ตอนที่ 884 ขอโทษนะเมียจ๋า อดถีบเลย

“ไหนเล่าให้พี่ฟังซิคนพวกนั้นแกล้งอะไรคุณหรือเปล่า?” เสี่ยวเฉียงสงสัยช่วงระหว่างการแข่งขันมาก ทำไมเสี่ยวเชี่ยนถึงได้แชมป์

เสี่ยวเชี่ยนหมั่นไส้ผู้ชายหน้าหนาคนนี้จึงไม่ยอมบอกง่ายๆ

“หนึ่งอาทิตย์ก่อนที่นี่มีพายุฝนกระหน่ำ”

เสี่ยวเฉียงได้ยินแบบนั้นก็ระดมพลังสมองคิด นี่เมียเขาจะเปรียบการแข่งในวันนี้น่ากลัวเหมือนพายุฝนฟ้าคะนองอย่างนั้นหรือ?

“พายุฝน แล้วหลังจากนั้นล่ะ?”

“กระจกในบ้านสกปรก”

โลกของกวีก็คือการที่พูดแบ่งประโยคเป็นตอนๆ แถมยังมีการเล่นน้ำหนักเสียงและสีหน้าอารมณ์เพื่อให้ได้อรรถรส

อวี๋หมิงหลางทำหน้างงไปหลายวินาที จากนั้นคนหัวดีอย่างพี่หลางก็คิดได้

“คุณหมายความว่า…ให้ผมไปเช็ดกระจก?”

เสี่ยวเชี่ยนชูสามนิ้ว “ห้องนอนใหญ่ ห้องครัว ห้องนอนเล็ก เช็ดให้หมด”

เช็ดไม่สะอาดฉันไม่บอกหรอก

อวี๋หมิงหลางมุมปากกระตุก ฉวยโอกาสเก่งจริงๆ

“เมียจ๋า นิสัยแบบคุณเนี่ย คุณว่าเหมือนที่คนบ้านนอกพูดกันไหมที่ว่า ไม่ยอมเสียเปรียบแม้แต่นิดเดียว เอาเปรียบเก่ง แทบอยากเอานิ้วไปจิ้มขี้ดูเวลามีรถดูดส้วมวิ่งผ่าน…โอ๊ย อย่าลงไม้ลงมือเวลาผมขับรถสิ”

“ฉันจะตีนายให้ตายไปเลย”

ไอ้คนบ้า นี่เธอชอบเข้าไปได้ยังไงเนี่ย?

เมื่อกี้เธอยังเป็นฝ่ายกวนประสาทเขาอยู่ชัดๆ นี่กลับกลายเป็นเธอโดนกวนประสาทกลับ แบบนี้อยากถูกส่งไปอยู่ตำหนักเย็น[1]ใช่ไหม

อวี๋หมิงหลางขับรถพลางทำหน้าขอโทษขอโพยเสี่ยวเชี่ยน ครั้งนี้เสียวเหม่ยงอนเขาแล้วจริงๆ ไม่เล่นด้วยกับเขาเลยสักนิด

แต่เธอก็ไม่ได้โกรธจริงๆ ก็แค่งอนกันตามประสาคู่รัก ต้องมีทะเลาะกันบ้างนิดๆหน่ยๆ พอเธอเห็นเขาพยายามง้อก็แอบดีใจอยู่ลึกๆ

พี่รองขับรถไวกว่าอวี๋หมิงหลาง อวี๋หมิงหลางมัวแต่ ‘หยอกล้อ’ กับสุดที่รักก็เลยขับช้า ขณะที่กำลังง้อเสี่ยวเชี่ยนอยู่นั้นเขาก็สังเกตเห็นรถคันหนึ่งจากกระจกมองหลัง เขาเพ่งมอง จากนั้นก็ทำตัวจริงจังขึ้นมาทันที

“มีอะไรเหรอ?”

เสี่ยวเชี่ยนเองก็รู้สึกได้ว่าเขาดูแปลกๆไป

“มีรถคันหนึ่งตามเรามาตลอด”

รถคันนี้ขับตามอวี๋หมิงหลางมาตั้งแต่ออกจากสถานีโทรทัศน์ ตอนแรกเขาคิดว่าเป็นเรื่องบังเอิญ เพราะบนถนนก็มีรถเยอะแยะ

แต่นี่ขับมาตั้งนานแล้วยังตามหลังอยู่ ก็แสดงว่าต้องมีอะไรแน่ๆ

“รอไม่ไหวจริงๆสินะ” เสี่ยวเชี่ยนพอจะเดาได้ว่าใครส่งมา

เริ่มตั้งแต่วางกับดัก หาคนมากลั่นแกล้งแล้วไม่สำเร็จ จนตรอกแล้วเลยหาคนมาลงไม้ลงมือกับเธอโดยตรงสินะ?

จะทำร้ายเธอมันก็ไม่มีปัญหาหรอก

แต่ประเด็นมันอยู่ที่ ต้องขอความเห็นชอบจากทหารหน่วยรบพิเศษมากประสบการณ์ที่อยู่ข้างๆเธอก่อนนะ

รถคันข้างหลังเป็นรถตู้ขนาดเล็กแบบที่นักธุรกิจใช้กัน ดูไม่มีอะไรสะดุดตาเป็นพิเศษ แต่จากประสบการณ์หลายปีของอวี๋หมิงหลาง เขาสังเกตได้ว่ารถคันนี้ผิดปกติ

เขาหันไปสบตาเสี่ยวเชี่ยน เธอพยักหน้าให้

เสี่ยวเฉียงเลี้ยวเข้าหมู่บ้านแห่งหนึ่งแถวนั้นแล้วเพิ่มความเร็ว

รถตู้คันนั้นก็เร่งความเร็วแล้วเลี้ยวตามไปด้วย

หมู่บ้านกลางเมืองแถวนี้กำลังจะถูกเวนคืน บ้านบางหลังถูกรื้อไปแล้วครึ่งหนึ่ง ข้างทางรกรุงรัง คนพวกนั้นพอเลี้ยวรถเข้ามาก็เห็นรถแดงของเสี่ยวเชี่ยนจอดอยู่หน้าบ้านที่ถูกรื้อจนไม่เหลือสภาพ

บ้านหลังนั้นเหลือแค่กำแพงด้านหนึ่ง ส่วนตรงอื่นกลายเป็นซากหมด

ถึงแม้คนพวกนี้จะสงสัยว่าเสี่ยวเชี่ยนมาทำอะไรที่นี่ แต่ก็ยังคงขับตามเข้ามา

พวกเขาจอดรถ แต่แล้วก็พบว่าภายในรถแดงไม่มีใคร

มีคนลงมาจากรถตู้สามคน มองหน้ากัน คนที่เห็นเหมือนหัวโจกถามอีกสองคนด้วยความสงสัย