ตอนที่ 876 มีคนถูกทำให้หมั่นเขี้ยว

ชีอวี่เซวียนกลับมองคนที่เธอมองไม่ออกได้

อีกทั้งไม่ได้ผ่านการพูดคุยเสียด้วย ทำให้เสี่ยวเชี่ยนรู้สึกเหลือเชื่อมาก

“สงสัยใช่ไหมล่ะว่าผมรู้ได้ไง? มาเป็นศิษย์ผมสิ เดี๋ยวสอนให้”

ลักษณะการพูดของชีอวี่เซวียนทำให้แม่อวี๋นึกถึงเวลาที่ห้างมีลดราคา น้ำเสียงของพนักงานที่พูดโฆษณาชวนเชื่อ

ซื้อแล้วไม่ผิดหวัง ไม่ถูกต้มแน่นอน ลดกระหน่ำสุดๆนาทีนี้

เป็นครั้งแรกที่เห็นคนใช้วิธีนี้รับลูกศิษย์

รับศิษย์กับสอนนักเรียนความหมายคนละอย่างกัน ครูมีหน้าที่แค่สอนหนังสือ แต่ถ้าฝากตัวเป็นศิษย์อย่างเป็นทางการแล้ว นั่นก็แสดงว่าจะได้เรียนความรู้ที่มีมากกว่าในห้องเรียน ระหว่างศิษย์กับอาจารย์จะมีความผูกพันกันมากกว่า เรื่องนี้ชีอวี่เซวียนค่อนข้างโลภ เขาไม่เพียงแต่จะอยากเป็นอาจารย์สอนปริญญาเอกให้เสี่ยวเชี่ยน ยังอยากให้เธอฝากตัวเป็นศิษย์กับเขาด้วย

เสี่ยวเชี่ยนทำหน้ามุ่ย จากนั้นก็คลายสีหน้าลง

“อยากให้ฉันฝากตัวเป็นศิษย์เหรอ?”

“ช่าย~”

“ได้สิคะ”

ชีอวี่เซวียนเบิกตาโพลง เอ๋ วันนี้ดวงอาทิตย์ขึ้นผิดทางหรือเปล่า?

“ถ้าฉันเรียนปริญญาเอกจะไม่มีทางไปจากเมืองนี้แน่นอน ถ้าคุณมาอยู่ที่มหาลัยของเราได้ฉันก็จะกล้ำกลืนฝืนทนฝากตัวเป็นศิษย์กับคุณก็ได้ แต่ฉันได้ยินมาว่าคุณอยู่ทางใต้มั่นคงดีแล้ว คงไม่มาอยู่ที่นี่หรอก แถมยังเซ็นสัญญากับทางนั้นแล้วด้วยใช่ไหมล่ะ? ดังนั้น…” เสี่ยวเชี่ยนแสร้งทำเป็นยักไหล่ด้วยความเสียดาย “ฟ้าไม่ได้กำหนดให้เรามีวาสนาต่อกัน”

“ย้ายมา…อยู่ที่นี่เหรอ?”

ดูเหมือนศาสตราจารย์ชีจะไม่เคยคิดเรื่องนี้มาก่อน

เสี่ยวเชี่ยนก็แค่แกล้งพูด

เขาจะมาจริงได้ไง?

ทางใต้ให้ค่าตอบแทนเขาดีสุดๆ อากาศทางเหนือกับใต้ต่างกันมาก เธอไม่เชื่อหรอกว่าตานี่จะรับไหว อีกทั้งเขาเป็นอาจารย์ที่ถูกเชิญมาเป็นพิเศษ อยู่ๆบทจะไปก็ไปได้ที่ไหน? มีสัญญาเป็นหลักฐานอยู่ทนโท่

อีกอย่างเรื่องหาอาจารย์ปกติเป็นหน้าที่ของศิษย์ที่ต้องขอร้องอาจารย์ เธอไม่เชื่อหรอกว่าชีอวี่เซวียนจะยอมรับการดูถูกแบบนี้ได้

ถึงตานี่จะหน้าหนากว่าที่เธอคิดไว้มาก ดูดันทุรังกับเธอมากเป็นพิเศษแบบที่ไม่น่าเข้าใจเท่าไร แต่เสี่ยวเชี่ยนไม่ได้รู้สึกโอเคกับผู้ชายคนนี้

บอกไม่ถูกว่าเป็นความรู้สึกแบบไหน มันคล้ายกับว่าพออยู่ใกล้เขาแล้วจะซวยยังไงไม่รู้

ชีอวี่เซวียนตกอยู่ในห้วงความคิด เสี่ยวเชี่ยนถามขึ้น

“ตกลงคุณดูออกได้ไงว่าผู้หญิงคนนั้นชอบช้อปปิ้ง?”

“เพราะ…สิ่งนี้” ชีอวี่เซวียนหยิบใบเสร็จต่างๆออกมาปึกหนึ่ง เสี่ยวเชี่ยนทำตาตี่ใส่

“คุณล้วงกระเป๋าคนอื่น?”

นี่มันพฤติกรรมโจรไม่ใช่เหรอ? ตานี่ไปยุ่งกับกระเป๋าคนอื่นตั้งแต่เมื่อไร ทำไมเธอไม่เห็น?

“อย่าใช้คำน่าเกลียดแบบนั้นได้ไหม ผมก็แค่อยู่ด้านหลังเขาพอดีตอนที่เขาไปห้องน้ำ พอเห็นของพวกนี้มันตกก็เลยแอบดู ดูสิ ใบเสร็จเป็นปึกแบบนี้มันดูเกินไปไหมล่ะ? ของใช้พวกนี้มีแต่พวกออฟฟิศซื้อทั้งนั้น คนปกติจะซื้อทำไมมากมายขนาดนี้ในระยะเวลาอันสั้น แบบนี้ไม่ใช่พวกบ้าช้อปเหรอ?”

เสี่ยวเชี่ยนรู้สึกเหมือนถูกตานี่ปั่นหัว ก็คิดว่าจะเก่งสักแค่ไหน ที่แท้ก็เป็นแค่เรื่องบังเอิญ

“พฤติกรรมแปลกๆย่อมสะท้อนจิตใจที่ผิดปกติ ดังนั้นพวกเราต้องสังเกตพฤติกรรมของผู้ขอรับคำปรึกษาอย่างละเอียด แม้แต่คนรอบตัวของเขาก็ห้ามปล่อยผ่าน”

ชีอวี่เซวียนพูดกับเสี่ยวเชี่ยนอย่างจริงจัง เสี่ยวเชี่ยนทำเสียง หึ ออกมา “เรื่องพวกนี้อาจารย์ฉันเคยพูดไว้ตั้งนานแล้วค่ะ”

“แล้วเขาเคยบอกคุณไหมว่า โรคบ้าช้อปปิ้งเกี่ยวกับซิกมันด์ ฟรอยด์?”

ชีอวี่เซวียนดึงดูดความสนใจจากเสี่ยวเชี่ยนได้ ในใจเธออยากรู้มาก

เขากับศาสตราจารย์หลิวเป็นคนละสไตล์ ความคิดแนวใหม่แบบนี้เสี่ยวเชี่ยนไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน