ตอนที่ 863 บอกไปเลยว่าเป็นเมียOne

“ไอ๊หยา ข่าวฉาว” เสี่ยวเฉียงดวงตาเป็นประกายทันที หันไปพูดกับเสี่ยวเชี่ยนด้วยความตื่นเต้น “เร็วเข้าลูกเชี่ยน เอามือถือมาถ่ายให้ต้าอีดูเร็ว”

เสี่ยวเชี่ยนทำตาตี่ใส่ มีน้องชายแบบนี้พี่รองนี่ซวยจริงๆ

อวี๋หมิงหลางกำลังอยากดูละครฉากใหญ่ของพี่รอง ไม่ได้มีความเห็นใจเลยแม้แต่น้อย แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้ถ่ายรูปก็เห็นพี่รองรีบดันตัวผู้หญิงคนนั้นออก

“ทำอะไรน่ะ” พี่รองโมโห ผู้หญิงคนนั้นทำหน้าน้อยใจ

“ผู้มีพระคุณ ลืมฉันแล้วเหรอคะ นี่ฉันเอง”

พอเห็นแบบนั้นอวี๋หมิงหลางก็ยังรู้สึกสะใจ

“ดูพี่รองสิ ต้าอีเคยเรียกเขาว่าผู้มีพระคุณ มาตอนนี้กลายเป็นพี่สะใภ้รองไปแล้ว นี่ยังจะมีโผล่มาอีกคน จึ๊ๆ พี่รองนี่ดวงเรื่องผู้หญิงไม่เบาเลยแฮะ ช่วยแต่เด็กๆทั้งนั้น ครั้งนี้จะทำไงล่ะเนี่ย”

“นายเป็นน้องชายแท้ๆของเขาจริงเหรอเนี่ย?”

เสี่ยวเชี่ยนมองเหยียดเสี่ยวเฉียง นั่นพี่ชายแท้ๆนะ ดูทำเข้า

“คนอย่างผมแต่ไหนแต่ไรมามองทุกอย่างตามความเป็นจริง ไม่ได้ขึ้นอยู่กับบุคคล คุณก็ดูพี่รองสิ ช่วยแต่สาวๆทั้งนั้น”

พี่รองก็ซวยจริงๆ ยืนต่อคิวซื้อปลาหมึกให้แฟนอยู่ดีๆกลับถูกผู้หญิงที่ไหนไม่รู้โผล่มากอด

พี่รองเป็นคนที่รักสะอาดมาก เกลียดที่สุดคือการโดนคนแปลกหน้าสัมผัส พอถูกผู้หญิงคนนี้จู่โจมเข้ากอดเขาก็ขนลุกไปทั้งตัว

พอเงยหน้าก็เห็นน้องชายกับแฟนกำลังยืนมองอย่างสนุกสนาน พี่รองเลยถลึงตาใส่ด้วยความโมโห ความหมายคือห้ามเอาเรื่องนี้ไปพูดต่อหน้าพี่สะใภ้รองเด็ดขาด

เสี่ยวเฉียงถูนิ้วโป้งกับนิ้วชี้เข้าด้วยกัน ทำท่านับเงิน เหมือนกำลังบอกว่าถ้าไม่ให้ค่าปิดปากข่าวลือกระฉ่อนแน่

เสี่ยวเชี่ยนสงสารพี่รอง ระหว่างที่พวกเขากำลังจ้องหน้ากันอยู่นั้น ผู้หญิงคนที่เพิ่งถูกพี่รองดันตัวออกยังไม่ยอมแพ้จะเข้าไปจับมือพี่รองอีก แต่พี่รองรีบถอยทันที

“คุณเป็นใครกันแน่?”

“ผู้มีพระคุณลืมแล้วเหรอคะ ตอนนั้นฉันถูกคนร้ายจับเป็นตัวประกัน คุณบุกเข้าไปช่วยฉันในป่า ฉันยังจำอ้อมกอดอันอบอุ่นของคุณได้เลย”

“คุณจำผิดคนแล้ว ผมไม่เคยเข้าป่าไปทำภารกิจ”

พี่รองดูโล่งอก

ถูกคนเรียกว่าผู้มีพระคุณ ถ้าต้าอีเป็นคนพูดเขาถึงจะรู้สึกดี ถูกคนแปลกหน้ากอดแบบนี้น่ากลัวจริงๆ

“คุณไม่ใช่ทหารหรอกเหรอ? ไม่ใช่ทหารหน่วยรบพิเศษเหรอ? คุณไม่ใช่พี่One?”

เสี่ยวเฉียงกำลังยืนดูเหตุการณ์อย่างสนุกสนานกับเสี่ยวเชี่ยน พอได้ยินแบบนั้นอยู่ๆก็ขำไม่ออก

เขาถึงขนาดไม่กล้าหันไปมองสีหน้าเสี่ยวเชี่ยนเลยด้วยซ้ำ ท่ามกลางอากาศร้อนๆแต่เขากลับเสียวสันหลังวาบ

ขณะที่อวี๋หมิงหลางหันตัวเตรียมหนีก็ได้ยินเสียงเสียงพี่รองจากทางด้านหลัง

“ผมไม่ใช่One เขาต่างหาก” นี่เป็นการล้างแค้นที่น้องชายยืนดูอย่างสะใจเมื่อครู่ชัดๆ

ปกติพี่รองไม่ใช่คนแบบนี้ ครั้งนี้เป็นการแก้แค้นที่น้องเล็กพาแฟนมายืนดูเหตุการณ์อย่างหน้าตาเฉย

ขณะที่อวี๋หมิงหลางเตรียมชิ่งก็รู้สึกได้ว่ามีคลื่นลมพุ่งมาจากทางด้านหลัง เท่าที่กะดูเมื่อครู่อย่างน้อยๆน้ำหนักก็น่าจะหกสิบขึ้นไป ทะยานเข้ามาด้วยความเร็วสูงพุ่งมาหาเขา

“มีธุระอะไรก็ว่ามา อย่าเที่ยวกอดคนส่งเดช”

อวี๋หมิงหลางรีบเบี่ยงตัวหลบ ผู้หญิงคนนี้ที่พอเห็นผู้มีพระคุณก็อยากจะพุ่งเข้ากอดเกือบเซไปชนแผงขายเสื้อผ้าของร้านค้า

เสี่ยวเชี่ยนยืนมองหน้านิ่ง เสี่ยวเฉียงรีบอธิบายทันที

“ผมไม่รู้เรื่องอะไรเลยนะ”

“เมื่อกี้ฉันจำได้มีคนพูดว่าเลือกช่วยแต่สาวๆ?”

เสี่ยวเชี่ยนลอกเลียนคำพูดของเขาที่เมื่อครู่ยืนมองพี่รองอย่างสนุกสนาน