผิดปกติถ้าเกิดตอนที่ยังเป็นเด็กทำไมไม่พาเขาไปรักษาล่ะ? ทำไมยังคงกรอกความคิดที่ว่าเป็นผู้ชายดีกว่าผู้หญิงใส่หัวเขา? ตอนนี้คุณยังไม่เข้าใจอีกเหรอว่าการที่ฉิวฉิวเป็นอย่างทุกวันนี้เพราะใคร?”

พ่อฉิวฉิวมองเสี่ยวเชี่ยน แล้วเอาความโกรธที่ถูกฉิวฉิวปฏิเสธไปลงกับเสี่ยวเชี่ยน “แกเป็นใครกัน”

“ฉันเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านจิตเวชชื่อเฉินเสี่ยวเชี่ยน ฉันพูดกับคุณอย่างรับผิดชอบได้เลยว่า ฉิวฉิวเป็นแบบนี้เพราะคุณ”

“แกเป็น…ผู้เชี่ยวชาญเหรอ?” พ่อฉิวฉิวยากที่จะเชื่อมโยงคำว่าผู้เชี่ยวชาญกับเสี่ยวเชี่ยนได้

เพราะเสี่ยวเชี่ยนดูเด็กเกินไป

“อาการของฉิวฉิวในตอนนี้ ไม่ใช่การที่ต้องมารักษาเขาเรื่องเบี่ยงเบนทางเพศหรือกระบวนการรับรู้เรื่องเพศที่ผิดปกติ แต่ควรมานั่งหาวิธีให้เขาใช้ชีวิตอยู่ต่อไปอย่างมีความสุข ถ้าคุณไม่เชื่อคำพูดของฉัน ไปถามผู้เชี่ยวชาญจากเมืองนอกถึงเคสคล้ายๆกันนี้เลยก็ได้ ว่าถ้ามาถึงขั้นแบบฉิวฉิวแล้ว มีหน่วยงานไหนบ้างที่สามารถทำให้เขากลายเป็นผู้หญิงได้?”

“ใช้ชีวิตอยู่ต่อไปเหรอ?” พ่อฉิวฉิวเชื่อมโยงฉิวฉิวที่ทำตัวเกเรชอบยั่วโมโหเขากับเรื่องฆ่าตัวตายไม่ได้

“ความร่าเริงสดใสที่คุณเห็น ความเข้มแข็งที่คุณได้สัมผัส ทั้งหมดล้วนเป็นผลมาจากการที่เขาผ่านความทุกข์ทรมานมาอย่างแสนสาหัส คุณเห็นเขาหัวเราะอย่างร่าเริง แต่ทุกครั้งเขาใช้กำลังของตัวเองทั้งหมดที่มี เขาไม่ขอร้องให้คนอื่นมาเข้าใจในสิ่งที่เขาเลือก หวังแค่เพียงไม่ทำผิดต่อตัวเอง นอกจากต้องอดทนต่อสายตาแปลกๆของคนภายนอกแล้ว สิ่งที่เขาเจ็บปวดที่สุดก็คือความไม่เข้าใจของคนเป็นพ่อ”

“เขาทำไม่ถูก มันไม่ถูก”

“เขาเลือกไม่เหมือนคนปกติก็จริง แต่ถูกหรือไม่ถูกมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับคุณ คุณเป็นพ่อที่ล้มเหลวตั้งแต่แรก แล้วจะไปบังคับให้เขา ‘บรรลุผลสำเร็จ’ อย่างที่คุณต้องการได้ยังไง? ไปหาเคสที่คล้ายๆกันอ่านแล้วคุณจะเข้าใจว่าคุณทำเรื่องเลวร้ายไปมากแค่ไหน คนเราทุกคนมีสิทธิ์เลือกตั้งแต่เกิดมา ต่อให้เป็นพ่อแม่ก็ไม่มีสิทธิ์แย่งชิงอำนาจการตัดสินใจของเขา และก็ไม่มีสิทธิ์ให้ลูกทำอย่างที่ใจตัวเองต้องการ อย่าเอาความคิดที่ตัวเองคิดว่าดีไปยัดเยียดให้คนอื่น ถ้าคุณยังคิดไม่ได้อีกล่ะก็มีแต่จะบีบเขาให้เจอทางตัน”

เสี่ยวเชี่ยนพูดจบก็หันตัวเดินออก

คนของเธอก็เดินตามเธอออกไป

ฉิวฉิวไม่หันกลับไปมอง